Wielki Sfinks w Gizie – Egipt

Wielki Sfinks w Gizie - Egipt - (01.01.1871)Wielki Sfinks w Gizie - Egipt - (05.04.2007)Wielki Sfinks w Gizie - EgiptGiza - Egipt - (18.03.2010)Giza - Egipt - (10.11.2015)Sfinks w Egipcie - (08.09.2006)

Wielki Sfinks w Gizie – Egipt

Wielki Sfinks w Gizie – Egipt – Archeologowie odkrywają centymetr po centymetrze samego Sfinksa i jego okolice. Przed oczyma ukazały im się rampy, z których przez bramę wchodziło się do korytarzy monumentalnych świątyń . Jedna z nich skierowana jest bezpośrednio w stronę piramidy Chefrena. Scena pogrzebu faraona nagle staje się wyraźniejsza. Czy wynieśli mumię przed Sfinksa? Przynieśli przed bramę śmierci do Świątyni Sfinksa na ostatnie pożegnanie? Tak zakłada większość naukowców .

Kanały wyschły, a Gizę zasypał piasek.

Nie jest jasne, gdzie kończą się korytarze prowadzące ze świątyni . Ich większą część skrywa piasek. Tak samo jak jeszcze 150 lat temu Sfinksa. Po ostatnim pogrzebie w nekropolii w Gizie, miał tu miejsce prawdziwy koniec świata. Robotnicy opuścili plac budowy w środku pracy. Kanały, po których wcześniej pływały łodzie, wyschły. Sfinks według geologów zapadł się o kilka metrów w bagno. Resztą zajął się piasek.

Ciekawostki:

  • Do dziś nie udało się ustalić, jak nazywali Sfinksa starożytni Egipcjanie.
  • Oznaczenie „sfinks” wymyślili starożytni Grecy. Podobno pochodzi od egipskiego wyrazu „szesepankh”, oznaczającego „żyjący obraz”.
  • Egipscy Arabowie używali dla Wielkiego Sfinksa w Gizie określenia „Abul-Hol”, co oznacza „Ojciec strachu”.

Amoco Milford Haven – Największe wycieki ropy

Amoco Milford Haven - Pożar tonącego tankowcaAmoco Milford Haven - Tonący tankowiecMT Haven - Płonący tankowiecMT Haven - Pożar tankowca

Amoco Milford Haven – Największe wycieki ropy

  • Miejsce: Genua, Włochy
  • Data: 11 kwietnia 1991 r.
  • Ilość wycieku: 159 000 000 litrów
  • Koszty: 85 mln $

Amoco Milford Haven – Tankowiec został zbudowany w stoczniach Cardiz w 1973 r. Statek mierzył 334 metrów długości i 51 metrów szerokości. W 1991 r. miała miejsce katastrofalna eksplozja w pobliżu Genui we Włoszech. Podczas rutynowej operacji pompowania części ładunku. W celu dostosowania zanurzenia statku. W pewnym momencie potężna eksplozja wstrząsnęła przednimi zbiornikami, a kilka minut później na pokładzie rozpoczął się ogromny pożar. Mimo, że marynarze wraz ze strażakami wspólnie walczyli z ogniem. To nic nie mogli zrobić.

Środki ostrożności nie pomogły

Płomienie sięgały 100 metrów wysokości i zginęło w sumie sześciu członków załogi. Aby zapobiec poważnej katastrofie ekologicznej. Eksperci zalecili holowanie statku jak najdalej na otwarte morze i pozostawienie go na dnie. Tak też się stało. Po kolejnej eksplozji, statek pękł na dwie części i po trzech dniach zatonął. Wylane paliwo dotarło do wybrzeży Włoch i Francji. Pomimo natychmiastowych działań po zainstalowaniu barier o długości 10 km. Ropa zalała lokalne plaże i spowodowała ogromne szkody.

