Annapurna – Himalaje, Nepal – Góra groźna dla wspinaczy

Annapurna - Himalaje, NepalAnnapurna - Himalaje, NepalAnnapurna - Himalaje, NepalAnnapurna - Himalaje, NepalAnnapurna - Himalaje, NepalAnnapurna - Himalaje, NepalSzczyty Nepalu - Na tle migoczącego niebaAaron Benson - Nepal-(27-01-2017)Płd ściana - (17-01-2005)Podstawa szczytu - (17-01-2017)

Annapurna – Himalaje, Nepal – Góra groźna dla wspinaczy

„Annapurna odbiera życie” – zapisał w dzienniku Mingma Sherpa, zdobywca Korony Himalajów i Karakorum. „Aby wejść na tę górę, potrzeba wytrwałości – i szczęścia”. Przed startem kierownik wyprawy raz jeszcze spojrzał głęboko w oczy, każdemu członkowi swojego zespołu. Wszyscy dobrze wiedzieli, że jest dziewięć wyższych szczytów niż wznosząca się 8091 metrów nad poziom morza Annapurna. Ale żaden z nich nie zabił tylu śmiałków – statystycznie co czwarty himalaista nigdy z niej nie wraca. Do dziś życie straciło tam już ponad 60 osób, a ciała wielu z nich leżą zamarznięte gdzieś w rozpadlinach skalnych czy pod śniegiem. Wydobycie ich jest zbyt ryzykowne.
Dla porównania: na znacznie bardziej uczęszczanym Mount Evereście śmiertelność wynosi zaledwie 4%. Nie bez powodu więc himalaiści nazywają Annapurnę górą śmierci. Na liczącej 2,6 km stromej ścianie południowej grożą – prócz choroby wysokościowej, utraty orientacji i zamarznięcia – lawiny. Również dla 13 – osobowej ekspedycji, którą dowodził Mingma Sherpa. Ten ośmiotysięcznik okazał się pechowy: wprawdzie wszyscy dotarli na szczyt, lecz dwóch jej członków zginęło w drodze powrotnej. W ciemnościach nocy spadli w przepaść…

Annapurna jest groźna nie tylko podczas wspinaczki.

W październiku 2014 roku podczas burz śnieżnych i lawin w jej rejonie zginęły co najmniej 43 osoby. W tym wielu himalaistów. Był to najtragiczniejszy wypadek w historii Nepalu.

Hashima – Kiusiu, Japonia – Wyspa jest piekłem

Hashima - Kiusiu, JaponiaHashima - Kiusiu, JaponiaHashima - Kiusiu, JaponiaHashima - Kiusiu, JaponiaHashima - Kiusiu, JaponiaGunkanjima, JaponiaGunkanjima - NagasakiGunkanjima - NagasakiGunkanjima - NagasakiGunkanjima - Nagasaki

Hashima – Kiusiu, Japonia – Wyspa jest piekłem

Hashima – Pięć kilometrów od wybrzeża Japonii w regionie Kiusiu wyłania się z wody wyspa, która przypomina raczej potężny statek. Nic więc dziwnego, iż Hashima jest nazywana przez okolicznych mieszkańców Pancernikiem. Albo Wyspą Duchów – z racji tego, że w okrutny sposób zginęły na niej setki osób. Od schyłku XIX wieku znajdowały się tam kopalnie koncernu Mitsubishi. W których eksploatowano podwodne pokłady węgla.

Podczas II Wojny Światowej:

Chińscy i koreańscy robotnicy przymusowi, trafili na tę japońską wyspę. Wskutek nieludzkich warunków bytowania oraz pracy ponad siły. Zmarło tu prawie 1300 jeńców. Później robotnicy przybywali już dobrowolnie, a sama wyspa rozrosła się. Osiągając długość 480 metrów i szerokość 160 metrów. W szczytowym okresie pozwoliło to żyć tam ponad pięciu tysiącom ludzi. Wraz z zaprzestaniem wydobycia w 1974 roku, mieszkańcy w pośpiechu opuścili wyspę.

Mimo pomysłów przekształcenia wyspy Hashima w atrakcję turystyczną. Ciężkie warunki pogodowe oraz wysokie koszty przebudowy powodują, iż straszą tam tylko ponure ruiny – i ukryte w nich tajemnice…

Wielki Sfinks w Gizie – Egipt

Wielki Sfinks w Gizie - Egipt - (01.01.1871)Wielki Sfinks w Gizie - Egipt - (05.04.2007)Wielki Sfinks w Gizie - EgiptGiza - Egipt - (18.03.2010)Giza - Egipt - (10.11.2015)Sfinks w Egipcie - (08.09.2006)

Wielki Sfinks w Gizie – Egipt

Wielki Sfinks w Gizie – Egipt – Archeologowie odkrywają centymetr po centymetrze samego Sfinksa i jego okolice. Przed oczyma ukazały im się rampy, z których przez bramę wchodziło się do korytarzy monumentalnych świątyń . Jedna z nich skierowana jest bezpośrednio w stronę piramidy Chefrena. Scena pogrzebu faraona nagle staje się wyraźniejsza. Czy wynieśli mumię przed Sfinksa? Przynieśli przed bramę śmierci do Świątyni Sfinksa na ostatnie pożegnanie? Tak zakłada większość naukowców .

