Top 10 nocnych myśliwców – I i II WŚ oraz epoka powojenna

Top 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwców

Top 10 nocnych myśliwców – I i II WŚ oraz epoka powojenna

Top 10 nocnych myśliwców:


  • I Wojna Światowa:


  • Royal Aircraft Factory B.E.2c

    Top 10 nocnych myśliwców - Royal Aircraft Factory B.E.2cRoyal Aircraft Factory B.E.2cRoyal Aircraft Factory B.E.2c – Nocne loty odbywały się już podczas I wojny światowej. Nie były to maszyny skonstruowane specjalnie do tych celów. Ale przerobione zwykle myśliwce. Przykładem był jednosilnikowy, dwumiejscowy, dwupłatowiec – Royal Aircraft Factory B.E.2c.

  • Sopwith Camel „Comic” Nightfighter

    Top 10 nocnych myśliwców - Sopwith Camel Sopwith Camel Sopwith Camel – „Comic” Nightfighter – W I wojnie światowej uczestniczyła także zmodyfikowana wersja brytyjskiego samolotu wojskowego Sopwith Camel. Wyprodukowanego przez firmę Sopwith Aviation Company. Wyposażony w celownik typu Neame.


  • II Wojna Światowa:


  • Messerschmitt Bf 110 G-4

    Top 10 nocnych myśliwców - Messerschmitt Bf 110 G-4Messerschmitt Bf 110 G-4Messerschmitt Bf 110 G-4 – Był ciężkim dwusilnikowym, samolotem myśliwskim. Jedną z najlepszych maszyn do przeprowadzania nocnych nalotów. Ponieważ maszyna była słabo zwrotna, Niemcy postanowili używać jej jako myśliwca bombardującego i przechwytującego.

  • Heinkel He 219 UHU

    Top 10 nocnych myśliwców - Heinkel He 219 UHUHeinkel He 219 UHUHeinkel He 219 UHU – Latem 1943 r. niemieckie Luftwaffe I/NJG 1 z bazą w Venlo w Holandii, otrzymała prototyp nocnego myśliwca Heinkel He 219 UHU. Podczas testów okazał się niezawodny, a w walce szybko zdobył uznanie. Strącając 15 nieprzyjacielskich bombowców.

  • Focke-Wulf Ta 154

    Top 10 nocnych myśliwców - Focke-Wulf Ta 154Focke-Wulf Ta 154Focke-Wulf Ta 154 – Nazistowskie Niemcy, po raz trzeci. Tym razem z maszyną zainspirowaną wrogim samolotem wielozadaniowym: de Havilland Mosquito. Oryginał miał drewnianą konstrukcję. Aż tak się im naprzykrzał, że postanowili zbudować coś podobnego.

  • Northrop P-61 Black Widow

    Top 10 nocnych myśliwców - Northrop P-61 Black WidowNorthrop P-61 Black WidowNorthrop P-61 Black Widow – Samolot „Czarna Wdowa” od producenta Northrop Corporation, był jedynym myśliwcem II wojny światowej. Od początku zaprojektowanym wyłącznie do nocnego latania.


  • Epoka powojenna:


  • Northrop F-89 Scorpion

    Top 10 nocnych myśliwców - Northrop F-89 ScorpionNorthrop F-89 ScorpionNorthrop F-89 Scorpion – Próbując zastąpić „Czarną Wdowę” Northrop P-61. Trochę lepszym nocnym myśliwcem, amerykańscy konstruktorzy opracowali F-89 Scorpion. Był to wolnonośny średniopłat.

  • Gloster Javelin

    Top 10 nocnych myśliwców - Gloster JavelinGloster JavelinGloster Javelin – Pierwszym myśliwcem wyprodukowanym przez Gloster Aircraft Company, był Meteor – z napędem odrzutowym. Kolejną, pierwszą nocną maszyną pochodzącą z tej fabryki był Gloster Javelin.

