ALMA – Atacama Large Millimeter Array

ALMA - Widok z góryALMA - Atacama Large Millimeter ArrayALMA - Atacama Large Millimeter ArrayALMA - Atacama Large Millimeter ArrayALMA - Atacama Large Millimeter ArrayALMA - Wybuch gwiazdy w konstelacji OrionaALMA - Olbrzymia plama na SłońcuALMA - Atacama Large Millimeter Array

ALMA – Atacama Large Millimeter Array

ALMA – Atacama Large Millimeter Array – 5000 metrów n.p.m. na pustyni Atakama w Chile. Czyli w jednym z najbardziej suchych miejsc naszego globu. Również jednym z najmniej przyjaznych miejsc na naszej planecie. Zwłaszcza płaskowyż Chajnantor. Tutaj, w północnym Chile, temperatura może spaść z 20 stopni Celsjusza w dzień do -20 w nocy. Silny wiatr szaleje po nieurodzajnym, lśniącym na czerwono płaskowyżu, smagając ostre granie skał i nieliczne krzaki, którym udaje się tu przeżyć. Powietrze zawiera o połowę mniej tlenu niż na poziomie morza. Wilgotność powietrza jest niemal zerowa, co sprawia, iż atmosfera jest bardziej przezroczysta. To, co przenika z kosmosu, dociera na płaskowyż niemal nieprzefiltrowane. Dzięki temu pustynia Atakama jest mekką astronomów.

Powstał na niej największy radioteleskop świata. Za pomocą Atacama Large Millimeter Array, przyrządu o rewolucyjnej konstrukcji. Naukowcy mogą po raz pierwszy dotrzeć do ekstremalnie zimnych i ciemnych obszarów we wszechświecie. Dzięki tej sieci radioteleskopów specjaliści są nawet w stanie przedrzeć się przez nieprzeniknione dotychczas mgławice. W ten sposób odkryć gwiazdy, które powstały wkrótce po Wielkim Wybuchu.

Sześdziesiąt sześć anten ALMA montowano w bazie na wysokości 3000 metrów i samochodami ciężarowymi przetransportowano na płaskowyż. Tam zostały ustawione z milimetrową precyzją. Po ich uruchomieniu i połączeniu, powstał odbiornik o powierzchni ok. 16 km².

ISRO – Indian Space Research Organisation

ISRO - RLV-TD LogoISRO - Vikram Sarabhai - popiersieISRO - Vikram Sarabhai (18.09.1969)

ISRO – Indian Space Research Organisation

ISRO – Swój program kosmiczny ma również drugie państwo z największą liczbą ludności na świecie, Indie. Indian Space Research Organisation zaczął wprowadzać w życie indyjski program kosmiczny w latach 60. ubiegłego wieku. Największe zasługi dla rozwoju tej dziedziny ma indyjski naukowiec Vikram Sarabhai (1919 – 1971). Wiadomo było, że Indie nie mogą spełnić takich zadań jak lądowanie na Księżycu albo wysłanie człowieka w kosmos. Dlatego skoncentrowano się na mniej skomplikowanych, osiągalnych celach. Obecnie ISRO pracuje nad rozwojem własnego promu kosmicznego, który mógłby wielokrotnie lecieć w kosmos, transportując ładunki i przewożąc załogę.

Zakłada się, że w ciągu 15 lat zostaną rozwiązane wszystkie kwestie technologiczne. Indie mają za sobą pierwsze testy eksperymentalnego modelu promu kosmicznego RLV-TD (Reusable Launch Vehicle Technology Demonstration Programme). Maszyna wystartowała z kosmodromu Sriharikota znajdującego się na wyspie w Zatoce Bengalskiej. Lot próbny trwał 770 sekund, a prom osiągnął wysokość 65 km. Rakieta została zaprojektowana w taki sposób, by ISRO w trakcie lotu mogła zgromadzić ważne dane. Dotyczące n.p.:  prędkości hipersonicznej, autonomicznego lądowania.

Największy helikopter – Rosyjski Mil Mi-26

Największy helikopter – Helikopter Mil Mi-26

Największy helikopter – Rosyjski Mil Mi-26

Największy helikopter – Rosyjski Mil Mi-26, zaprojektowany jeszcze pod koniec lat 70., który jest w produkcji do dziś, to wciąż największy helikopter świata. Ma ponad 40 m długości, 8,1 m wysokości i średnicę rotora wynoszącą 32 metry. Bez ładunku waży 28 ton, a jego maksymalna masa startowa to 56 ton. Może lecieć z prędkością 295 km/h i przewieźć 90 żołnierzy. Jest używany do celów wojskowych, np. w ramach NATO, lecz w ciągu swojej historii znalazł także zastosowanie w wielu cywilnych sytuacjach. Na przykład, w 1999 r. Przy użyciu Mil Mi-26 został przetransportowany zamrożony mamut. Znaleziony na Syberii, do laboratorium.

Poczta na biegunie południowym

Poczta na biegunie południowym

Poczta na biegunie południowym

Poczta na biegunie południowym – Wysunięty najdalej na południe urząd pocztowy, znajduje się na biegunie południowym. Jego numer pocztowy to 96598. Mimo, że mogłoby się wydawać, iż ten najmniej zamieszkany obszar na Ziemi nie powinien mieć swojego urzędu pocztowego, jego istnienie jest w pełni uzasadnione, a paczki, które tu przychodzą, są naprawdę bardzo ważnymi przesyłkami. Znajdują się w nich zapasy i listy przeznaczone dla zespołów naukowych, które przebywają na polarnej stacji badawczej Amundsen – Scott na biegunie południowym. List wędruje na biegun aż sześć tygodni. Najpierw ma przystanek w Nowej Zelandii, skąd samolot wojskowy transportuje go razem z innymi przesyłkami na biegun. Największym wyzwaniem na tym regionie jest zmienna pogoda, która może znacznie wydłużyć czas doręczenia przesyłki.