Fort Jefferson – Floryda, USA – W opuszczonej twierdzy-rezerwat

Fort Jefferson - Floryda, USAFort Jefferson - Floryda, USAFort Jefferson - Floryda, USAFort Jefferson - Floryda, USAFort Jefferson - Floryda, USAFlorida Keys - (02-05-2014)Garden and Bush Keys - FlorydaGarden and Bush Keys - FlorydaFlorida Keys - (02-05-2014)Florida Keys - (02-05-2014)

Fort Jefferson – Floryda, USA – W opuszczonej twierdzy-rezerwat

Fort Jefferson – Na Florida Keys miał być twierdzą na wieczne czasy, lecz życie zweryfikowało te zuchwałe plany. Dawał schronienie żołnierzom zaledwie przez kilka lat. To jeden z najambitniejszych projektów budowlanych w historii USA: na wyspie koralowej Garden Key pracowały tysiące robotników. Którzy przez blisko 30 lat zużyli 16 mln cegieł, na wzniesienie największego fortu na wybrzeżu Ameryki. Powstał na planie sześciokąta, jego mury mierzyły 14 m wysokości, a przestrzeni w nim starczało na: 450 armat, 1500 żołnierzy.

Problem polegał na tym, iż twierdza nazwana na cześć prezydenta Thomasa Jeffersona. Przez większość czasu była zwyczajnie niepotrzebna. Dlatego rząd zaczął jej używać jako miejsca odosobnienia dla więźniów politycznych w wojnie secesyjnej. Tak było do 1867 roku.
Gdy w forcie wybuchła epidemia żółtej febry. Wśród jej pierwszych ofiar znalazł się lekarz więzienny. Za powstrzymanie szalejącej choroby zabrał się więc, doktor Samuel Mudd – odbywający karę dożywocia za udział w spisku na życie Abrahama Lincolna. Udało mu się: uratował setki więźniów i strażników. Mudd został ułaskawiony, a zakład karny wkrótce zamknięto.

Dziś w opuszczonej twierdzy znajduje się rezerwat ptaków. Jest to też jedno z ulubionych miejsc do nurkowania na archipelagu Florida Keys.

Centralia – Pensylwania, USA – Miasto pod którym wieczny ogień

Centralia - Pensylwania, USACentralia - Pensylwania, USACentralia - Pensylwania, USAPensylwania - (01-01-2005)Columbia County, Pensylwania, USAPanorama miasta (06-07-2010)

Centralia – Pensylwania, USA – Miasto pod którym wieczny ogień

Centralia – Mimo, że pod nią szaleje pożar, garstka mieszkańców do dziś wzbrania się przed jej opuszczeniem. Ukrywają się przed władzami, co przydaje miastu tajemniczej aury. Do lat 60. XX wieku Centralia była miasteczkiem jakich wiele na wschodzie Pensylwanii. Żyło tam i pracowało ok. 1500 osób. Większość z nich była zatrudniona w kopalniach – dopóki w 1962 roku iskra z pobliskiego składowiska śmieci, nie przeskoczyła do sztolni, podpalając węgiel.

W kolejnych latach

Płomienie stopniowo rozprzestrzeniały się pod całym miastem. Budynki nagle zajmowały się ogniem, którego języki przenikały przez ziemię. Ogarniając przydomowe ogródki, a drzewa z dnia na dzień zmieniały się w popiół. Podziemia Centralii stały się istnym piekłem. Rząd ogłosił ewakuację – oceniono, iż płomienie mają dość paliwa, by płonąć przez 250 lat. Ugaszenie tego pożaru kosztowałoby ponad 660 mln $. Dlatego politycy zdecydowali na znacznie tańszy wariant: przesiedlenie mieszkańców.

Top 10 nocnych myśliwców – I i II WŚ oraz epoka powojenna

Top 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwców

Top 10 nocnych myśliwców – I i II WŚ oraz epoka powojenna

Top 10 nocnych myśliwców:


  • I Wojna Światowa:


  • Royal Aircraft Factory B.E.2c

    Top 10 nocnych myśliwców - Royal Aircraft Factory B.E.2cRoyal Aircraft Factory B.E.2cRoyal Aircraft Factory B.E.2c – Nocne loty odbywały się już podczas I wojny światowej. Nie były to maszyny skonstruowane specjalnie do tych celów. Ale przerobione zwykle myśliwce. Przykładem był jednosilnikowy, dwumiejscowy, dwupłatowiec – Royal Aircraft Factory B.E.2c.

