Rącznik pospolity – Ricinus communis

Rącznik pospolity - Ricinus communis - Południowy MeksykRącznik pospolity - Ricinus communis - Ogród botaniczny, Frankfurt, NiemcyRącznik pospolity - Ricinus communis - Wenezuela
 
 
 
 
 
Rącznik pospolity - Ricinus communis (1)Rącznik pospolity - Ricinus communis (2)

Rącznik pospolity – Ricinus communis

Rącznik pospolity (Ricinus communis) – Pochodzi prawdopodobnie z północy Afryki. To 10 – metrowa wysoka roślina, która cieszy się wielką popularnością w ogrodnictwie.

  • Śmiertelna dawka: 15 – 20 nasionek
  • Śmierć: do 1 tygodnia
  • Trucizna: rycyna
  • Następstwa: niewydolność nerek, wątroby i śledziony
  • Gdzie rośnie: we wszystkich tropikalnych i subtropikalnych obszarach świata
  • Występowanie w Polsce: sztucznie hodowany

Najniebezpieczniejsze są słupki jej nasion, ok. 6 tysięcy razy bardziej agresywną od cyjanku. Powoduje aglutynację czerwonych krwinek i uszkadza wątrobę, nerki i śledzionę. Pierwsze objawy są podobne do przeziębienia, następnie dochodzą bóle głowy, pieczenie w ustach, wymioty i krwotok wewnętrzny. Stopniowo atakuje cały układ krwionośny człowieka.

Historia rośliny:
Z nasion wyciska się olejek rycynowy, z którego wyrabia się mydła, maści, krople lub perfumy. Podobno Kleopatra aplikowała go sobie do oczu, aby mieć „szerszą perspektywę”. W 1978 trucizny użył bułgarski tajny wywiad do zamordowania pisarza i dziennikarza Georgiego Markova, który po kilku dniach walki o życie zmarł na niewydolność nerek w londyńskim szpitalu.

Zimowit jesienny – Colchicum autumnale

Zimowit jesienny - Colchicum autumnale - Jena, Niemcy (16-09-2007)Zimowit jesienny - Colchicum autumnale (1)Zimowit jesienny - Colchicum autumnale (2)Zimowit jesienny - Colchicum autumnale (3)

Zimowit jesienny – Colchicum autumnale

Zimowit jesienny (Colchicum autumnale) – Należy do chronionych, a także bardzo jadowitych roślin.

  • Śmiertelna dawka: 20 – 40 mg (5 – 10 nasionek)
  • Śmierć: do 4 dni
  • Trucizna: kolchicyna
  • Następstwa: paraliż, obrzęk płuc, niewydolność nerek
  • Gdzie rośnie: Europa Południowa i Zachodnia
  • Występowanie w Polsce: tak

Jeden kwiat zawiera ponad 20 alkaloidów, z których najniebezpieczniejszy to kolchicyna i jego pochodne. Dzięki odpowiedniemu dawkowaniu mogą zostać wykorzystane do leczenia nowotworów. Z nasion zimowita produkuje się leki na reumatyzm, wodobrzusze i choroby nerek. Jednak przy nieuważnym obchodzeniu się (na przykład przy pomyleniu z liśćmi czosnku niedźwiedziego), może dojść do zatrucia. Niebezpieczne może być także owcze i kozie mleko. Pierwsze objawy przyjęcia szkodliwej substancji pojawiają się po 2 – 6 godzinach po spożyciu. Na początku można zaobserwować pieczenie w ustach, wymioty lub skurcze. Bez odpowiedniej pomocy człowiek może umrzeć.

Modligroszek różańcowy – Abrus precatorius

Modligroszek różańcowy - Abrus precatorius - Liście i strąki, Północna część Wyspy Buton, IndonezjaModligroszek różańcowy - Abrus precatorius - Rośliny lecznicze KöhleraModligroszek różańcowy - Abrus precatorius - Saigon Zoo i Ogrody botaniczne, Ho Chi Min, WietnamModligroszek różańcowy - Abrus precatorius (Strąki)

Modligroszek różańcowy – Abrus precatorius

Modligroszek różańcowy (Abrus precatorius) – Pnąca roślina pochodzi z tropikalnej Azji, wykorzystuje się ją do wyrobu różańców i biżuterii.

  • Śmiertelna dawka: 3 µg trucizny
  • Śmierć: w czasie 3 – 4 dni
  • Trucizna: abryna
  • Następstwa: wymioty, krwista biegunka, halucynacje, niedowład nerek, wątroby i śledziony
  • Gdzie rośnie: Azja, Afryka, Ameryka
  • Występowanie w Polsce: nie

Roślina nie jest trująca w całości, liście i korzenie są jadalne. Najpodstępniejsze są nasiona, które zawierają abrynę. Do uśmiercenia człowieka wystarczy mała dawka substancji, a pierwsze objawy pojawią się już po kilku godzinach – problemy z oddychaniem, gorączka, wymioty lub silna potliwość. Na koniec dochodzi do całkowitego zniszczenia układu oddechowego. Azjaci piją wywar z korzenia i liści jako lek na kaszel i katar.

