Topiary – Artystyczne kształtowanie krzewów i drzew

Topiary gardenTopiary garden - Beckley Park

Topiary – Artystyczne kształtowanie krzewów i drzew

Topiary – Artystyczne kształtowanie żywych krzewów i drzew. Do formowania kształtów używa się zarówno krzewów i drzewek iglastych, jak i liściastych. Najlepiej do rzeźbienia nadają się: bukszpan, żywotnik(czyli tuja), mirt, wawrzyn, ligustr czy ostrokrzew. Podczas kształtowania krzewów używa się narzędzi do cięcia, ale także drucianych klatek, które nadają roślinom odpowiednie kształty. Technika, która właściwie nazywa się ars topiaria, znana była w starożytności, potem przez długie stulecia zapomniana, doczekała się odrodzenia w Europie XVI wieku. Zwłaszcza w okresie baroku i kwitła aż do XVIII wieku. Chociaż sztandarowym przykładem topiarów są ogrody w Wersalu, nigdy nie były one tak złożone, jak nieco późniejsze struktury artystyczne w Holandii czy Anglii. Gdzie sztuka ta rozpowszechniła się po 1660 roku. Jest to jedna z najtrudniejszych technik ogrodniczych, wymaga dużego nakładu czasu i cierpliwości. Stworzenie doskonałych kształtów i motywów to nie kwestia jednego sezonu, ale często wiele lat mrówczej pracy. Stale trzeba przycinać poszczególne gałązki krzewów i drzewek.

Ponte Vecchio – Czyli Stary Most łączy dwa brzegi Arno

Ponte Vecchio - Włochy, Florencja, 2004Ponte Vecchio - Mosty Florencji

Ponte Vecchio - W śniegu

Ponte Vecchio – Czyli Stary Most łączy dwa brzegi Arno

Ponte Vecchio – Czyli Stary Most łączy dwa brzegi Arno. Znany jest również jako Most Złotników. Udało mu się przetrwać długie stulecia, wojny i powodzie. Dzięki czemu stał się symbolem Florencji. Powstał na podstawie projektu architekta Neriego di Fioravante. Pierwotnymi najemcami malowniczych kramów nie byli jednak rzemieślnicy zajmujący się wyrobem przedmiotów artystycznych z drogocennych metali, lecz handlarze rybami, garbarze i rzeźnicy. Rzeka Arno służyła im jako śmietnik, do którego wrzucali wszelkie odpady. Temu właśnie służyła przestrzeń z arkadami pod środkowymi łukami mostu. Pod koniec XVI wieku książę Ferdynand I z rodu Medyceuszy usunął z kramów przedstawicieli „śmierdzących” profesji, a ich miejsca zaoferował jubilerom i złotnikom. Z rozkazu Kosmy Medyceusza nad ich pracowniami powstał zadaszony korytarz, który łączył jego florenckie pałace.

Oparł się zniszczeniom podczas II wojny światowej. Gdy w 1944 roku Niemcy wycofywali się z Włoch, Adolf Hitler kazał dowodzącemu niemieckimi siłami marszałkowi polnemu Albertowi Kesselringowi nie niszczyć mostu. Który ujął go swym pięknem podczas podróży do Włoch.