  • Sopwith Camel „Comic” Nightfighter

    Top 10 nocnych myśliwców - Sopwith Camel Sopwith Camel Sopwith Camel – „Comic” Nightfighter – W I wojnie światowej uczestniczyła także zmodyfikowana wersja brytyjskiego samolotu wojskowego Sopwith Camel. Wyprodukowanego przez firmę Sopwith Aviation Company. Wyposażony w celownik typu Neame.


  • II Wojna Światowa:


  • Messerschmitt Bf 110 G-4

    Top 10 nocnych myśliwców - Messerschmitt Bf 110 G-4Messerschmitt Bf 110 G-4Messerschmitt Bf 110 G-4 – Był ciężkim dwusilnikowym, samolotem myśliwskim. Jedną z najlepszych maszyn do przeprowadzania nocnych nalotów. Ponieważ maszyna była słabo zwrotna, Niemcy postanowili używać jej jako myśliwca bombardującego i przechwytującego.

  • Heinkel He 219 UHU

    Top 10 nocnych myśliwców - Heinkel He 219 UHUHeinkel He 219 UHUHeinkel He 219 UHU – Latem 1943 r. niemieckie Luftwaffe I/NJG 1 z bazą w Venlo w Holandii, otrzymała prototyp nocnego myśliwca Heinkel He 219 UHU. Podczas testów okazał się niezawodny, a w walce szybko zdobył uznanie. Strącając 15 nieprzyjacielskich bombowców.

  • Focke-Wulf Ta 154

    Top 10 nocnych myśliwców - Focke-Wulf Ta 154Focke-Wulf Ta 154Focke-Wulf Ta 154 – Nazistowskie Niemcy, po raz trzeci. Tym razem z maszyną zainspirowaną wrogim samolotem wielozadaniowym: de Havilland Mosquito. Oryginał miał drewnianą konstrukcję. Aż tak się im naprzykrzał, że postanowili zbudować coś podobnego.

  • Northrop P-61 Black Widow

    Top 10 nocnych myśliwców - Northrop P-61 Black WidowNorthrop P-61 Black WidowNorthrop P-61 Black Widow – Samolot „Czarna Wdowa” od producenta Northrop Corporation, był jedynym myśliwcem II wojny światowej. Od początku zaprojektowanym wyłącznie do nocnego latania.


  • Epoka powojenna:


  • Northrop F-89 Scorpion

    Top 10 nocnych myśliwców - Northrop F-89 ScorpionNorthrop F-89 ScorpionNorthrop F-89 Scorpion – Próbując zastąpić „Czarną Wdowę” Northrop P-61. Trochę lepszym nocnym myśliwcem, amerykańscy konstruktorzy opracowali F-89 Scorpion. Był to wolnonośny średniopłat.

  • Gloster Javelin

    Top 10 nocnych myśliwców - Gloster JavelinGloster JavelinGloster Javelin – Pierwszym myśliwcem wyprodukowanym przez Gloster Aircraft Company, był Meteor – z napędem odrzutowym. Kolejną, pierwszą nocną maszyną pochodzącą z tej fabryki był Gloster Javelin.

  • Sud Aviation Vautour II

    Top 10 nocnych myśliwców - Sud Aviation Vautour IISud Aviation Vautour IISud Aviation Vautour II – Pierwszy lot próbny francuskiej maszyny, odbył się 16 października 1952 roku. Ale do czynnej służby został włączony dopiero w 1958 roku. Prototyp udoskonalano i finalnie powstawał w trzech wersjach: IIA, IIB, IIN.

  • Jakovlev Jak-25

    Top 10 nocnych myśliwców - Jakovlev Jak-25Jakovlev Jak-25Jakovlev Jak-25 – Pierwszy w ZSRR stworzony z myślą o operowaniu nad obszarami Syberii i Dalekiego Wschodu. Dwusilnikowy myśliwiec dalekiego zasięgu, przystosowany do każdych warunków atmosferycznych. Oraz do lotów dziennych i nocnych.


