Elura – kompleks religijny – Największa świątynia na świecie

Elura - kompleks religijny

Maharasztra - Hinduistyczna świątynia

Elura - kompleks religijny

Ellora Caves - (6-09-2016)

Elura - kompleks religijny

Elura - (6-09-2016) - 85

Elura - kompleks religijny

Elura - (6-09-2016) - 98

Elura - kompleks religijny

Elura - kompleks religijny

Elura - Aurangabad-Maharasztra-Indie - (08-03-2015)

Elura - kompleks religijny

Sztuka w Elurze - (06-06-2017)

Elura - kompleks religijny

Elura - panorama

Elura - kompleks religijny

Elura – kompleks religijny – Największa świątynia na świecie

Elura – kompleks religijny – Największa świątynia na świecie. Jeden z największych kompleksów monastycznych jaskiń skalnych na świecie. Znajduje się ok. 29 km na północny zachód od Aurangabad, w Maharasztrze w Indiach. Dzięki swojej wyjątkowości, pięknu i wartości kulturowej znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO, od 1983 roku.

34 świątynie :

17 – Starożytne hinduistyczne (datowane na lata 600-900 n.e.),

Kajlasa – Hinduistyczna świątynia, uważana za najpiękniejszą ze wszystkich budynków w Elurze.

12 – buddyjskie (datowane na 600-800 n.e.),

5 – dżinijskie (datowane na 800-1000 n.e.).

Dżinizm powstał w odpowiedzi na hinduizm i jego system kastowy. Jego główną ideą były brak przemocy i szacunek wobec wszystkich żywych istot.

Na ścianach świątyń hinduistycznych, buddyjskich i dżinijskich znajdują się freski przedstawiające wężowe stworzenia. Są znacznie mniejsze niż ludzie i autorstwo tego miejsca jest kwestionowane. Istnieją teorie, że jest dziełem człowieka. Oraz, że zostało stworzone przez przedstawicieli pozaziemskiej cywilizacji. Którzy wykorzystywali specjalne technologie z innych światów, które tną kamień jak masło. Ocenia się, że dziś przy pracy dziesięciu wykrawarek, zbudowanie takiego kompleksu wymagałoby 200 dni nieprzerywanego wykopu.

W Elurze znajduje się wiele różnych szybów wentylacyjnych prowadzących do podziemia oraz wąskie korytarze i podziemne tunele, w których nie zmieści się człowiek. W podłogach są setki wywierconych otworów.

Kajlasa – konstrukcja monolityczna – Świątynia hinduistyczna

Kajlasa - konstrukcja monolityczna

Kajlasa - konstrukcja monolityczna

Kajlasa - konstrukcja monolityczna

Rzeźbiarskie freski ze świątyni Elura

Kajlasa - konstrukcja monolityczna

Elura - (20-09-2018)

Kajlasa - konstrukcja monolityczna

Świątynia Kajlasa - Aurangabad-Indie - (08-03-2015)

Kajlasa – konstrukcja monolityczna – Świątynia hinduistyczna

Kajlasa – konstrukcja monolityczna – Świątynia hinduistyczna – Najpiękniejszy ze wszystkich budynków w Elurze. Która jest największą na świecie monolityczną (czyli stworzoną z jednego kamienia) konstrukcją wykutą w skałach.

Poświęcona jest bogu Śiwie, czyli jednemu z trzech najwyższych bogów hinduizmu, tuż obok Brahmy i Wisznu.

Pracowało nad nią 7000 osób przez 150 lat. Podczas budowy Kajlasy konieczne było wydobycie 200 000 ton kamienia. Świątynia leży na dziedzińcu wykutym w skałach. Ma wymiary 55 x 36 metrów i wysokość 33 metry. Dolna część świątyni, wysoka na osiem metrów, składa się z gigantycznych posągów słoni i lwów. Podczas pracy budowniczowie nie używali rusztowań, kamień wydobywano od góry w dół.