Kanały wyschły, a Gizę zasypał piasek.

Nie jest jasne, gdzie kończą się korytarze prowadzące ze świątyni . Ich większą część skrywa piasek. Tak samo jak jeszcze 150 lat temu Sfinksa. Po ostatnim pogrzebie w nekropolii w Gizie, miał tu miejsce prawdziwy koniec świata. Robotnicy opuścili plac budowy w środku pracy. Kanały, po których wcześniej pływały łodzie, wyschły. Sfinks według geologów zapadł się o kilka metrów w bagno. Resztą zajął się piasek.

Ciekawostki:

  • Do dziś nie udało się ustalić, jak nazywali Sfinksa starożytni Egipcjanie.
  • Oznaczenie „sfinks” wymyślili starożytni Grecy. Podobno pochodzi od egipskiego wyrazu „szesepankh”, oznaczającego „żyjący obraz”.
  • Egipscy Arabowie używali dla Wielkiego Sfinksa w Gizie określenia „Abul-Hol”, co oznacza „Ojciec strachu”.

Amoco Milford Haven – Największe wycieki ropy

Amoco Milford Haven - Pożar tonącego tankowcaAmoco Milford Haven - Tonący tankowiecMT Haven - Płonący tankowiecMT Haven - Pożar tankowca

Amoco Milford Haven – Największe wycieki ropy

  • Miejsce: Genua, Włochy
  • Data: 11 kwietnia 1991 r.
  • Ilość wycieku: 159 000 000 litrów
  • Koszty: 85 mln $

Amoco Milford Haven – Tankowiec został zbudowany w stoczniach Cardiz w 1973 r. Statek mierzył 334 metrów długości i 51 metrów szerokości. W 1991 r. miała miejsce katastrofalna eksplozja w pobliżu Genui we Włoszech. Podczas rutynowej operacji pompowania części ładunku. W celu dostosowania zanurzenia statku. W pewnym momencie potężna eksplozja wstrząsnęła przednimi zbiornikami, a kilka minut później na pokładzie rozpoczął się ogromny pożar. Mimo, że marynarze wraz ze strażakami wspólnie walczyli z ogniem. To nic nie mogli zrobić.

Środki ostrożności nie pomogły

Płomienie sięgały 100 metrów wysokości i zginęło w sumie sześciu członków załogi. Aby zapobiec poważnej katastrofie ekologicznej. Eksperci zalecili holowanie statku jak najdalej na otwarte morze i pozostawienie go na dnie. Tak też się stało. Po kolejnej eksplozji, statek pękł na dwie części i po trzech dniach zatonął. Wylane paliwo dotarło do wybrzeży Włoch i Francji. Pomimo natychmiastowych działań po zainstalowaniu barier o długości 10 km. Ropa zalała lokalne plaże i spowodowała ogromne szkody.

Tankowiec Odyssey – Największe wycieki ropy

Tankowiec Odyssey - Wyciek ropy i pożar - 1988Tankowiec Odyssey - Plama ropy po wycieku - 1988Tankowiec Odyssey - Sztuka przedstawiająca tragedię zwierząt po wycieku ropy w 1988Odyssey - Zwierzęta po wycieku ropyOdyssey - Widok z powietrza

Tankowiec Odyssey – Największe wycieki ropy

  • Miejsce: Kanada
  • Data: 19 listopada 1988 r.
  • Ilość wycieku: 162 180 000 litrów
  • Koszty: 86,7 mln $

Tankowiec Odyssey – Amerykański statek eksplodował około tysiąca kilometrów, od wschodniego wybrzeża Kanady. Wylało się z niego do otwartego morza około 162 milionów litrów ropy naftowej. Tego pamiętnego dnia płynął z Szetlandów do Kanady. Około 2000 km od wybrzeży Nowej Fundlandii, złapała go burza morska. Na statku doszło do wybuchu. W wyniku czego pękł on na dwie części i zatonął. Na pomoc najszybciej przybył statek Passat, który był tam już po godzinie. Ale z powodu płomieni, nie mógł zbliżyć się nawet na jeden kilometr. 27 członków załogi zginęło na pokładzie.