Podczas wojny pora dnia nie ma znaczenia. Walka trwa całą dobę, bez względu na warunki pogodowe czy godzinę. Dlatego konstruktorzy stworzyli nocne myśliwce. Które mogły przeprowadzić atak w momencie, gdy większość osób spokojnie odpoczywa.

Northrop F-89 Scorpion – Top 10 nocnych myśliwców

Northrop F-89 Scorpion - (01-01-1954)Northrop F-89 Scorpion - (14-10-2006)Northrop F-89 ScorpionNorthrop F-89 Scorpion437th Fighter-Interceptor Squadron - (01.01.1955)119th Fighter Group - The Happy Hooligans - North Dakota-(01.01.1965)433d Fighter-Interceptor Squadron - Ladd-AFB-Alaska-(01.01.1956)USAF-Dyess Linear Air-Park - Dyess - AFB-Texas-USA - (28-04-2009)

Northrop F-89 Scorpion – Top 10 nocnych myśliwców

  • Miejsce: USA
  • Pierwszy lot: 1948
  • Zbudowano: 1050 szt.

Northrop F-89 Scorpion – Próbując zastąpić „Czarną Wdowę” Northrop P-61. Trochę lepszym nocnym myśliwcem, amerykańscy konstruktorzy opracowali F-89 Scorpion. Był to wolnonośny średniopłat, mogący działać bez względu na warunki pogodowe. Posiadał: 2 miejsca, 2 silniki Allison J35, konstrukcję całkowicie metalową. Był to pierwszy samolot zbrojony w broń nuklearną – przeznaczoną do walk powietrznych.

Northrop P-61 – Top 10 nocnych myśliwców

Northrop P-61 Black WidowNorthrop P-61 Black WidowNorthrop P-61 Black Widow - NACANorthrop P-61 Black Widow - KaliforniaBlack Widow - 427th - Night Fighter Squadron - (01-01-1944)Black Widow - 548th Night Fighter Squadron - The Spook - (01-01-1944)Green airborne - (05-06-2005)Black Widow - San-Diego - Air-and-Space-Museum - (01-07-2016)

Northrop P-61 Black Widow – Top 10 nocnych myśliwców

  • Miejsce: USA
  • Pierwszy lot: 1942
  • Zbudowano: 742 szt.

Northrop P-61 Black Widow – Samolot „Czarna Wdowa” od producenta Northrop Corporation, był jedynym myśliwcem II wojny światowej. Od początku zaprojektowanym wyłącznie do nocnego latania. W podstawowym wyposażeniu znajdowały się: spory amerykański radar SCR-720 Al zamontowany na dziobie, wieżyczka z 4 karabinami maszynowymi 12,7 mm, oraz cztery 20 mm działka zamontowane na stałe pod kadłubem. Bezpośrednio po wojnie, przebudowano kilkadziesiąt tych samolotów na wersję F-15 Reporter. Dedykowane wyłącznie do wykonywania zdjęć fotograficznych. Od 1955 roku USA wycofała oba typy samolotów.

Deepwater Horizon – Największe wycieki ropy

Deepwater Horizon - Pożar na platformieDeepwater Horizon - Ciemny dym i pożar na platformieDeepwater HorizonDeepwater Horizon - wyciek olejuZatoka Meksykańska - 28-04-2010Widok z powietrza na wybrzeże Luizjany, USAU.S. Coast-Guard, BP, oraz inne agencje federalne po eksplozji w Zatoce Meksykańskiej

Deepwater Horizon – Największe wycieki ropy

  • Miejsce: Zatoka Meksykańska
  • Data: 22 kwietnia 2010 r.
  • Ilość wycieku: 779 100 000 litrów
  • Koszty: 5 mld $

Deepwater Horizon – Była pływającą platformą wiertniczą. Zbudowaną w 2001 r. W 2009 r. dokonała największego odwiertu w historii – 10 km. Rok później ten rekord przysłonił tragiczny wybuch. Który spowodował największy wyciek ropy w historii. Ta tragedia wydarzyła się na głębokości 1500 m. Dwa dni po eksplozji platforma zatonęła. Kilka miesięcy później technikom udało się wprowadzić specjalną masę uszczelniającą, do uszkodzonej studni. Która zatkała pęknięcie.