Tankowiec Odyssey – Największe wycieki ropy

Tankowiec Odyssey - Wyciek ropy i pożar - 1988Tankowiec Odyssey - Plama ropy po wycieku - 1988Tankowiec Odyssey - Sztuka przedstawiająca tragedię zwierząt po wycieku ropy w 1988Odyssey - Zwierzęta po wycieku ropyOdyssey - Widok z powietrza

Tankowiec Odyssey – Największe wycieki ropy

  • Miejsce: Kanada
  • Data: 19 listopada 1988 r.
  • Ilość wycieku: 162 180 000 litrów
  • Koszty: 86,7 mln $

Tankowiec Odyssey – Amerykański statek eksplodował około tysiąca kilometrów, od wschodniego wybrzeża Kanady. Wylało się z niego do otwartego morza około 162 milionów litrów ropy naftowej. Tego pamiętnego dnia płynął z Szetlandów do Kanady. Około 2000 km od wybrzeży Nowej Fundlandii, złapała go burza morska. Na statku doszło do wybuchu. W wyniku czego pękł on na dwie części i zatonął. Na pomoc najszybciej przybył statek Passat, który był tam już po godzinie. Ale z powodu płomieni, nie mógł zbliżyć się nawet na jeden kilometr. 27 członków załogi zginęło na pokładzie.

Amoco Cadiz – Największe wycieki ropy

Amoco Cadiz - Na mieliźnie z wyciekającym olejem - 01.03.1978Amoco Cadiz - Na mieliźnie, tonący tankowiec - Bretania, Francja - 01.03.1978Skutki wycieku ropy - 01.03.1978Wyciek ropy naftowej - 01.03.1978

Amoco Cadiz – Największe wycieki ropy

  • Miejsce: Francja
  • Data: 16 marca 1978 r.
  • Ilość wycieku: 254 000 000 litrów
  • Koszty: 136 mln $

Amoco Cadiz – W 1978 roku tankowiec rozbił się u wybrzeży Francji. Na swojej standardowej trasie, z Zatoki Perskiej do holenderskiego portu Rotterdam. Gdy 335 metrowy statek minął zachodnie wybrzeże Francji. Dostał się do środka gwałtownej burzy. Wysokie fale uszkodziły ster i skierowały tankowiec bezpośrednio na wybrzeże. Statek najpierw uderzył w rafę koralową, w wyniku czego woda zalała maszynownię. Kolejne uderzenie w skały, spowodowało pęknięcie zbiorników ropy. Zawartość ich wszystkich wylała się do morza w ciągu 14 dni.

Czy dało się zapobiec katastrofie

Załoga została ostrzeżona o możliwej katastrofie, ale nie była w stanie zatrzymać statku na czas. Dlatego tankowiec wpłynął na mieliznę. W sumie ponad 2,5 mln litrów ropy naftowej wylało się w pobliżu Portsall. Dotarło do około 360 km linii brzegowej. Około 14 000 ochotników i żołnierzy walczyło ze skutkami wypadku. Niemniej jednak zmarło około 37 000 ptaków i 6400 ostryg. Natura wróciła do równowagi po 7 latach od katastrofy.

ABT Summer – Supertankowiec – Największe wycieki ropy

ABT Summer - Supertankowiec - Wyciek ropy i pożar - 1991ABT Summer - Supertankowiec - Wyciek ropy - Angola - 1991Supertankowiec z powietrzaWyciek ropy - Lokalizacja - 18.05.1991

ABT Summer – Supertankowiec – Największe wycieki ropy

  • Miejsce: Angola
  • Data: 18 maja 1991 r.
  • Ilość wycieku: 305 280 000 litrów
  • Koszty: 178 mln $

ABT Summer – Supertankowiec, który w maju 1991 roku eksplodował prawie 1500 km od wybrzeża Angoli. Statek zbudowany był w południowokoreańskiej stoczni Ulsan. Podróżował po morzu od 1974 r. Mierzył ponad 344 metry długości i 54 metry szerokości. Katastrofa miała miejsce na trasie z Iranu do Rotterdamu. W wyniku wypadku rozlały się miliony litrów ropy. Co spowodowało wytworzenie się plamy naftowej, o długości 34 km. Tankowiec płonął przez trzy dni, zanim zatonął w morzu. Pięciu członków załogi zginęło na miejscu wybuchu. Z ekologicznego punktu widzenia ta katastrofa nie była bardzo poważna. Ponieważ zdarzyła się daleko od wybrzeża.

