MT Exxon Valdez – Największe wycieki ropy

MT Exxon Valdez - Czyszczenie wybrzeża Alaski po wycieku z tankowcaMT Exxon Valdez - Wyciek ropyWywiad z Dennisem KelsoPtaki morskie w oleju - Po katastrofie tankowca

MT Exxon Valdez – Największe wycieki ropy

  • Miejsce: Alaska
  • Data: 24 marca 1989 r.
  • Ilość wycieku: 41 000 000 litrów
  • Koszty: 4 mld $

MT Exxon Valdez – 24.03.1989 r. tankowiec rozbił się u wybrzeży Alaski. Wyciekło z niego ok. 257 000 baryłek ropy naftowej. Co stanowi ułamek największego wycieku ropy. Ale katastrofa ogromnie dotknęła lokalny ekosystem . Stało się to w Zatoce Księcia Williama, gdzie statek rozbił się o klif. Mając pełen zbiornik ropy. Szacuje się, że 250 000 ptaków morskich, 2800 wydr morskich, 300 fok, 250 orłów i ok. 22 wielorybów, oraz miliardy jajeczek łososi i śledzi zginęło w wyniku tego wycieku.

Pijany kapitan

Ponad 11 000 osób uczestniczyło w likwidacji skutków awarii. Według śledztwa kapitan statku Joe Hazelwood, sam spowodował wypadek. Wydając chaotyczne rozkazy, gdy chciał uniknąć uderzenia w skały. Testy wykazały, że miał wysoki poziom alkoholu we krwi. Powstała plama ropy rozciągała się wzdłuż 2000 km linii brzegowej i dotknęła 28 000 km² oceanu. Dochodzenie wykazało również, że statek nie był w dobrym stanie i miał uszkodzony radar. Który miał ostrzegać załogę o niebezpieczeństwie.

Castillo de Bellver – Największe wycieki ropy

Castillo de Bellver - Wyciek ropy i pożar - 1983Castillo de Bellver - Wyciek ropy i gaszenie pożaru - 1983MTCastillo de Bellver - Lewa burtaMTCastillo de Bellver - Prawa burta

Castillo de Bellver – Największe wycieki ropy

  • Miejsce: RPA
  • Data: 6 sierpnia 1983 r.
  • Ilość wycieku: 286 200 000 litrów
  • Koszty: 153 mln $

Castillo de Bellver – Tankowiec niespodziewanie eksplodował i spłonął u wybrzeży Afryki Południowej, w 1983 roku. Statek podróżował po morzu od 1978 r. Pamiętnego dnia 6 sierpnia 1983 roku, płynął z ropą z Zatoki Perskiej do Hiszpanii. Przez obszar, w którym żyje wiele ptaków morskich i gdzie znajdują się ważne łowiska ryb. Wybrzeże było poważnie zagrożone. Niestety wiatr zmienił się i przesunął plamę w kierunku oceanu. Ostatecznie wpływ na środowisko był minimalny i nikt nie zginął na pokładzie.

KEPLER-442b – Egzoplaneta skalista z kategorii superziemi

KEPLER-442bKEPLER-442b - Porównanie do Ziemi egzoplanet z układu KepleraKEPLER-442b

KEPLER-442b – Egzoplaneta skalista z kategorii superziemi

KEPLER-442b – Egzoplaneta skalista z kategorii superziemi, której macierzystą gwiazdą, jest pomarańczowy karzeł.

ESI: 0,84
Wielkość: 1,3 Ziemi
Masa: 2,3 Ziemi
Temperatura równoważna: -65°C

Planeta KEPLER-442b, z której od 1115 lat biegnie do nas światło, należy do tzw. superziemi. W taki sposób określa się egzoplanety skaliste, których masa nie przekracza dziesięciokrotności Ziemi. Jej macierzystą gwiazdą, jest pomarańczowy karzeł (gwiazda większa niż czerwony karzeł, mniejsza jednak od żółtego karła, którym jest słońce). Ten typ gwiazdy miewa spokojniejszą młodość, a zatem nie wysyła ona swoim planetarnym dzieciom zbyt wielkiej ilości promieniowania ultrafioletowego. Ponadto planeta znajduje się w ekosferze, zatem nie da się wykluczyć, iż na jej kamienistej powierzchni pluska się ocean. Jeśli posiada bardziej złożoną atmosferę, nie musi być jednocześnie królestwem zimna. Według niektórych obliczeń to właśnie mniejsze superziemie są najodpowiedniejsze do życia, bardziej nawet niż nasza własna planeta.