  • Sud Aviation Vautour II

    Top 10 nocnych myśliwców - Sud Aviation Vautour IISud Aviation Vautour IISud Aviation Vautour II – Pierwszy lot próbny francuskiej maszyny, odbył się 16 października 1952 roku. Ale do czynnej służby został włączony dopiero w 1958 roku. Prototyp udoskonalano i finalnie powstawał w trzech wersjach: IIA, IIB, IIN.

  • Jakovlev Jak-25

    Top 10 nocnych myśliwców - Jakovlev Jak-25Jakovlev Jak-25Jakovlev Jak-25 – Pierwszy w ZSRR stworzony z myślą o operowaniu nad obszarami Syberii i Dalekiego Wschodu. Dwusilnikowy myśliwiec dalekiego zasięgu, przystosowany do każdych warunków atmosferycznych. Oraz do lotów dziennych i nocnych.


Podczas wojny pora dnia nie ma znaczenia. Walka trwa całą dobę, bez względu na warunki pogodowe czy godzinę. Dlatego konstruktorzy stworzyli nocne myśliwce. Które mogły przeprowadzić atak w momencie, gdy większość osób spokojnie odpoczywa.

Northrop P-61 – Top 10 nocnych myśliwców

Northrop P-61 Black WidowNorthrop P-61 Black WidowNorthrop P-61 Black Widow - NACANorthrop P-61 Black Widow - KaliforniaBlack Widow - 427th - Night Fighter Squadron - (01-01-1944)Black Widow - 548th Night Fighter Squadron - The Spook - (01-01-1944)Green airborne - (05-06-2005)Black Widow - San-Diego - Air-and-Space-Museum - (01-07-2016)

Northrop P-61 Black Widow – Top 10 nocnych myśliwców

  • Miejsce: USA
  • Pierwszy lot: 1942
  • Zbudowano: 742 szt.

Northrop P-61 Black Widow – Samolot „Czarna Wdowa” od producenta Northrop Corporation, był jedynym myśliwcem II wojny światowej. Od początku zaprojektowanym wyłącznie do nocnego latania. W podstawowym wyposażeniu znajdowały się: spory amerykański radar SCR-720 Al zamontowany na dziobie, wieżyczka z 4 karabinami maszynowymi 12,7 mm, oraz cztery 20 mm działka zamontowane na stałe pod kadłubem. Bezpośrednio po wojnie, przebudowano kilkadziesiąt tych samolotów na wersję F-15 Reporter. Dedykowane wyłącznie do wykonywania zdjęć fotograficznych. Od 1955 roku USA wycofała oba typy samolotów.

Royal Aircraft Factory – Top 10 nocnych myśliwców

Royal Aircraft Factory B.E.2cRoyal Aircraft Factory B.E.2cRoyal Aircraft Factory B.E.2cRoyal Aircraft Factory B.E.2cRoyal Aircraft Factory B.E.2cBE2c_19-June-2016BE2c - Birmingham-UK (19-06-2016)BE2c (Duxford-Airfield-Cambridgeshire-UK)B.E.2c - Imperial War MuseumBE2C - (15-July-2018)

Royal Aircraft Factory B.E.2c – Top 10 nocnych myśliwców

  • Miejsce: Wielka Brytania
  • Pierwszy lot: 1912
  • Zbudowano: około 3500 szt.

Royal Aircraft Factory B.E.2c – Nocne loty odbywały się już podczas I wojny światowej. Nie były to maszyny skonstruowane specjalnie do tych celów. Ale przerobione zwykle myśliwce. Takim przykładem był jednosilnikowy, dwumiejscowy, dwupłatowiec – Royal Aircraft Factory B.E.2c. Udoskonalona wersja pierwowzoru zaprojektowanego przez Royal Baloon Factory, dla Royal Flying Corps.

