ALMA – Atacama Large Millimeter Array

ALMA - Widok z góryALMA - Atacama Large Millimeter ArrayALMA - Atacama Large Millimeter ArrayALMA - Atacama Large Millimeter ArrayALMA - Atacama Large Millimeter ArrayALMA - Wybuch gwiazdy w konstelacji OrionaALMA - Olbrzymia plama na SłońcuALMA - Atacama Large Millimeter Array

ALMA – Atacama Large Millimeter Array

ALMA – Atacama Large Millimeter Array – 5000 metrów n.p.m. na pustyni Atakama w Chile. Czyli w jednym z najbardziej suchych miejsc naszego globu. Również jednym z najmniej przyjaznych miejsc na naszej planecie. Zwłaszcza płaskowyż Chajnantor. Tutaj, w północnym Chile, temperatura może spaść z 20 stopni Celsjusza w dzień do -20 w nocy. Silny wiatr szaleje po nieurodzajnym, lśniącym na czerwono płaskowyżu, smagając ostre granie skał i nieliczne krzaki, którym udaje się tu przeżyć. Powietrze zawiera o połowę mniej tlenu niż na poziomie morza. Wilgotność powietrza jest niemal zerowa, co sprawia, iż atmosfera jest bardziej przezroczysta. To, co przenika z kosmosu, dociera na płaskowyż niemal nieprzefiltrowane. Dzięki temu pustynia Atakama jest mekką astronomów.

Powstał na niej największy radioteleskop świata. Za pomocą Atacama Large Millimeter Array, przyrządu o rewolucyjnej konstrukcji. Naukowcy mogą po raz pierwszy dotrzeć do ekstremalnie zimnych i ciemnych obszarów we wszechświecie. Dzięki tej sieci radioteleskopów specjaliści są nawet w stanie przedrzeć się przez nieprzeniknione dotychczas mgławice. W ten sposób odkryć gwiazdy, które powstały wkrótce po Wielkim Wybuchu.

Sześdziesiąt sześć anten ALMA montowano w bazie na wysokości 3000 metrów i samochodami ciężarowymi przetransportowano na płaskowyż. Tam zostały ustawione z milimetrową precyzją. Po ich uruchomieniu i połączeniu, powstał odbiornik o powierzchni ok. 16 km².

Curiosity – Marsjański łazik Curiosity

Curiosity – Marsjański łazik Curiosity

Curiosity – Marsjański łazik Curiosity

Curiosity – 6 sierpnia 2012 r. Marsjański łazik Curiosity wylądował. Głównym celem tego najbardziej skomplikowanego sprzętu jest sprawdzenie, czy na Marsie istnieją, lub czy są warunki dla życia mikroorganizmów. Wyposażenie dla łazika przygotowały naukowe organizacje z: Stanów Zjednoczonych, Kanady, Niemiec, Francji, Rosji oraz Hiszpanii.

Napęd łazika to radioizotopowy generator termoelektryczny, który wykorzystuje naturalny rozkład plutonu 238, który sprawdził się w Amerykańskich misjach Viking. Urządzenie jest wyposażone w różne rewolucyjne instrumenty do analizy gleby, skał oraz atmosfery. Jednym z urządzeń jest np. Laserowe działo, które uderza w skałę z odległości 7 m., A od powstałej iskry jest w stanie określić jej skład chemiczny.

Przez ponad 8 miesięcy sonda międzyplanetarna objęła ponad 566 milionów km. Przez atmosferę Marsa latała z prędkością ok. 20800 km / h, ale trochę po zmniejszeniu prędkości tylko o 3.22 km / h. Podczas lądowania NASA zapewniło operatorom siedem minut terroru. Ale ostatecznie wszystko zakończyło się sukcesem. Jedną z największych niespodzianek misji było odkrycie cieczy, słonej wody na Marsie.