TRAPPIST-1d – Jeden z przedstawicieli układu TRAPPIST-1

TRAPPIST-1d - Artystyczna wizja egzoplanetyTRAPPIST-1d - Tablica statystycznaTRAPPIST-1d - Porównanie rozmiarów egzoplanet TRAPPIST-1

TRAPPIST-1d – Jeden z przedstawicieli układu TRAPPIST-1

TRAPPIST-1d – Jeden z przedstawicieli układu TRAPPIST-1

ESI: 0,91
Wielkość: 0,8 Ziemi
Masa: 0,3 Ziemi
Temperatura równoważna: 15°C

Relatywnie mały ciężar tej planety wskazuje, że jej powierzchnia może być zalana przez głęboki ocean.
Według niektórych spekulacji jest tutaj 250-krotnie więcej wody niż w ziemskich oceanach.
Pierwsze pomiary wykazały jeszcze, że planeta porusza się poza strefą życia, ale teraz wydaje się, że bezpiecznie do niej wejdzie. Egzoplaneta może się szczycić gęstą atmosferą i jest tak blisko swojej gwiazdy, że obiega ją w cztery dni. Pada na nią jedynie o 4,3 % więcej światła niż na Ziemię. Chociaż TRAPPIST-1d obiega swoją gwiazdę w obrocie synchronicznym, gęsta atmosfera, w której powinno być dużo pary wodnej, pomaga w wymianie cieplnej. Różnica między oświetloną, a ciemną półkulą nie jest taka jak w przypadku innych ciał niebieskich.

Ryba chrzęstno-kostna – 455 gatunków rekina

Ryba chrzęstno-kostna – Żarłacz biały (Carcharodon carcharias)

Ryba chrzęstno-kostna – 455 gatunków rekina

Ryba chrzęstno-kostna – 455 gatunków rekina – Odkryte skamieniałości pokazują, że rekiny żyjące obecnie należą do grupy ryb chrzęstno-kostnych. Nadal są bardzo podobne do swoich przodków, którzy żyli 150 milionów lat temu. Według ekspertów, obecnie w wodach mórz i oceanów żyje 455 gatunków rekina. Joe Quattro profesor biologii na Uniwersytecie Południowej Karoliny. W 2006 r. odkrył gatunki, które są bardzo podobne do znanych rekinów młotowatych, ale różnią się od nich pod względem genetycznym.

Warstwy skorupy ziemskiej – Wewnętrzna oraz zewnętrzna

Warstwy skorupy ziemskiej

Warstwy skorupy ziemskiej – Wewnętrzna oraz zewnętrzna

Warstwy skorupy ziemskiej – Wewnętrzna oraz zewnętrzna – Skorupa ziemi składa się z lekkiej skały. Która w trakcie długiego rozwoju ziemi piętrzyła się, a następnie zamarzała. Naukowcy odkryli, że jest podzielona na dwie warstwy. Podział jest nazywany nieciągłością Conrada. Część zewnętrzna nazywana granitem, tworząca kontynenty, a także ze względu na przeważające w jego składach elementy – krzem (Si, łac. silicium) i aluminium (Al) – poprzednio została zdefiniowana jako SIAL. Wewnątrzna część, zwany bazaltem, występuje zarówno na kontynentach, jak i pod dnami oceanów. Wykonana jest głównie z krzemu (Si, łac. silicium) i magnezu (Mg) – w jej przypadku nazwą dawniej stosowaną jest SIMA.

Bakteria pod oceanicznym dnem

Bakteria pod oceanicznym dnem

Bakteria pod oceanicznym dnem

Bakteria pod oceanicznym dnem – Amerykańscy geolodzy z Oregonu, wykonali w atlantyckiej skorupie oceanicznej (gdzie temperatura wynosi ok. 102°C) odwiert na głębokość 1391 m. Pośród granitowych skał magmowych znaleźli stosunkowo bogaty bakteryjny ekosystem. Bakterie żywią się tam metanem oraz benzenem.

Największy wulkan Ziemi – Na dnie Pacyfiku

Największy wulkan Ziemi – Tamu Massif, około 1000 Mil na wschód od Japonii

Największy wulkan Ziemi – Na dnie Pacyfiku

Największy wulkan Ziemi – Na dnie Pacyfiku – 310 798 km² (tyle co powierzchnia Polski), to powierzchnia Tamu Massif. Największego wulkanu na ziemi, który położony jest na dnie Oceanu Spokojnego. Naukowcy amerykańskiego Uniwersytetu Houston dowiedli, że jest to pojedynczy wulkan, a nie grupa różnych wulkanów.

Światłowody łaczące kontynenty

Światłowody łaczące kontynenty - Asia-Europe cable Route SEA-ME-WE 3

Światłowody łaczące kontynenty

Światłowody łaczące kontynenty – Obecnie światłowody łączą wszystkie kontynenty z wyjątkiem Antarktydy, która połączona jest ze światem za pomocą satelitów. Na dnie oceanów leży ok. 400 tys. km przewodów. Najdłuższy mierzy aż 39 tys. km. Nosi nazwę SEA-ME-WE 3, która jest skrótem od miejsc, które łączy – południowo-wschodnią Azję, Bliski Wschód i zachodnią Europę (South-East Asia – Middle East – Western Europe). Sięga również do Afryki, a jedno odgałęzienie wędruje nawet do Australii. Od 2000 r., gdy ukończono sieć, światłowody łączą 33 kraje z 4 kontynentów.