Focke-Wulf Ta 154 – Top 10 nocnych myśliwców

Focke-Wulf Ta 154 - Model - Muzeum LotnictwaFocke-Wulf Ta 154 - ModelFocke-Wulf Ta 154 - (01-listopad-2015)Szkic poziomy - (15-03-2012)ProfilWidok 3D - (20-08-2012)

Focke-Wulf Ta 154 – Top 10 nocnych myśliwców

  • Miejsce: Niemcy
  • Pierwszy lot: 1943
  • Zbudowano: około 8 szt.

Focke-Wulf Ta 154 – Nazistowskie Niemcy, po raz trzeci. Tym razem z maszyną zainspirowaną wrogim samolotem wielozadaniowym: de Havilland Mosquito. Oryginał miał dość starą drewnianą konstrukcję. Ale na tyle się naprzykrzał Niemcom, że postanowili zbudować coś podobnego. W ten sposób powstał Focke-Wulf Ta 154. Który posiadał częściowo drewniany szkielet. Podczas próbnych lotów, wygrał z silniejszymi konkurentami: Junkersem Ju 388 i Heinkelem He 219 UHU. Tu należy dodać, że jako jedyny nie był uzbrojony. Broń otrzymała dopiero trzecia wersja samolotu: 2 pistolety 30 mm, 2 20 mm działka, dobrej jakości radar FuG 212 Lichtenstein C-1. W 1944 roku program został zakończony.

Shiki – Shima – Najbardziej luksusowe pociągi

Shiki - ShimaShiki - ShimaShiki - ShimaShiki - ShimaSkład wagonówShin-Tsurmi - (07-09-2016)

Shiki – Shima – Najbardziej luksusowe pociągi

  • Miejsce: Japonia
  • Trasa: Ueno – Noboribetsu
  • Liczba miejsc: 834
  • Cena: od 12 000 zł za osobę

Shiki – Shima – Pociąg ma obecnie etykietę ultraluksusowego. Składa się z 10 wagonów, a pasażerowie mogą podróżować od dwóch do czterech dni. Projekt tego wyjątkowo luksusowego pociągu stworzył architekt przemysłowy Ken Okayama. Który stał się znany głównie dzięki współpracy z producentami samochodów: Porsche, Ferrari i Maserati. Zaprojektował również kilka pojazdów kolejowych w Japonii.

Wnętrze:

Aranżacja przedziałów jest kombinacją tradycyjnej kultury japońskiej, z nowoczesnym futurystycznym powiewem. Apartamenty mają swoją: sypialnię, salon, prysznic i toaletę. W składzie znajdują się również wagony: Kizashi i Ibuki. Które oferują cudowny widok na całej trasie. Są one jednak przeznaczone jedynie dla sześciorga podróżnych. Pasażerowie podczas podróży tym japońskim pociągiem, mają okazję również doświadczyć kulinarnych przygód. Jedzenie przygotowuje kucharz, który zdobył gwiazdkę Michelin – Katsuhiro Nakamuru. Są to głównie dania pochodzące ze wschodniej Japonii.

Ciekawostka:

Zainteresowanie biletami jest tak ogromne, że wprowadzono przyznawanie ich za pomocą loterii. Na jedno miejsce przypada 76 chętnych.

The Ghan – Najbardziej luksusowe pociągi

The Ghan - Na stacji Alice-Springs The Ghan - Platinium-ClassThe Ghan - LocomotiveRestaurant - 1-Class - (01-02-2009)Restaurant - 2-Class - (01-02-2009)Salon - 1-Class - (01-02-2009)

The Ghan – Najbardziej luksusowe pociągi

  • Miejsce: Australia
  • Trasa: Adelaide – Alice Springs – Darwin
  • Liczba miejsc: 348
  • Cena: od 10 000 zł za osobę

The Ghan – Jeździ na trasie z Adelaide do Darwinu już od 1929 roku. W tym czasie była to jeszcze kolej wąskotorowa, a prace budowlane wstrzymano na kilka dziesięcioleci. Po wybudowaniu nowej linii kolejowej w 1980 roku, można było powrócić do tego projektu. Ale stało się to dopiero w 2004 r. Swoją oryginalną nazwę pociąg otrzymał od afgańskich hodowców wielbłądów. Którzy podróżowali przez Australię Środkową. Oryginalna nazwa brzmiała „Afghan Express”, ale Australijczycy skrócili ją do „Ghan”.