Amoco Cadiz – Największe wycieki ropy

Amoco Cadiz - Na mieliźnie z wyciekającym olejem - 01.03.1978Amoco Cadiz - Na mieliźnie, tonący tankowiec - Bretania, Francja - 01.03.1978Skutki wycieku ropy - 01.03.1978Wyciek ropy naftowej - 01.03.1978

Amoco Cadiz – Największe wycieki ropy

  • Miejsce: Francja
  • Data: 16 marca 1978 r.
  • Ilość wycieku: 254 000 000 litrów
  • Koszty: 136 mln $

Amoco Cadiz – W 1978 roku tankowiec rozbił się u wybrzeży Francji. Na swojej standardowej trasie, z Zatoki Perskiej do holenderskiego portu Rotterdam. Gdy 335 metrowy statek minął zachodnie wybrzeże Francji. Dostał się do środka gwałtownej burzy. Wysokie fale uszkodziły ster i skierowały tankowiec bezpośrednio na wybrzeże. Statek najpierw uderzył w rafę koralową, w wyniku czego woda zalała maszynownię. Kolejne uderzenie w skały, spowodowało pęknięcie zbiorników ropy. Zawartość ich wszystkich wylała się do morza w ciągu 14 dni.

Czy dało się zapobiec katastrofie

Załoga została ostrzeżona o możliwej katastrofie, ale nie była w stanie zatrzymać statku na czas. Dlatego tankowiec wpłynął na mieliznę. W sumie ponad 2,5 mln litrów ropy naftowej wylało się w pobliżu Portsall. Dotarło do około 360 km linii brzegowej. Około 14 000 ochotników i żołnierzy walczyło ze skutkami wypadku. Niemniej jednak zmarło około 37 000 ptaków i 6400 ostryg. Natura wróciła do równowagi po 7 latach od katastrofy.

ABT Summer – Supertankowiec – Największe wycieki ropy

ABT Summer - Supertankowiec - Wyciek ropy i pożar - 1991ABT Summer - Supertankowiec - Wyciek ropy - Angola - 1991Supertankowiec z powietrzaWyciek ropy - Lokalizacja - 18.05.1991

ABT Summer – Supertankowiec – Największe wycieki ropy

  • Miejsce: Angola
  • Data: 18 maja 1991 r.
  • Ilość wycieku: 305 280 000 litrów
  • Koszty: 178 mln $

ABT Summer – Supertankowiec, który w maju 1991 roku eksplodował prawie 1500 km od wybrzeża Angoli. Statek zbudowany był w południowokoreańskiej stoczni Ulsan. Podróżował po morzu od 1974 r. Mierzył ponad 344 metry długości i 54 metry szerokości. Katastrofa miała miejsce na trasie z Iranu do Rotterdamu. W wyniku wypadku rozlały się miliony litrów ropy. Co spowodowało wytworzenie się plamy naftowej, o długości 34 km. Tankowiec płonął przez trzy dni, zanim zatonął w morzu. Pięciu członków załogi zginęło na miejscu wybuchu. Z ekologicznego punktu widzenia ta katastrofa nie była bardzo poważna. Ponieważ zdarzyła się daleko od wybrzeża.

Atlantic Empress – Aegean Captain – Największe wycieki ropy

Atlantic Empress - Aegean Captain - Widok z powietrzaAtlantic Empress - Aegean Captain - W stoczniAtlantic Empress - Aegean Captain - Wyciek ropy i pożar - 1979Atlantic Empress i Aegean Captain - Wyciek ropy i gaszenie pożaruAegean Captain w porcieMiejsce zderzenia Atlantic Empress z Aegean Captain - Mapa

Atlantic Empress – Aegean Captain – Największe wycieki ropy

  • Miejsce: Tobago
  • Data: 19 lipca 1979 r.
  • Ilość wycieku: 349 800 000 litrów
  • Koszty: 187 mln $

Atlantic Empress – Aegean Captain – Wypadek, który miał miejsce w pobliżu Tobago. Nie był spowodowany awarią platformy wiertniczej, ale zderzeniem dwóch tankowców podczas burzy tropikalnej. Greckiego statku Atlantic Empress z Aegean Captain. Oba statki złamały się, pozostawiając po sobie ogromną ilość oleju. Na szczęście katastrofa wydarzyła się dość daleko od lądu. Więc najbliższe wyspy nie były zagrożone, tym ogromnym zanieczyszczeniem

Nie można było uniknąć awarii

Ze względu na burzę, żaden ze statków nie miał szansy uniknąć awarii. Ponieważ tego dnia padało i wiał silny wiatr. Według zeznań świadków, tankowce zarejestrowały wzajemną obecność jedynie 500 metrów przed starciem. Kapitan statku Aegean Captain, który w ostatniej chwili nieznacznie zmienił kurs. Zapobiegł poważniejszej katastrofie. W przeciwnym razie, nikt nie miałby szans na przeżycie. Mimo to na Atlantic Empress, zginęło 26 osób. Być może dlatego, że strażakom nie udało się przejąć kontroli nad ogniem i dochodziło do kolejnych wybuchów. W końcu udało się uratować tankowiec Aegean Captain. Gdy w tym czasie Atlantic Empress zatonął obciążony pożarem.