ALMA – Atacama Large Millimeter Array

ALMA - Widok z góryALMA - Atacama Large Millimeter ArrayALMA - Atacama Large Millimeter ArrayALMA - Atacama Large Millimeter ArrayALMA - Atacama Large Millimeter ArrayALMA - Wybuch gwiazdy w konstelacji OrionaALMA - Olbrzymia plama na SłońcuALMA - Atacama Large Millimeter Array

ALMA – Atacama Large Millimeter Array

ALMA – Atacama Large Millimeter Array – 5000 metrów n.p.m. na pustyni Atakama w Chile. Czyli w jednym z najbardziej suchych miejsc naszego globu. Również jednym z najmniej przyjaznych miejsc na naszej planecie. Zwłaszcza płaskowyż Chajnantor. Tutaj, w północnym Chile, temperatura może spaść z 20 stopni Celsjusza w dzień do -20 w nocy. Silny wiatr szaleje po nieurodzajnym, lśniącym na czerwono płaskowyżu, smagając ostre granie skał i nieliczne krzaki, którym udaje się tu przeżyć. Powietrze zawiera o połowę mniej tlenu niż na poziomie morza. Wilgotność powietrza jest niemal zerowa, co sprawia, iż atmosfera jest bardziej przezroczysta. To, co przenika z kosmosu, dociera na płaskowyż niemal nieprzefiltrowane. Dzięki temu pustynia Atakama jest mekką astronomów.

Powstał na niej największy radioteleskop świata. Za pomocą Atacama Large Millimeter Array, przyrządu o rewolucyjnej konstrukcji. Naukowcy mogą po raz pierwszy dotrzeć do ekstremalnie zimnych i ciemnych obszarów we wszechświecie. Dzięki tej sieci radioteleskopów specjaliści są nawet w stanie przedrzeć się przez nieprzeniknione dotychczas mgławice. W ten sposób odkryć gwiazdy, które powstały wkrótce po Wielkim Wybuchu.

Sześdziesiąt sześć anten ALMA montowano w bazie na wysokości 3000 metrów i samochodami ciężarowymi przetransportowano na płaskowyż. Tam zostały ustawione z milimetrową precyzją. Po ich uruchomieniu i połączeniu, powstał odbiornik o powierzchni ok. 16 km².

Curiosity – Marsjański łazik Curiosity

Curiosity – Marsjański łazik Curiosity

Curiosity – Marsjański łazik Curiosity

Curiosity – 6 sierpnia 2012 r. Marsjański łazik Curiosity wylądował. Głównym celem tego najbardziej skomplikowanego sprzętu jest sprawdzenie, czy na Marsie istnieją, lub czy są warunki dla życia mikroorganizmów. Wyposażenie dla łazika przygotowały naukowe organizacje z: Stanów Zjednoczonych, Kanady, Niemiec, Francji, Rosji oraz Hiszpanii.

Napęd łazika to radioizotopowy generator termoelektryczny, który wykorzystuje naturalny rozkład plutonu 238, który sprawdził się w Amerykańskich misjach Viking. Urządzenie jest wyposażone w różne rewolucyjne instrumenty do analizy gleby, skał oraz atmosfery. Jednym z urządzeń jest np. Laserowe działo, które uderza w skałę z odległości 7 m., A od powstałej iskry jest w stanie określić jej skład chemiczny.

Przez ponad 8 miesięcy sonda międzyplanetarna objęła ponad 566 milionów km. Przez atmosferę Marsa latała z prędkością ok. 20800 km / h, ale trochę po zmniejszeniu prędkości tylko o 3.22 km / h. Podczas lądowania NASA zapewniło operatorom siedem minut terroru. Ale ostatecznie wszystko zakończyło się sukcesem. Jedną z największych niespodzianek misji było odkrycie cieczy, słonej wody na Marsie.