Wnętrze:

Nowoczesne apartamenty z drewnianymi panelami, kontrastują z charakterystycznym australijskim charakterem. Podróżni mogą również podziwiać piękne krajobrazy Australii, dzięki panoramicznym oknom. W Ghanie pasażerowie mają do wyboru trzy klasy podróży: dwie pierwsze mają pościel, a w cenie są również posiłki. Pociąg ma jeszcze jedną specjalność – na pokładzie można spróbować potraw z kangura.

Ciekawostka:

Ten australijski pociąg utrzymuje wyjątkowy rekord. Łącznie 49 wagonów osiąga długość 1,2 km. Co czyni z niego najdłuższy pociąg na świecie.

Najbardziej luksusowe pociągi – Oferują najwyższą jakość

Najbardziej luksusowe pociągiNajbardziej luksusowe pociągiNajbardziej luksusowe pociągiNajbardziej luksusowe pociągiNajbardziej luksusowe pociągiNajbardziej luksusowe pociągiNajbardziej luksusowe pociągiNajbardziej luksusowe pociągi

Najbardziej luksusowe pociągi – Oferują najwyższą jakość

Najbardziej luksusowe pociągi:

  • Maharajas’ Express

    Maharajas' Express TrainMaharajas' Express TrainMaharajas' Express Train – Wyruszył po raz pierwszy na tory w 2010 r. Od tej pory należy do najbardziej luksusowych pociągów na świecie. Podróż tym ekspresem obejmuje nie tylko doświadczenie wyjątkowej podróży. Ale również wizyty w wielu indyjskich zabytkach.

  • Shiki – Shima

    Shiki - ShimaShiki - ShimaShiki - Shima – Pociąg ma obecnie etykietę ultraluksusowego. Składa się z 10 wagonów, a pasażerowie mogą podróżować od dwóch do czterech dni. Projekt tego wyjątkowo luksusowego pociągu stworzył architekt przemysłowy Ken Okayama.

  • Venice Simplon Orient Express

    Venice Simplon Orient ExpressVenice Simplon Orient ExpressNa stacji Istambuł – Należy do najbardziej znanych pociągów na świecie. Stał się również bohaterem kryminału Agathy Christie. O jego aktualny wygląd zadbał przedsiębiorca James Sherwood. Który od 1977 r. zaczął zbierać wagony z pierwotnego Orient Expressu.

  • The Ghan

    The Ghan - Platinium-ClassThe Ghan - LocomotiveRestaurant - 1-Class - (01-02-2009) – Jeździ na trasie z Adelaide do Darwinu już od 1929 roku. W tym czasie była to jeszcze kolej wąskotorowa, a prace budowlane wstrzymano na kilka dziesięcioleci. Po wybudowaniu nowej linii kolejowej w 1980 roku, można było powrócić do tego projektu.

  • Belmond Andean Explorer

    Belmond Andean ExplorerBelmond Andean ExplorerBelmond Andean Explorer - (Peru) – Jeśli masz w planie odwiedzenie Machu Picchu, albo zobaczenie jeziora Titicaca. To nie ma lepszej możliwości niż wybrać pociąg Belmond. Jedzie on wzdłuż andyjskich szczytów między historyczną siedzibą Inków.