Deepwater Horizon – Największe wycieki ropy

Deepwater Horizon - Pożar na platformieDeepwater Horizon - Ciemny dym i pożar na platformieDeepwater HorizonDeepwater Horizon - wyciek olejuZatoka Meksykańska - 28-04-2010Widok z powietrza na wybrzeże Luizjany, USAU.S. Coast-Guard, BP, oraz inne agencje federalne po eksplozji w Zatoce Meksykańskiej

Deepwater Horizon – Największe wycieki ropy

  • Miejsce: Zatoka Meksykańska
  • Data: 22 kwietnia 2010 r.
  • Ilość wycieku: 779 100 000 litrów
  • Koszty: 5 mld $

Deepwater Horizon – Była pływającą platformą wiertniczą. Zbudowaną w 2001 r. W 2009 r. dokonała największego odwiertu w historii – 10 km. Rok później ten rekord przysłonił tragiczny wybuch. Który spowodował największy wyciek ropy w historii. Ta tragedia wydarzyła się na głębokości 1500 m. Dwa dni po eksplozji platforma zatonęła. Kilka miesięcy później technikom udało się wprowadzić specjalną masę uszczelniającą, do uszkodzonej studni. Która zatkała pęknięcie.

Eksplozja zabija

Do wypadku doszło z powodu silnie sprężonego metanu. Który wyrwał górną pokrywę wiertnicy i wybuchł po kontakcie z powietrzem. Zabił na miejscu 11 osób, a następnie zakłócił statystykę platformy. W ciągu kilku dni, plama dotarła do brzegów Luizjany. Pustosząc przyrodę po drodze. Zostało tym dotknięte wybrzeże pięciu stanów USA. W tym rzadkie mokradła Missisipi. W wyniku tej katastrofy zginęło 6 tys. żółwi morskich, 26 tys. delfinów i wielorybów, 82 tys. ptaków i ogromne liczby ryb i bezkręgowców.

Golec piaskowy – Heterocephalus glaber – Jest praktycznie ślepy

Golec piaskowy - Heterocephalus glaber - Podczas jedzeniaGolec piaskowy - Heterocephalus glaberHeterocephalus glaber - Louisville-ZooHeterocephalus glaber - Muzeum Historii Naturalnej - Genua, Włochy

Golec piaskowy – Heterocephalus glaber – Jest praktycznie ślepy

Golec piaskowy – Heterocephalus glaber – Jest praktycznie ślepy i nie odczuwa bólu. Ten gryzoń żyje w Afryce Wschodniej. Drąży podziemne korytarze w poszukiwaniu bulw i korzeni. Używa do tego siekaczy, które znajdują się przed wargami, dzięki czemu ziemia nie dostaje się do pyska.
Golce prawie całe życie spędzają pod ziemią, nie wychodząc na powierzchnię. Są niezwykłe z wielu powodów. Nie dość, że to jedyne ssaki zmiennocieplne, to jeszcze odporne na raka, starzenie się, niedotlenienie i ból.
Ich niemal całkowicie pozbawiona włosów, gruba i pofałdowana skóra. Jest niewrażliwa na otarcia lub zadrapania. Ponieważ Golce piaskowe nie mają kluczowego dla przewodzenia bólu neuroprzekaźnika (substancji P).

Golce są najdłużej żyjącymi gryzoniami (dożywają 30 lat)

, a ryzyko śmierci nie rośnie u nich wraz z wiekiem. Zwierzęta te mają bowiem bardzo aktywne mechanizmy naprawy DNA.
Dobrze znoszą też skrajne niedotlenienie, do którego często dochodzi w wąskich i dusznych podziemnych tunelach. Gdy brakuje powietrza, golce obniżają aktywność życiową. Zmieniają proces dostarczania energii (rozkładają fruktozę zamiast glukozy). Unikają w ten sposób uszkodzenia mózgu.
Równie ciekawa jest ich struktura społeczna. Która przypomina roje pszczół czy kolonie mrówek. Stada tych gryzoni liczą od kilkudziesięciu do 300 osobników. Przy czym rozmnaża się tylko królowa i płodny samiec. Reszta jest bezpłodna i sumiennie pracuje na rzecz stada.