Długoterminowy pobyt w kosmosie – Przyspiesza starzenie skóry

Długoterminowy pobyt w kosmosie – Samantha Cristoforetti oficjalne zdjęcie

Długoterminowy pobyt w kosmosie – Przyspiesza starzenie skóry

Długoterminowy pobyt w kosmosie – Przyspiesza starzenie skóry. Włoska astronautka Samantha Cristoforetti po 199 dniach misji na ISS miała o 20% cieńszą skórę. Ale nie była to jedyna zmiana która wpływa na ciało. Uczucie smaku w przestrzeni jest nieco osłabione. W stanie nieważkości płyny ustrojowe migrują do góry, błona śluzowa puchnie, odczuwalny jest lekki nieżyt nosa i spada apetyt. Istnieje również dezorientacja. Nasz labirynt nie jest przyzwyczajony do braku wektora grawitacyjnego. Który na Ziemi mówi, gdzie jest dół, a gdzie jest góra. Występują bóle głowy. Nasze ciało się rozciąga. Nie ma grawitacji, więc jest też to, co ściska kręgosłup, który może wyrosnąć na kilka centymetrów. Aby mięśnie się nie zmniejszyły. Astronauci w swoim codziennym rozkładzie, mają również czas wyznaczony na ćwiczenie.

Wezuwiusz pozostaje aktywny – Wulkan w pobliżu Neapolu

Wezuwiusz pozostaje aktywny

Wezuwiusz pozostaje aktywny – Wulkan w pobliżu Neapolu

Wezuwiusz pozostaje aktywny – Znajduje się na zachodnim wybrzeżu Włoch, niedaleko Neapolu. Znany jest głównie z powodu erupcji w 79 r.n.e., w której warstwy popiołu wulkanicznego zabiły wszystkich mieszkańców Pompejów i Herkulanum. Wybuch wulkanu został udokumentowany dzięki rzymskiemu pisarzowi i prawnikowi Pliniuszowi Młodszemu, który obserwował erupcję Wezuwiusza z miasta Misenum ok. 21 km od Pompejów i opisał go w swoich listach do Tacyta.

Rajd Mille Miglia – Wyścig pięknych klasyków

Rajd Mille Miglia – Wyścig pięknych klasyków

Rajd Mille Miglia – Wyścig pięknych klasyków

Rajd Mille Miglia – W połowie XX w. ten włoski rajd zaliczano do najtrudniejszych wyścigów wytrzymałościowych świata. Podczas organizowanej od 1927 r. imprezy kierowcy mieli do pokonania dystans tysiąca mil (stąd pochodzi włoska nazwa), a więc około 1600 km – wygrywali ci, którzy na polnych drogach i kiepskich asfaltach jechali najszybciej. Liczyły się nie tylko umiejętności, ale przede wszystkim wytrzymałości ludzi i wozów – warunki były porównywalne z dzisiejszym „Dakarem” (choć nie ścigano się po piasku i skałach). Kierowca Stirling Moss w 1955 r. wygrał, uzyskując rekordową średnią prędkość 160 km/h. Pytany o warunki jazdy odpowiedział:

Miejscami naszym Mercedesem Gullwingiem rozpędzaliśmy się nawet do 260 – 280 km/h !

Odnowiony Mille Miglia to rajd pięknych klasyków, w którym mogą startować wyłącznie pojazdy zabytkowe wyprodukowane przed 1957 rokiem.