Oleander – Nerium oleander

Oleander - Nerium oleander (1)Oleander - Nerium oleander (2)Oleander - Nerium oleander (3)

Oleander – Nerium oleander

Oleander (Nerium oleander) – Ten pięknie kwitnący krzak należy do najczęściej spotykanych roślin nie tylko w krajach basenu Morza Śródziemnego.

  • Śmiertelna dawka: 2 listki
  • Śmierć: w ciągu kilku godzin
  • Trucizna: oleander
  • Następstwa: arytmia serca
  • Gdzie rośnie: od Morza Śródziemnego, przez północ Afryki, Półwysep Arabski, aż po południową Azję
  • Występowanie w Polsce: sztucznie hodowany

Aby pożegnać się z życiem wystarczy przeżuć jeden listek. Toksyczny może być także miód uzyskany z kwiatów oleandru. Do pierwszych objawów zatrucia zalicza się wymioty, gorączkę i zawroty głowy. Substancja atakuje bezpośrednio serce i zwiększa napięcie mięśniowe.

Historia rośliny:
Razem ze szczwołem był najpopularniejszą średniowieczną trucizną. Wykorzystywało się ją jako środek do tępienia szczurów i myszy. W przeszłości wielu ludzi straciło życie, ponieważ opiekali mięso na oleandrowych gałązkach.

Tojad mocny – Aconitum napellus

Tojad mocny - Aconitum napellusTojad mocny - Aconitum napellus (2)Tojad mocny - Aconitum napellus (3)

Tojad mocny – Aconitum napellus

Tojad mocny (Aconitum napellus) – Jedna z najbardziej trujących roślin.

  • Śmiertelna dawka: 3 – 5 mg
  • Śmierć: w ciągu kilku godzin
  • Trucizna: akonityna
  • Następstwa: paraliż serca i dróg oddechowych
  • Gdzie rośnie: w Europie Zachodniej i wschodniej części Ameryki Północnej
  • Występowanie w Polsce: tak

Wszystkie części tej ciemnoniebieskiej rośliny zawierają akonitynę. Kwiatu nie należy dotykać (trucizna jest na tyle silna, że może przeniknąć do ciała poprzez przyłożenie listka do skóry). Do zatruć nie dochodzi często, w większości dlatego, że człowiek pomylił korzeń rośliny z chrzanem lub innym warzywem korzeniowym. Spożycie wywołuje pieczenie w ustach, ślinienie, wymioty i wahania ciśnienia krwi. W medycynie wykorzystuje się bulwę tojadu, która w ograniczonych dawkach obniża temperaturę.

Historia rośliny:
W średniowieczu używano jej do zatruwania mieczy i grotów strzał. Germanie wykorzystywali jad podczas magicznych szamańskich rytuałów, był również składnikiem czarodziejskich maści.

VR może spowodować wymioty – Z powodu choroby lokomocyjnej

VR może spowodować wymioty

VR może spowodować wymioty – Z powodu choroby lokomocyjnej

VR może spowodować wymioty – Żeby w pełni odczuć wejście do wirtualnej rzeczywistości, trzeba oszukać nie tylko wzrok, lecz także inne zmysły. To również powód, dla którego u wielu użytkowników rzeczywistość wirtualna może wywoływać problemy, które występują też przy chorobie lokomocyjnej. Wówczas wrażenia odbierane przez błędnik nie zgadzają się z bodźcami wzrokowymi. W chorobie lokomocyjnej oczy widzą, że ciało się nie porusza, a błędnik rejestruje bezustanny ruch, wychylenia i przyspieszenia, w przypadku mdłości wywołanych przez rzeczywistość wirtualną jest zupełnie odwrotnie. Oczy widzą doskonałą symulację przestrzeni, zakrywającą całe pole widzenia. Jednak mózg nie rejestruje żadnych sygnałów ruchu od błędnika ani innych zmysłów. W obu przypadkach pojawia się zmysłowy dysonans, który powoduje złe samopoczucie, zawroty głowy, uczucie zmęczenia, a nawet wymioty.

Kinetoza – Powszechnie znana jako choroba lokomocyjna

Kinetoza – Hindley Street, Adelaide, Płd. Australia

Kinetoza – Powszechnie znana jako choroba lokomocyjna

Kinetoza – Powszechnie znana jako choroba lokomocyjna – Przejawia się bólem głowy, mdłościami przechodzącymi w wymioty, dezorientacją, poceniem i ogólnym złym samopoczuciem. Wynika z braku zgodności między bodźcami wzrokowymi i ośrodkiem równowagi, kiedy oczy rejestrują ruch, a nasz błędnik nie.