Pokrzyk wilcza jagoda – Atropa belladonna

Pokrzyk wilcza jagoda - Atropa belladonnaPokrzyk wilcza jagoda - Atropa belladonna (2)Pokrzyk wilcza jagoda - Atropa belladonna (3)Pokrzyk wilcza jagoda - Atropa belladonna (4)

Pokrzyk wilcza jagoda – Atropa belladonna

Pokrzyk wilcza jagoda (Atropa belladonna) – Roślina ta uważana jest za najniebezpieczniejszą w Europie Środkowej. Jej wszystkie części są bardzo toksyczne.

  • Śmiertelna dawka: 10 – 12 owoców
  • Śmierć: w ciągu kilku godzin
  • Trucizna: atropina, hioscyjamina
  • Następstwa: niewydolność układu nerwowego, osłabienie pracy serca, zatrzymanie oddychania
  • Gdzie rośnie: większość terenów Europy, niektóre miejsca w Afryce i w Azji
  • Występowanie w Polsce: tak

Duże niebezpieczeństwo tkwi w fakcie, że jej błyszczące owoce można łatwo pomylić z jadalnymi owocami leśnymi. Człowiek może zatruć się nie tylko wskutek bezpośredniej konsumpcji, lecz także poprzez kozie mleko lub mięso, jeśli zwierzę wcześniej je zjadło. Typowymi objawami zatrucia są rozszerzone źrenice, przyspieszony puls lub zaczerwienienie na twarzy. Mogą pojawić się także halucynacje i utrata przytomności.

Historia rośliny:
Pokrzyk był składnikiem szamańskich napojów i maści, ponieważ po naniesieniu na skórę powodował omamy – człowiekowi wydawało się, że potrafi latać.
W starożytnym Rzymie żony cesarza Augusta i Klaudiusza otruły ich za pomocą pokrzyka. Średniowieczne kobiety do oczu aplikowały krople z jego soku – miało to zagwarantować im piękne, wielkie oczy. W ten sposób ryzykowały nie tylko zapaleniem spojówek i pogorszeniem wzroku, lecz także śmiercią. Atropinę w badaniach oka lekarze wykorzystują do dzisiaj.

Aparat fotograficzny za plecami – Eksperyment z wolontariuszami

Aparat fotograficzny za plecami – Szyszynka

Aparat fotograficzny za plecami – Eksperyment z wolontariuszami

Aparat fotograficzny za plecami – Eksperyment z wolontariuszami – Przeprowadzono eksperyment w którym ochotnicy siedzieli w zamkniętym pomieszczeniu. Za ich plecami zainstalowana była kamera i nie wiedzieli kiedy jest ona włączana. U ponad 70 % osób uczestniczących w tym doświadczeniu zarejestrowano przyspieszone tętno oraz podwyższoną temperaturę ciała, gdy znalazły się pod obserwacją. Niektórzy neurolodzy są przekonani o istnieniu „trzeciego oka”. Doszukują się go w szyszynce, która również w całkowitych ciemnościach rejestruje bodźce wizualne. Przypuszczalnie ma zdolność wykrywania pola elektromagnetycznego – a więc prawdopodobnie może odbierać informacje w zupełnie innym zakresie częstotliwości.

Normalny mięsień sercowy – Puls zdrowego dorosłego człowieka

Normalny mięsień sercowy – Bicie serca

Normalny mięsień sercowy – Puls zdrowego dorosłego człowieka

Normalny mięsień sercowy – Serce zdrowego, dorosłego człowieka bije w ciągu minuty od 60 do 80 razy. Puls spoczynkowy na poziomie 60 uchodzi za gwarancję zdrowego serca na długie lata. Chroni naczynia i w ten sposób minimalizuje ryzyko chorób układu krążenia i serca. Jeśli natomiast puls stale oscyluje między 81 a 90, ryzyko śmierci – wg. duńskich badań – jest 2x wyższe, a przy ponad 90 wzrasta wręcz 3x.

Powiązane fazy snu – W sumie jest ich pięć

Powiązane fazy snu - Polisomnograficzny zapis podczas REM

Powiązane fazy snu – W sumie jest ich pięć

Sen składa się z powiązanych ze sobą faz. Łącznie jest ich pięć:

Faza 1 usypianie. Zdrowy człowiek usypia zazwyczaj 15 minut po położeniu się do łóżka.

Faza 2 lekki sen. Śpiącego łatwo obudzić, pojawia się rozluźnienie mięśni.

Faza 3 zapadanie w głęboki sen. Wstęp do następnej fazy. Może pojawić się lunatykowanie albo mówienie przez sen.

Faza 4 – faza głębokiego snu. W tej fazie najtrudniej kogoś obudzić. Po przebudzeniu pojawia się chwilowa dezorientacja.

Faza 5 sen paradoksalny, czyli REM (Rapid Eye Movement, szybkie ruchy gałek ocznych). Zajmuje mniej więcej 1/4 snu. W fazie REM rośnie temperatura ciała, zwiększa się ciśnienie, puls i przyspiesza oddech. Mózg rozpoczyna aktywność. Fale mózgowe są bardzo podobne do fal w stanie przebudzenia.


Pierwsze cztery fazy tworzą NREM (non-REM). W ciągu nocy NREM i REM występują naprzemiennie.


Poszczególne cykle trwają od 80 do 100 minut. W zależności od długości snu faza paradoksalna występuje od 3 do 5 razy w ciągu nocy. W pierwszej fazie jest bardzo krótka, trwa tylko kilka minut, jednak w ostatnim cyklu może trwać nawet godzinę.