Gary Gabelich – Przekroczył autem 1000 km/h w 1970 roku

Gary Gabelich - Blue FlameBlue Flame - 2Blue Flame - 3Gary Gabelich - The Blue Flame - Goodwood 2007Gary Gabelich - The Blue Flame - 1Auto und Technik Museum Sinsheim - Blue Flame

 

Gary Gabelich – Przekroczył autem 1000 km/h w 1970 roku

Gary Gabelich – Przekroczył przy pomocy „Blue Flame” 1000 km/h 23.10.1970 roku. Średnia prędkość wyniosła 1001,011968 km/godz. Milę, na której dokonuje się pomiaru prędkości, pojazd musi pokonać dwa razy: tam i z powrotem.
Wielki błyszczący „The Blue Flame”, aby jeszcze bardziej oszczędzać paliwo. Był przy starcie popychany przez samochód serwisowy. To dodatkowo pomogło mu, rozpędzić się do 60 km/godz.
Podczas pierwszego przejazdu, Gabelich osiągnął w rezultacie, prędkość 993,722 km/godz. W przeciwną stronę jechał podobnie, ale odrobinę szybciej – dlatego prędkość wyniosła 1009,305 km/godz.

Do tamtej pory rekordy ustanawiały samochody z silnikami odrzutowymi.

Silnik rakietowy „Blue Flame” napędzany był kombinacją nadtlenku wodoru i ciekłego gazu ziemnego. Schłodzonymi do temperatury -161 stopni Celsjusza. Skutkiem tego, osiągnięto moc 58 000 KM.
W ten sposób, silnik pracował z maksymalnym ciągiem przez 20 sekund. „Blue Flame” był podobny do rakiety, tyle że z dodatkowymi zaczepami z przodu i z tyłu do mocowania kół.
Opony, specjalnie zaprojektowane przez Goodyeara, miały raczej gładką powierzchnię, aby ograniczyć wydzielanie się ciepła.
Pojazd miał 11,4 m długości i 2,3 m szerokości. Ważył 1814 kg, z paliwem – 2994 kg. Jednym z pewnością największych kłopotów, tuż przed startem. Było przepalanie przez silnik, lin spadochronu hamującego. Gdyby trzeba było zatrzymać samochód samymi hamulcami tarczowymi. Prawdopodobnie, potrzeba byłoby na to odcinka 19 km.

„The Blue Flame” został zaprojektowany i zbudowany przez Reaction Dynamics.

Z pomocą wykładowców i studentów Illinois Institute of Technology. Dr T. Paul Torda i dr Sarunas C. Uzgiris, profesorowie w IIT, pracowali nad aerodynamiką samochodu. Podczas gdy inni studenci IIT i wykładowcy, przede wszystkim zajmowali się:
– konstrukcją,
– silnikiem,
– układem kierowniczym,
– hamulcami.

Rekord pobito w Bonneville Salt Flats w Utah, w USA.

To miejsce znajduje się 160 km na zachód od miasta Salt Lake City. Dlatego, że 32 tysiące lat temu było tu ogromne i głębokie na 305 m jezioro. Po tym jak zniknęło, a solne podłoże stwardniało. Powstało jedno z najbardziej godnych uwagi miejsc na Ziemi, do rozwijania ogromnych prędkości.

Gary Gabelich (29.08.1940 r. – 26.01.1984 r.)

– W ciągu 43 lat życia, ten Chorwat z pochodzenia. Przede wszystkim, wygrywał wyścigi, i ustanawiał rekordy prędkości na:
– asfalcie,
Ziemi,
– wodzie (motorówki),
– torach solnych.

Zginął, rozbijając się na motocyklu na ulicach Long Beach, w styczniu 1984 r. Podczas pracy nad projektem i budową, pojazdu zdolnego do osiągnięcia prędkości ponaddźwiękowej (1225 km/godz.). Ten prototyp został nazwany „American Way”, ale z powodu śmierci Gabelicha, prace nad nim odwołano.

ISRO – Indian Space Research Organisation

ISRO - RLV-TD LogoISRO - Vikram Sarabhai - popiersieISRO - Vikram Sarabhai (18.09.1969)

ISRO – Indian Space Research Organisation

ISRO – Swój program kosmiczny ma również drugie państwo z największą liczbą ludności na świecie, Indie. Indian Space Research Organisation zaczął wprowadzać w życie indyjski program kosmiczny w latach 60. ubiegłego wieku. Największe zasługi dla rozwoju tej dziedziny ma indyjski naukowiec Vikram Sarabhai (1919 – 1971). Wiadomo było, że Indie nie mogą spełnić takich zadań jak lądowanie na Księżycu albo wysłanie człowieka w kosmos. Dlatego skoncentrowano się na mniej skomplikowanych, osiągalnych celach. Obecnie ISRO pracuje nad rozwojem własnego promu kosmicznego, który mógłby wielokrotnie lecieć w kosmos, transportując ładunki i przewożąc załogę.

Zakłada się, że w ciągu 15 lat zostaną rozwiązane wszystkie kwestie technologiczne. Indie mają za sobą pierwsze testy eksperymentalnego modelu promu kosmicznego RLV-TD (Reusable Launch Vehicle Technology Demonstration Programme). Maszyna wystartowała z kosmodromu Sriharikota znajdującego się na wyspie w Zatoce Bengalskiej. Lot próbny trwał 770 sekund, a prom osiągnął wysokość 65 km. Rakieta została zaprojektowana w taki sposób, by ISRO w trakcie lotu mogła zgromadzić ważne dane. Dotyczące n.p.:  prędkości hipersonicznej, autonomicznego lądowania.

Dragon CRS-7 SpaceX


Dragon CRS-7 SpaceX

Dragon CRS-7 SpaceX – Po wypadku 28 czerwca 2015 r. na Cape Canaveral, statku kosmicznego Dragon CRS-7 firmy SpaceX, który miał dowieźć transport na Międzynarodową Stację Kosmiczną (ISS), SpaceX wydała oświadczenie, że zawiesza loty swoich rakiet nośnych Falcon 9. Wypadek spowodowała eksplozja tej rakiety.