Eksplozja zabija

Do wypadku doszło z powodu silnie sprężonego metanu. Który wyrwał górną pokrywę wiertnicy i wybuchł po kontakcie z powietrzem. Zabił na miejscu 11 osób, a następnie zakłócił statystykę platformy. W ciągu kilku dni, plama dotarła do brzegów Luizjany. Pustosząc przyrodę po drodze. Zostało tym dotknięte wybrzeże pięciu stanów USA. W tym rzadkie mokradła Missisipi. W wyniku tej katastrofy zginęło 6 tys. żółwi morskich, 26 tys. delfinów i wielorybów, 82 tys. ptaków i ogromne liczby ryb i bezkręgowców.

Plama ropy w Kuwejcie – Największe wycieki ropy

Plama ropy w Kuwejcie - 01.01.1991Plama ropy w Kuwejcie - 01.01.1991Plama ropy w Kuwejcie - 5–14 czerwca 1991Plama ropy w Kuwejcie - 8 marca 1991Pożary ropy naftowej w Kuwejcie - 7.04.1991Pożary szybów naftowych w Kuwejcie - 21.03.1991Pożar szybu naftowego w Płd Kuwejcie - 01.03.1991

Plama ropy w Kuwejcie – Największe wycieki ropy

  • Miejsce: Kuwejt
  • Data: 19 stycznia 1991 r.
  • Ilość wycieku: 906 300 000 litrów
  • Koszty: 484,5 mln $

Plama ropy w Kuwejcie – Największa katastrofa związana z ropą miała miejsce podczas wojny w Zatoce Perskiej. Nie było to spowodowane wadą techniczną lub eksplozją, ale zaplanowanym sabotażem. Ropa została wypuszczona przez armię iracką. Której celem było spowolnienie wojsk amerykańskich planujących przejęcie Kuwejtu. Aby zapobiec dalszemu wyciekowi, siły powietrzne USA zniszczyły wieże naftowe. Według międzynarodowych badań do morza wylało się 5,7 baryłek ropy. Później spekulowano nawet, że Saddam Hussein chciał zapalić wszystkie rezerwy ropy. Tym samym zniszczyć światową gospodarkę. Na szczęście tak się nie stało.

Zwierzęta w niebezpieczeństwie

Warstwa oleju o grubości 12 centymetrów, pokrywała morze na powierzchni ponad 4000 km². Wpłynęła na cały morski ekosystem. Podczas gdy żołnierze USA, mogli omijać zanieczyszczony obszar. Zwierzęta nie miały już tej możliwości. Zginęło co najmniej 30 000 zimujących tam ptaków morskich. Oraz duża liczba ryb. Jedna czwarta pustyni Kuwejtu została też zalana ropą.

Gary Gabelich – Przekroczył autem 1000 km/h w 1970 roku

Gary Gabelich - Blue FlameBlue Flame - 2Blue Flame - 3Gary Gabelich - The Blue Flame - Goodwood 2007Gary Gabelich - The Blue Flame - 1Auto und Technik Museum Sinsheim - Blue Flame

 

Gary Gabelich – Przekroczył autem 1000 km/h w 1970 roku

Gary Gabelich – Przekroczył przy pomocy „Blue Flame” 1000 km/h 23.10.1970 roku. Średnia prędkość wyniosła 1001,011968 km/godz. Milę, na której dokonuje się pomiaru prędkości, pojazd musi pokonać dwa razy: tam i z powrotem.
Wielki błyszczący „The Blue Flame”, aby jeszcze bardziej oszczędzać paliwo. Był przy starcie popychany przez samochód serwisowy. To dodatkowo pomogło mu, rozpędzić się do 60 km/godz.
Podczas pierwszego przejazdu, Gabelich osiągnął w rezultacie, prędkość 993,722 km/godz. W przeciwną stronę jechał podobnie, ale odrobinę szybciej – dlatego prędkość wyniosła 1009,305 km/godz.

Do tamtej pory rekordy ustanawiały samochody z silnikami odrzutowymi.