Atlantic Empress – Aegean Captain – Największe wycieki ropy

Atlantic Empress - Aegean Captain - Widok z powietrzaAtlantic Empress - Aegean Captain - W stoczniAtlantic Empress - Aegean Captain - Wyciek ropy i pożar - 1979Atlantic Empress i Aegean Captain - Wyciek ropy i gaszenie pożaruAegean Captain w porcieMiejsce zderzenia Atlantic Empress z Aegean Captain - Mapa

Atlantic Empress – Aegean Captain – Największe wycieki ropy

  • Miejsce: Tobago
  • Data: 19 lipca 1979 r.
  • Ilość wycieku: 349 800 000 litrów
  • Koszty: 187 mln $

Atlantic Empress – Aegean Captain – Wypadek, który miał miejsce w pobliżu Tobago. Nie był spowodowany awarią platformy wiertniczej, ale zderzeniem dwóch tankowców podczas burzy tropikalnej. Greckiego statku Atlantic Empress z Aegean Captain. Oba statki złamały się, pozostawiając po sobie ogromną ilość oleju. Na szczęście katastrofa wydarzyła się dość daleko od lądu. Więc najbliższe wyspy nie były zagrożone, tym ogromnym zanieczyszczeniem

Nie można było uniknąć awarii

Ze względu na burzę, żaden ze statków nie miał szansy uniknąć awarii. Ponieważ tego dnia padało i wiał silny wiatr. Według zeznań świadków, tankowce zarejestrowały wzajemną obecność jedynie 500 metrów przed starciem. Kapitan statku Aegean Captain, który w ostatniej chwili nieznacznie zmienił kurs. Zapobiegł poważniejszej katastrofie. W przeciwnym razie, nikt nie miałby szans na przeżycie. Mimo to na Atlantic Empress, zginęło 26 osób. Być może dlatego, że strażakom nie udało się przejąć kontroli nad ogniem i dochodziło do kolejnych wybuchów. W końcu udało się uratować tankowiec Aegean Captain. Gdy w tym czasie Atlantic Empress zatonął obciążony pożarem.

Deepwater Horizon – Największe wycieki ropy

Deepwater Horizon - Pożar na platformieDeepwater Horizon - Ciemny dym i pożar na platformieDeepwater HorizonDeepwater Horizon - wyciek olejuZatoka Meksykańska - 28-04-2010Widok z powietrza na wybrzeże Luizjany, USAU.S. Coast-Guard, BP, oraz inne agencje federalne po eksplozji w Zatoce Meksykańskiej

Deepwater Horizon – Największe wycieki ropy

  • Miejsce: Zatoka Meksykańska
  • Data: 22 kwietnia 2010 r.
  • Ilość wycieku: 779 100 000 litrów
  • Koszty: 5 mld $

Deepwater Horizon – Była pływającą platformą wiertniczą. Zbudowaną w 2001 r. W 2009 r. dokonała największego odwiertu w historii – 10 km. Rok później ten rekord przysłonił tragiczny wybuch. Który spowodował największy wyciek ropy w historii. Ta tragedia wydarzyła się na głębokości 1500 m. Dwa dni po eksplozji platforma zatonęła. Kilka miesięcy później technikom udało się wprowadzić specjalną masę uszczelniającą, do uszkodzonej studni. Która zatkała pęknięcie.

Eksplozja zabija

Do wypadku doszło z powodu silnie sprężonego metanu. Który wyrwał górną pokrywę wiertnicy i wybuchł po kontakcie z powietrzem. Zabił na miejscu 11 osób, a następnie zakłócił statystykę platformy. W ciągu kilku dni, plama dotarła do brzegów Luizjany. Pustosząc przyrodę po drodze. Zostało tym dotknięte wybrzeże pięciu stanów USA. W tym rzadkie mokradła Missisipi. W wyniku tej katastrofy zginęło 6 tys. żółwi morskich, 26 tys. delfinów i wielorybów, 82 tys. ptaków i ogromne liczby ryb i bezkręgowców.