  • Rocky Mountaineer

    Rocky Mountaineer - (18-06-2006)SilverLeaf-service - (26-09-2016)GoldLeaf-dwu poziomowy - Dwa panoramiczne wagony (22-09-2019) – Wyruszył po raz pierwszy na trasę pomiędzy Calgary i Vancouver w czerwcu 1988 r. Obecnie pociąg jedzie z trzeciego co do wielkości miasta Kanady, Vancouver, do różnych miejsc. Które wybierają pasażerowie. Mogą wybrać trasę od 2 do 14 dni.

  • Golden Eagle

    Golden EagleGolden EagleTrans-Siberian Express – Trasa „Złotego Orła” prowadzi przez Rosję, tzw. Magistralę Transsyberyjską, która biegnie z Moskwy do Władywostoku. Podczas podróży pasażerowie widzą po drodze wiele zabytków i mogą podziwiać piękny rosyjski krajobraz.

  • Blue Train

    Blue Train - Przejazd przez Karru (09-04-2009)Blue Train - (01-05-2001)Logo of Blue - (20-08-2008) – Ten afrykański pociąg wyruszył po raz pierwszy w 1923 r. Jednak z powodu problemów z budową linii kolejowej, jego działalność była przerywana. Oficjalną nazwę otrzymał w 1937 roku, kiedy wagony zostały pomalowane na niebiesko.


Jazdę pociągiem często odbieramy jako przedłużającą się podróż wśród ludzi i brudu. Istnieją jednak takie wagony, które wyglądają lepiej niż hotele pięciogwiazdkowe. Chociaż jazda pociągiem może trwać dłużej, to jest to niewiarygodne doznanie. Wyrusz w luksusową podróż po torach.

Blue Train – Najbardziej luksusowe pociągi

Blue Train - Przejazd przez Karru (09-04-2009)Blue Train - (01-05-2001)Sypialnia - (08-08-2008)Logo of Blue - (20-08-2008)

Blue Train – Najbardziej luksusowe pociągi

  • Miejsce: Afryka Południowa
  • Trasa: Pretoria – Kapsztad
  • Liczba miejsc: 84
  • Cena: 4000 zł za osobę

Blue Train – Ten afrykański pociąg wyruszył po raz pierwszy w 1923 r. Jednak z powodu problemów z budową linii kolejowej, jego działalność była przerywana. Oficjalną nazwę otrzymał w 1937 roku, kiedy wagony zostały pomalowane na niebiesko. Ogólna przebudowa pociągu została ukończona dopiero w 1997 roku, po czym powrócił na tory. Według ekspertów klejnotem pociągu jest przede wszystkim salon i wagon restauracyjny. Który uważany jest za prawdziwy cud projektancki. Trasę o długości ponad 1500 km. Pociąg przemierza w ciągu 31 godzin.

Wnętrze:

Na pokładzie pasażerowie mają zapewniony 24-godzinny serwis, mogą zamówić na przykład kawior i szampana. Luksus widać również w wagonie restauracyjnym. Przy posiłku goście używają sztućców firmy Sheffield, a w tle gra muzyka , zwykle klasyczna lub jazz. Każdy apartament ma swoją własną łazienkę, w której krany w marmurowych wannach i umywalkach, są pozłacane. Tak jak w łazience, również w sypialni, zainstalowane jest ogrzewanie podłogowe.

Ciekawostka:

Pasażerowie mogą podziwiać widoki, które ma przed sobą maszynista. W wagonie o nazwie Club na dużym ekranie, wyświetlana jest relacja na żywo.