Silnik rakietowy „Blue Flame” napędzany był kombinacją nadtlenku wodoru i ciekłego gazu ziemnego. Schłodzonymi do temperatury -161 stopni Celsjusza. Skutkiem tego, osiągnięto moc 58 000 KM.
W ten sposób, silnik pracował z maksymalnym ciągiem przez 20 sekund. „Blue Flame” był podobny do rakiety, tyle że z dodatkowymi zaczepami z przodu i z tyłu do mocowania kół.
Opony, specjalnie zaprojektowane przez Goodyeara, miały raczej gładką powierzchnię, aby ograniczyć wydzielanie się ciepła.
Pojazd miał 11,4 m długości i 2,3 m szerokości. Ważył 1814 kg, z paliwem – 2994 kg. Jednym z pewnością największych kłopotów, tuż przed startem. Było przepalanie przez silnik, lin spadochronu hamującego. Gdyby trzeba było zatrzymać samochód samymi hamulcami tarczowymi. Prawdopodobnie, potrzeba byłoby na to odcinka 19 km.

„The Blue Flame” został zaprojektowany i zbudowany przez Reaction Dynamics.

Z pomocą wykładowców i studentów Illinois Institute of Technology. Dr T. Paul Torda i dr Sarunas C. Uzgiris, profesorowie w IIT, pracowali nad aerodynamiką samochodu. Podczas gdy inni studenci IIT i wykładowcy, przede wszystkim zajmowali się:
– konstrukcją,
– silnikiem,
– układem kierowniczym,
– hamulcami.

Rekord pobito w Bonneville Salt Flats w Utah, w USA.

To miejsce znajduje się 160 km na zachód od miasta Salt Lake City. Dlatego, że 32 tysiące lat temu było tu ogromne i głębokie na 305 m jezioro. Po tym jak zniknęło, a solne podłoże stwardniało. Powstało jedno z najbardziej godnych uwagi miejsc na Ziemi, do rozwijania ogromnych prędkości.

Gary Gabelich (29.08.1940 r. – 26.01.1984 r.)

– W ciągu 43 lat życia, ten Chorwat z pochodzenia. Przede wszystkim, wygrywał wyścigi, i ustanawiał rekordy prędkości na:
– asfalcie,
Ziemi,
– wodzie (motorówki),
– torach solnych.

Zginął, rozbijając się na motocyklu na ulicach Long Beach, w styczniu 1984 r. Podczas pracy nad projektem i budową, pojazdu zdolnego do osiągnięcia prędkości ponaddźwiękowej (1225 km/godz.). Ten prototyp został nazwany „American Way”, ale z powodu śmierci Gabelicha, prace nad nim odwołano.

Koszt powietrza w Nowym Jorku – Projekt na rynku nieruchomości

Manhattan z kosmosu, Nowy Jork, USA - NASAWieża wąskiego drapacza chmur na Manhattanie, Nowy Jork, USAWidok z powietrza na Nowy Jork, USA - 21, 07, 2017Koszt powietrza w Nowym Jorku - Budowa Hi Line, Manhattan - Nowy JorkKoszt powietrza w Nowym Jorku - Hudson Yards, Manhattan - Nowy JorkKoszt powietrza w Nowym Jorku - New York City High LineKoszt powietrza w Nowym Jorku - 30th Street High Line

 