Golec piaskowy – Heterocephalus glaber – Jest praktycznie ślepy

Golec piaskowy - Heterocephalus glaber - Podczas jedzeniaGolec piaskowy - Heterocephalus glaberHeterocephalus glaber - Louisville-ZooHeterocephalus glaber - Muzeum Historii Naturalnej - Genua, Włochy

Golec piaskowy – Heterocephalus glaber – Jest praktycznie ślepy

Golec piaskowy – Heterocephalus glaber – Jest praktycznie ślepy i nie odczuwa bólu. Ten gryzoń żyje w Afryce Wschodniej. Drąży podziemne korytarze w poszukiwaniu bulw i korzeni. Używa do tego siekaczy, które znajdują się przed wargami, dzięki czemu ziemia nie dostaje się do pyska.
Golce prawie całe życie spędzają pod ziemią, nie wychodząc na powierzchnię. Są niezwykłe z wielu powodów. Nie dość, że to jedyne ssaki zmiennocieplne, to jeszcze odporne na raka, starzenie się, niedotlenienie i ból.
Ich niemal całkowicie pozbawiona włosów, gruba i pofałdowana skóra. Jest niewrażliwa na otarcia lub zadrapania. Ponieważ Golce piaskowe nie mają kluczowego dla przewodzenia bólu neuroprzekaźnika (substancji P).

Golce są najdłużej żyjącymi gryzoniami (dożywają 30 lat)

, a ryzyko śmierci nie rośnie u nich wraz z wiekiem. Zwierzęta te mają bowiem bardzo aktywne mechanizmy naprawy DNA.
Dobrze znoszą też skrajne niedotlenienie, do którego często dochodzi w wąskich i dusznych podziemnych tunelach. Gdy brakuje powietrza, golce obniżają aktywność życiową. Zmieniają proces dostarczania energii (rozkładają fruktozę zamiast glukozy). Unikają w ten sposób uszkodzenia mózgu.
Równie ciekawa jest ich struktura społeczna. Która przypomina roje pszczół czy kolonie mrówek. Stada tych gryzoni liczą od kilkudziesięciu do 300 osobników. Przy czym rozmnaża się tylko królowa i płodny samiec. Reszta jest bezpłodna i sumiennie pracuje na rzecz stada.

Gary Gabelich – Przekroczył autem 1000 km/h w 1970 roku

Gary Gabelich - Blue FlameBlue Flame - 2Blue Flame - 3Gary Gabelich - The Blue Flame - Goodwood 2007Gary Gabelich - The Blue Flame - 1Auto und Technik Museum Sinsheim - Blue Flame

 

Gary Gabelich – Przekroczył autem 1000 km/h w 1970 roku

Gary Gabelich – Przekroczył przy pomocy „Blue Flame” 1000 km/h 23.10.1970 roku. Średnia prędkość wyniosła 1001,011968 km/godz. Milę, na której dokonuje się pomiaru prędkości, pojazd musi pokonać dwa razy: tam i z powrotem.
Wielki błyszczący „The Blue Flame”, aby jeszcze bardziej oszczędzać paliwo. Był przy starcie popychany przez samochód serwisowy. To dodatkowo pomogło mu, rozpędzić się do 60 km/godz.
Podczas pierwszego przejazdu, Gabelich osiągnął w rezultacie, prędkość 993,722 km/godz. W przeciwną stronę jechał podobnie, ale odrobinę szybciej – dlatego prędkość wyniosła 1009,305 km/godz.

Do tamtej pory rekordy ustanawiały samochody z silnikami odrzutowymi.