Gary Gabelich – Przekroczył autem 1000 km/h w 1970 roku

Gary Gabelich - Blue FlameBlue Flame - 2Blue Flame - 3Gary Gabelich - The Blue Flame - Goodwood 2007Gary Gabelich - The Blue Flame - 1Auto und Technik Museum Sinsheim - Blue Flame

 

Gary Gabelich – Przekroczył autem 1000 km/h w 1970 roku

Gary Gabelich – Przekroczył przy pomocy „Blue Flame” 1000 km/h 23.10.1970 roku. Średnia prędkość wyniosła 1001,011968 km/godz. Milę, na której dokonuje się pomiaru prędkości, pojazd musi pokonać dwa razy: tam i z powrotem.
Wielki błyszczący „The Blue Flame”, aby jeszcze bardziej oszczędzać paliwo. Był przy starcie popychany przez samochód serwisowy. To dodatkowo pomogło mu, rozpędzić się do 60 km/godz.
Podczas pierwszego przejazdu, Gabelich osiągnął w rezultacie, prędkość 993,722 km/godz. W przeciwną stronę jechał podobnie, ale odrobinę szybciej – dlatego prędkość wyniosła 1009,305 km/godz.

Do tamtej pory rekordy ustanawiały samochody z silnikami odrzutowymi.

Silnik rakietowy „Blue Flame” napędzany był kombinacją nadtlenku wodoru i ciekłego gazu ziemnego. Schłodzonymi do temperatury -161 stopni Celsjusza. Skutkiem tego, osiągnięto moc 58 000 KM.
W ten sposób, silnik pracował z maksymalnym ciągiem przez 20 sekund. „Blue Flame” był podobny do rakiety, tyle że z dodatkowymi zaczepami z przodu i z tyłu do mocowania kół.
Opony, specjalnie zaprojektowane przez Goodyeara, miały raczej gładką powierzchnię, aby ograniczyć wydzielanie się ciepła.
Pojazd miał 11,4 m długości i 2,3 m szerokości. Ważył 1814 kg, z paliwem – 2994 kg. Jednym z pewnością największych kłopotów, tuż przed startem. Było przepalanie przez silnik, lin spadochronu hamującego. Gdyby trzeba było zatrzymać samochód samymi hamulcami tarczowymi. Prawdopodobnie, potrzeba byłoby na to odcinka 19 km.

„The Blue Flame” został zaprojektowany i zbudowany przez Reaction Dynamics.

Z pomocą wykładowców i studentów Illinois Institute of Technology. Dr T. Paul Torda i dr Sarunas C. Uzgiris, profesorowie w IIT, pracowali nad aerodynamiką samochodu. Podczas gdy inni studenci IIT i wykładowcy, przede wszystkim zajmowali się:
– konstrukcją,
– silnikiem,
– układem kierowniczym,
– hamulcami.

Rekord pobito w Bonneville Salt Flats w Utah, w USA.

To miejsce znajduje się 160 km na zachód od miasta Salt Lake City. Dlatego, że 32 tysiące lat temu było tu ogromne i głębokie na 305 m jezioro. Po tym jak zniknęło, a solne podłoże stwardniało. Powstało jedno z najbardziej godnych uwagi miejsc na Ziemi, do rozwijania ogromnych prędkości.

Gary Gabelich (29.08.1940 r. – 26.01.1984 r.)

– W ciągu 43 lat życia, ten Chorwat z pochodzenia. Przede wszystkim, wygrywał wyścigi, i ustanawiał rekordy prędkości na:
– asfalcie,
Ziemi,
– wodzie (motorówki),
– torach solnych.

Zginął, rozbijając się na motocyklu na ulicach Long Beach, w styczniu 1984 r. Podczas pracy nad projektem i budową, pojazdu zdolnego do osiągnięcia prędkości ponaddźwiękowej (1225 km/godz.). Ten prototyp został nazwany „American Way”, ale z powodu śmierci Gabelicha, prace nad nim odwołano.