Koszt powietrza w Nowym Jorku – Projekt na rynku nieruchomości

Koszt powietrza w Nowym Jorku – Prace nad najdroższym projektem na rynku nieruchomości w USA wchodzą właśnie w kluczową fazę. Hudson Yards składa się z 15 drapaczy chmur i wypełnia ostatnią dużą lukę w tkance miejskiej Nowego Jorku. Inwestorzy wydali na tą dzielnicę 25 miliardów dolarów. Mało kto wie, że musieli zapłacić za coś jeszcze poza działką, stalą i szkłem. Za coś, czego nie da się zobaczyć ani dotknąć – za powietrze.
Choć niespecjalnie czyste, jest ono w tej 8,5 – milionowej metropolii tak drogie jak nigdzie indziej na świecie. Powodem tego jest reforma prawa budowlanego z 1961 roku. Do tego czasu w „Big Apple” nie było żadnych ograniczeń wysokości przy wznoszeniu drapaczy chmur. Aby jednak zapobiec swoistemu „wyścigowi zbrojeń” deweloperów, miasto określiło, ile pięter i ile powierzchni można zbudować na metr kwadratowy działki.
Specyfiką tej regulacji jest fakt, że firmy mogą od tamtej pory po prostu odkupić niewykorzystaną przestrzeń powietrzną od swoich sąsiadów. Na przykład, jeśli gmach ma zaledwie 20 pięter, a dozwolonych jest 40. Inwestor może nabyć prawa do powietrza nad nim i dołożyć 20 pięter do swojego projektu obok. Dzięki takiemu rozwiązaniu nowojorskie szkoły, teatry i kościoły, które nie są w stanie zrobić użytku ze swoich praw. Zyskują lukratywne źródło dochodu: mogą sprzedawać prawa do przestrzeni nie tylko swoim bezpośrednim sąsiadom, ale także tym po drugiej stronie ulicy. W 2014 roku kościół św. Tomasza na Manhattanie za prawa do powietrza nad dachem otrzymał 72 miliony dolarów, gdy Goldman Sachs potrzebował dodatkowego metrażu na swój drapacz chmur.
Inwestorom Hudson Yards nie udało się załatwić sprawy tak tanio. Musieli zapłacić 265 milionów dolarów. Ale pomimo boomu budowlanego, powietrza w Nowym Jorku jeszcze długo nie zabraknie. Statystycznie rzecz ujmując, niewykorzystanych praw do przestrzeni nad dachami wystarczyłoby na postawienie około 1300 wieżowców Empire State Building.


432 Park Avenue - 57th Street432 Park Avenue

W Nowym Jorku o maksymalnej, dopuszczalnej wysokości drapacza chmur decyduje powierzchnia działki. Aby możliwe było wzniesienie wieżowca 432 Park Avenue, o wysokości 426 m. na kwadracie o bokach zaledwie 28 na 28 m., konieczne było zakupienie nieużywanej przestrzeni powietrznej sąsiednich budynków.
 
 

Budowa 111 West 57th Street - 25-05-2019111 West 57th

Mierzy 438 metrów i ze stosunkiem szerokości fasady, do wysokości wynoszącym 1:24 – Jest najwęższym drapaczem chmur na świecie. Budowa tego luksusowego wieżowca była możliwa tylko dzięki dokupieniu powietrza nad działką.
 
 

Budowa Central Park Tower - 27-04-2019Central Park Tower

Budowa 472-metrowego Central Park Tower ma zostać ukończona w 2020 roku. Również tę wysokość udało się osiągnąć tylko dzięki temu, że inwestorzy kupili dużo praw do przestrzeni powietrznej od sąsiednich gmachów i wykorzystali je na potrzeby konstrukcji własnego drapacza chmur.

Nowy rodzaj chmur – Asperitas (Undulatus asperatus)

Nowy rodzaj chmur - AsperitasNowy rodzaj chmur - AsperitasNowy rodzaj chmur - AsperitasNowy rodzaj chmur - Asperitas

Nowy rodzaj chmur – Asperitas (Undulatus asperatus)

Nowy rodzaj chmur – Asperitas (wcześniej znana jako Undulatus asperatus). Meteorolodzy rozróżniają 10 rodzajów chmur. Ale pewna zagadkowa formacja, odkryta dekadę temu. Uparcie wymykała się tej systematyce do tego stopnia, że specjalnie dla niej wprowadzono osobną odmianę – po raz pierwszy od 60 lat! Została wprowadzona do klasyfikacji przez założyciela Cloud Appreciation Society, Gavina Pretor-Pinney. Jest to pierwsza od 1951 r. (po cirrus intortus) dodana do Międzynarodowego Atlasu Chmur, Światowej Organizacji Meteorologicznej. Którego nowe wydanie ukazało się w 2017 r. Tym, co odróżnia tzw. Asperitasy (co w tłumaczeniu znaczy tyle co „wzburzone”) od innych chmur, jest ich nierówna i bardzo pofałdowana podstawa. Ta formacja niezwykle rzadko się pojawia w Polsce, za to w USA jest obserwowana regularnie. Zwłaszcza na obszarach Wielkich Równin, na wschód od Gór Skalistych.
Od czasu ich odkrycia, w Stanach Zjednoczonych, były obserwowane m.in. w Norwegii, Szkocji, Francji, Estonii oraz Polsce.