Silnik rakietowy „Blue Flame” napędzany był kombinacją nadtlenku wodoru i ciekłego gazu ziemnego. Schłodzonymi do temperatury -161 stopni Celsjusza. Skutkiem tego, osiągnięto moc 58 000 KM.
W ten sposób, silnik pracował z maksymalnym ciągiem przez 20 sekund. „Blue Flame” był podobny do rakiety, tyle że z dodatkowymi zaczepami z przodu i z tyłu do mocowania kół.
Opony, specjalnie zaprojektowane przez Goodyeara, miały raczej gładką powierzchnię, aby ograniczyć wydzielanie się ciepła.
Pojazd miał 11,4 m długości i 2,3 m szerokości. Ważył 1814 kg, z paliwem – 2994 kg. Jednym z pewnością największych kłopotów, tuż przed startem. Było przepalanie przez silnik, lin spadochronu hamującego. Gdyby trzeba było zatrzymać samochód samymi hamulcami tarczowymi. Prawdopodobnie, potrzeba byłoby na to odcinka 19 km.

„The Blue Flame” został zaprojektowany i zbudowany przez Reaction Dynamics.

Z pomocą wykładowców i studentów Illinois Institute of Technology. Dr T. Paul Torda i dr Sarunas C. Uzgiris, profesorowie w IIT, pracowali nad aerodynamiką samochodu. Podczas gdy inni studenci IIT i wykładowcy, przede wszystkim zajmowali się:
– konstrukcją,
– silnikiem,
– układem kierowniczym,
– hamulcami.

Rekord pobito w Bonneville Salt Flats w Utah, w USA.

To miejsce znajduje się 160 km na zachód od miasta Salt Lake City. Dlatego, że 32 tysiące lat temu było tu ogromne i głębokie na 305 m jezioro. Po tym jak zniknęło, a solne podłoże stwardniało. Powstało jedno z najbardziej godnych uwagi miejsc na Ziemi, do rozwijania ogromnych prędkości.

Gary Gabelich (29.08.1940 r. – 26.01.1984 r.)

– W ciągu 43 lat życia, ten Chorwat z pochodzenia. Przede wszystkim, wygrywał wyścigi, i ustanawiał rekordy prędkości na:
– asfalcie,
Ziemi,
– wodzie (motorówki),
– torach solnych.

Zginął, rozbijając się na motocyklu na ulicach Long Beach, w styczniu 1984 r. Podczas pracy nad projektem i budową, pojazdu zdolnego do osiągnięcia prędkości ponaddźwiękowej (1225 km/godz.). Ten prototyp został nazwany „American Way”, ale z powodu śmierci Gabelicha, prace nad nim odwołano.

Krakatau – Indonezja

Proces powstania wyspy Anak KrakatauKrakatau - Erupcja Krakatau, Indonezja - 2008Zdjęcie satelitarne wulkanu Krakatau, Indonezja - 18.05.1992Mapa KrakatauSatelitarny obraz erupcji wulkanu Krakatau, Indonezja - 17.11.2010

 
 

Krakatau – Indonezja

 

  • Lokalizacja: Indonezja
  • Szczyt: m.n.p.m.

 
Krakatau leży między Jawą, a Sumatrą i należy do najbardziej niebezpiecznych wulkanów na świecie. Możemy się o tym przekonać także w ostatnich dniach, kiedy to góra się przebudziła. Jej największy wybuch miał miejsce w roku 1883. Gdy krater Perboewatan wyrzucił wysoką na 6 km chmurę popiołu, widoczną z odległości 160 km. Do kolejnej erupcji doszło parę miesięcy później. Tym razem pył wulkaniczny wzniósł się na 27 km. W końcowej fazie erupcje spowodowały powstanie czterech fal tsunami wysokich na 30 metrów. Odgłosy towarzyszące katastrofie były słyszalne nawet kilka tysięcy kilometrów dalej. Na skutek wybuchu i tsunami zginęło ponad 36 000 ludzi. Wydarzenia te miały wpływ na całą planetę, w wyniku eksplozji średnia roczna temperatura zmniejszyła się o ok. 1,2°C. W tym roku wulkan znowu się obudził. Po wybuchu jego duża część się zawaliła i spowodowała zabójczą falę przypływu, która zabiła ponad 400 ludzi.