Koszt powietrza w Nowym Jorku – Projekt na rynku nieruchomości

Manhattan z kosmosu, Nowy Jork, USA - NASAWieża wąskiego drapacza chmur na Manhattanie, Nowy Jork, USAWidok z powietrza na Nowy Jork, USA - 21, 07, 2017Koszt powietrza w Nowym Jorku - Budowa Hi Line, Manhattan - Nowy JorkKoszt powietrza w Nowym Jorku - Hudson Yards, Manhattan - Nowy JorkKoszt powietrza w Nowym Jorku - New York City High LineKoszt powietrza w Nowym Jorku - 30th Street High Line

 

Koszt powietrza w Nowym Jorku – Projekt na rynku nieruchomości

Koszt powietrza w Nowym Jorku – Prace nad najdroższym projektem na rynku nieruchomości w USA wchodzą właśnie w kluczową fazę. Hudson Yards składa się z 15 drapaczy chmur i wypełnia ostatnią dużą lukę w tkance miejskiej Nowego Jorku. Inwestorzy wydali na tą dzielnicę 25 miliardów dolarów. Mało kto wie, że musieli zapłacić za coś jeszcze poza działką, stalą i szkłem. Za coś, czego nie da się zobaczyć ani dotknąć – za powietrze.
Choć niespecjalnie czyste, jest ono w tej 8,5 – milionowej metropolii tak drogie jak nigdzie indziej na świecie. Powodem tego jest reforma prawa budowlanego z 1961 roku. Do tego czasu w „Big Apple” nie było żadnych ograniczeń wysokości przy wznoszeniu drapaczy chmur. Aby jednak zapobiec swoistemu „wyścigowi zbrojeń” deweloperów, miasto określiło, ile pięter i ile powierzchni można zbudować na metr kwadratowy działki.
Specyfiką tej regulacji jest fakt, że firmy mogą od tamtej pory po prostu odkupić niewykorzystaną przestrzeń powietrzną od swoich sąsiadów. Na przykład, jeśli gmach ma zaledwie 20 pięter, a dozwolonych jest 40. Inwestor może nabyć prawa do powietrza nad nim i dołożyć 20 pięter do swojego projektu obok. Dzięki takiemu rozwiązaniu nowojorskie szkoły, teatry i kościoły, które nie są w stanie zrobić użytku ze swoich praw. Zyskują lukratywne źródło dochodu: mogą sprzedawać prawa do przestrzeni nie tylko swoim bezpośrednim sąsiadom, ale także tym po drugiej stronie ulicy. W 2014 roku kościół św. Tomasza na Manhattanie za prawa do powietrza nad dachem otrzymał 72 miliony dolarów, gdy Goldman Sachs potrzebował dodatkowego metrażu na swój drapacz chmur.
Inwestorom Hudson Yards nie udało się załatwić sprawy tak tanio. Musieli zapłacić 265 milionów dolarów. Ale pomimo boomu budowlanego, powietrza w Nowym Jorku jeszcze długo nie zabraknie. Statystycznie rzecz ujmując, niewykorzystanych praw do przestrzeni nad dachami wystarczyłoby na postawienie około 1300 wieżowców Empire State Building.


432 Park Avenue - 57th Street432 Park Avenue

W Nowym Jorku o maksymalnej, dopuszczalnej wysokości drapacza chmur decyduje powierzchnia działki. Aby możliwe było wzniesienie wieżowca 432 Park Avenue, o wysokości 426 m. na kwadracie o bokach zaledwie 28 na 28 m., konieczne było zakupienie nieużywanej przestrzeni powietrznej sąsiednich budynków.
 
 

Budowa 111 West 57th Street - 25-05-2019111 West 57th

Mierzy 438 metrów i ze stosunkiem szerokości fasady, do wysokości wynoszącym 1:24 – Jest najwęższym drapaczem chmur na świecie. Budowa tego luksusowego wieżowca była możliwa tylko dzięki dokupieniu powietrza nad działką.
 
 

Budowa Central Park Tower - 27-04-2019Central Park Tower

Budowa 472-metrowego Central Park Tower ma zostać ukończona w 2020 roku. Również tę wysokość udało się osiągnąć tylko dzięki temu, że inwestorzy kupili dużo praw do przestrzeni powietrznej od sąsiednich gmachów i wykorzystali je na potrzeby konstrukcji własnego drapacza chmur.