Szalej jadowity – Cicuta virosa

Szalej jadowity - Cicuta virosa - Oulu, Finlandia (18.07.2013)Szalej jadowity - Cicuta virosa (1)Szalej jadowity - Cicuta virosa (2)

Szalej jadowity – Cicuta virosa

Szalej jadowity (Cicuta virosa) – Jest wysoki na 150 centymetrów. Najwyższe stężenie substancji trujących znajduje się w jego kłączu.

  • Śmiertelna dawka: 2g korzenia
  • Śmierć: w czasie 24 godzin
  • Trucizna: cykutoksyna
  • Następstwa: zwyrodnienie mięśni szkieletowych
  • Gdzie rośnie: Ameryka Północna i Południowa, Europa, Azja
  • Występowanie w Polsce: tak

W Ameryce Północnej ma na swoim sumieniu setki zatrutych owiec rocznie. Ludzie mogą pomylić jego korzeń z korzeniem pietruszki, a ofiarami szkodliwych substancji najczęściej stają się dzieci. Cykutoksyna działa bardzo szybko, już po kilku minutach można zaobserwować podrażnienia śluzówek i bóle brzucha. Jeśli człowiek przeżyje zatrucie, jest bardzo prawdopodobne, że do końca życia będzie zmagał się z uszkodzeniem centralnego układu nerwowego. W odróżnieniu od innych zwierząt, myszy mogą bez strachu przed zatruciem jeść nasionka rośliny.

Pierwsza transfuzja krwi

Pierwsza transfuzja krwi - Jean-Baptiste Denys Pierwsza transfuzja krwi - Richard Lower

Pierwsza transfuzja krwi

Pierwsza transfuzja krwi – Źródła historyczne mówią, że pierwszym człowiekiem, który przprowadził transfuzję, był francuski lekarz Jean-Baptiste Denys. Dokonano tego w czerwcu 1667 roku. Chociaż niektóre źródła przypisują to ważne dzieło medyczne Anglikowi Richardowi Lowerowi. J-B. Denys przetoczył 2 l. Krwi owcy śmiertelnie krwawiącemu 15-letniemu chłopcu. W cudowny sposób udało mu się uratować młodego człowieka, prawie 300 lat przed pierwszą determinacją grup krwi.