CME – Koronalne wyrzucanie masy – Erupcje na Słońcu

Koronalne wyrzucanie masy wybucha w Słońcu 31, sierpnia, 2012 r.CME - Koronalne wyrzucanie masy - Erupcje na Słońcu 31, sierpnia, 2012 r.CME - Słońce w promieniowaniu X

CME – Koronalne wyrzucanie masy – Erupcje na Słońcu

CME – Koronalne wyrzucanie masy – W każdej sekundzie Słońce emituje ok. dwóch milionów ton materii w postaci cząstek – a przynajmniej tak jest zazwyczaj. W atmosferze czasami dochodzi jednak do ogromnych erupcji z korony słonecznej (ang. Coronal Mass Eruptions, CME). Huragany tego typu są zaliczane do najbardziej spektakularnych zjawisk w naszej części wszechświata. W ich trakcie Słońce traci o wiele więcej masy niż zwykle, a prędkość wiatrów osiąga nawet 10 mln/h. CME to obłoki gazu zbudowanego z cząstek obdarzonych ładunkiem elektrycznym (fizycy nazywają taki gaz plazmą). Plazmowe huragany mogą sięgać Ziemi i wywoływać tzw. burze geomagnetyczne, które oddziałują na urządzenia elektroniczne, powodując zwarcia oraz uszkodzenia sprzętu.

Nie sposób przewidzieć, jak bardzo niebezpieczne może okazać się to dla satelitów, internetu oraz sterowanych komputerowo obiektów, np. elektrowni atomowych. Ostatnia naprawdę silna burza słoneczna miała miejsce jeszcze w epoce telegrafów, czyli na długo przed pojawieniem się pecetów. Choć astronomowie cały czas uważnie obserwują zachowanie Słońca, mogą przewidzieć jej nadejście tylko z niewielkim wyprzedzeniem. Oznacza to, iż w przyszłości będziemy mieć co najmniej 24 godziny, by wyłączyć wszystkie newralgiczne systemy (choćby te w elektrowniach jądrowych) oraz zabezpieczyć komputery. Ale burze geomagnetyczne nie są jedynym problemem, przed którym stawia nas najważniejsza gwiazda…

Meteorologiczna analiza tygodnia

Meteorologiczna analiza tygodnia - Meteorologiczne Obserwatorium Lindenberg

Meteorologiczna analiza tygodnia

Meteorologiczna analiza tygodnia – Po przeanalizowaniu danych meteorologicznych z lat 1991 – 2005 r. Niemieccy naukowcy odkryli, że najgorętszym dniem tygodnia jest środa, a najbardziej suchym – poniedziałek. Jednak w weekend zazwyczaj pada. W ciągu tygodnia smog zasłania słońce, a gazy spalinowe biorą udział w tworzeniu się chmur. W sobotę zjawisko to ma kluczowe znaczenie.

Przewidziane zaćmienie słońca – Przez Talesa z Miletu

Przewidziane zaćmienie słońca – Przez Talesa z Miletu

Przewidziane zaćmienie słońca – Przez Talesa z Miletu

Przewidziane zaćmienie słońca – Przez Talesa z Miletu – 28.05.585 r.p.n.e. miało miejsce pierwsze przewidziane zaćmienie Słońca. Obliczeń dokonał Tales z Miletu, grecki filozof, matematyk i astronom. Twórca podstaw nauki i filozofii europejskiej. Stworzył pierwszą racjonalną teorię natury.

Mikołaj Kopernik – Heliocentryczna wizja wszechświata

Mikołaj Kopernik – Heliocentryczna wizja wszechświata

Mikołaj Kopernik – Heliocentryczna wizja wszechświata

Mikołaj Kopernik – Heliocentryczna wizja wszechświata – 24.05.1543 r. zmarł Mikołaj Kopernik (ur. 1473 r.), astronom, matematyk, prawnik i ekonomista. Odkrył zmienność mimośrodu Ziemi i ruch apogeum słonecznego względem gwiazd stałych. W swoim dziele „O obrotach sfer niebieskich” opisał heliocentryczną wizję Wszechświata. Opublikował traktat monetarny.

Wiatr słoneczny – Słońce ma wpływ na procesy

Wiatr słoneczny

Wiatr słoneczny – Słońce ma wpływ na procesy

Wiatr słoneczny – Słońce ma wpływ na procesy zachodzące w Układzie Słonecznym na wiele różnych sposobów. Chociaż grawitacja jest utrzymywana dzięki jego systemowi czasu, emituje przestrzeń w szerokim zakresie typów molekularnych promieniowania, do których cecha „wiatr Słońca”. Naukowcy z Uniwersytetu w Leicester połączyli dane. Uzyskane podczas obserwacji aktywności słonecznej z danych uzyskanych podczas obserwacji marsjańskiej atmosfery, dostarczonych przez satelity. Z korony słonecznej znika ze środowiska aż do 2,5 razy więcej cząstek. Obserwacje przeprowadzono podczas spadku aktywności słonecznej w 11-letnim cyklu słonecznym.

Niesamowita galaktyka

Niesamowita galaktyka - NGC 1277

Niesamowita galaktyka

Niesamowita galaktyka – Soczewkowata galaktyka NGC 1277 w 14% składa się z czarnej dziury, zazwyczaj stanowią one 0,1% masy galaktyki. Znajdujące się w jej centrum monstrum o masie 17 miliardów razy większej od Słońca jest prawdopodobnie najpotężniejszym, jakie kiedykolwiek odkryto. NGC 1277 jest przy tym 10 razy mniejsza od naszej Drogi Mlecznej.