Top 10 nocnych myśliwców – I i II WŚ oraz epoka powojenna

Top 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwców

Top 10 nocnych myśliwców – I i II WŚ oraz epoka powojenna

Top 10 nocnych myśliwców:


  • I Wojna Światowa:


  • Royal Aircraft Factory B.E.2c

    Top 10 nocnych myśliwców - Royal Aircraft Factory B.E.2cRoyal Aircraft Factory B.E.2cRoyal Aircraft Factory B.E.2c – Nocne loty odbywały się już podczas I wojny światowej. Nie były to maszyny skonstruowane specjalnie do tych celów. Ale przerobione zwykle myśliwce. Przykładem był jednosilnikowy, dwumiejscowy, dwupłatowiec – Royal Aircraft Factory B.E.2c.

  • Sopwith Camel „Comic” Nightfighter

    Top 10 nocnych myśliwców - Sopwith Camel Sopwith Camel Sopwith Camel – „Comic” Nightfighter – W I wojnie światowej uczestniczyła także zmodyfikowana wersja brytyjskiego samolotu wojskowego Sopwith Camel. Wyprodukowanego przez firmę Sopwith Aviation Company. Wyposażony w celownik typu Neame.


  • II Wojna Światowa:


  • Messerschmitt Bf 110 G-4

    Top 10 nocnych myśliwców - Messerschmitt Bf 110 G-4Messerschmitt Bf 110 G-4Messerschmitt Bf 110 G-4 – Był ciężkim dwusilnikowym, samolotem myśliwskim. Jedną z najlepszych maszyn do przeprowadzania nocnych nalotów. Ponieważ maszyna była słabo zwrotna, Niemcy postanowili używać jej jako myśliwca bombardującego i przechwytującego.

  • Heinkel He 219 UHU

    Top 10 nocnych myśliwców - Heinkel He 219 UHUHeinkel He 219 UHUHeinkel He 219 UHU – Latem 1943 r. niemieckie Luftwaffe I/NJG 1 z bazą w Venlo w Holandii, otrzymała prototyp nocnego myśliwca Heinkel He 219 UHU. Podczas testów okazał się niezawodny, a w walce szybko zdobył uznanie. Strącając 15 nieprzyjacielskich bombowców.

  • Focke-Wulf Ta 154

    Top 10 nocnych myśliwców - Focke-Wulf Ta 154Focke-Wulf Ta 154Focke-Wulf Ta 154 – Nazistowskie Niemcy, po raz trzeci. Tym razem z maszyną zainspirowaną wrogim samolotem wielozadaniowym: de Havilland Mosquito. Oryginał miał drewnianą konstrukcję. Aż tak się im naprzykrzał, że postanowili zbudować coś podobnego.

  • Northrop P-61 Black Widow

    Top 10 nocnych myśliwców - Northrop P-61 Black WidowNorthrop P-61 Black WidowNorthrop P-61 Black Widow – Samolot „Czarna Wdowa” od producenta Northrop Corporation, był jedynym myśliwcem II wojny światowej. Od początku zaprojektowanym wyłącznie do nocnego latania.


  • Epoka powojenna:


  • Northrop F-89 Scorpion

    Top 10 nocnych myśliwców - Northrop F-89 ScorpionNorthrop F-89 ScorpionNorthrop F-89 Scorpion – Próbując zastąpić „Czarną Wdowę” Northrop P-61. Trochę lepszym nocnym myśliwcem, amerykańscy konstruktorzy opracowali F-89 Scorpion. Był to wolnonośny średniopłat.

  • Gloster Javelin

    Top 10 nocnych myśliwców - Gloster JavelinGloster JavelinGloster Javelin – Pierwszym myśliwcem wyprodukowanym przez Gloster Aircraft Company, był Meteor – z napędem odrzutowym. Kolejną, pierwszą nocną maszyną pochodzącą z tej fabryki był Gloster Javelin.

  • Sud Aviation Vautour II

    Top 10 nocnych myśliwców - Sud Aviation Vautour IISud Aviation Vautour IISud Aviation Vautour II – Pierwszy lot próbny francuskiej maszyny, odbył się 16 października 1952 roku. Ale do czynnej służby został włączony dopiero w 1958 roku. Prototyp udoskonalano i finalnie powstawał w trzech wersjach: IIA, IIB, IIN.

  • Jakovlev Jak-25

    Top 10 nocnych myśliwców - Jakovlev Jak-25Jakovlev Jak-25Jakovlev Jak-25 – Pierwszy w ZSRR stworzony z myślą o operowaniu nad obszarami Syberii i Dalekiego Wschodu. Dwusilnikowy myśliwiec dalekiego zasięgu, przystosowany do każdych warunków atmosferycznych. Oraz do lotów dziennych i nocnych.


Podczas wojny pora dnia nie ma znaczenia. Walka trwa całą dobę, bez względu na warunki pogodowe czy godzinę. Dlatego konstruktorzy stworzyli nocne myśliwce. Które mogły przeprowadzić atak w momencie, gdy większość osób spokojnie odpoczywa.

Northrop F-89 Scorpion – Top 10 nocnych myśliwców

Northrop F-89 Scorpion - (01-01-1954)Northrop F-89 Scorpion - (14-10-2006)Northrop F-89 ScorpionNorthrop F-89 Scorpion437th Fighter-Interceptor Squadron - (01.01.1955)119th Fighter Group - The Happy Hooligans - North Dakota-(01.01.1965)433d Fighter-Interceptor Squadron - Ladd-AFB-Alaska-(01.01.1956)USAF-Dyess Linear Air-Park - Dyess - AFB-Texas-USA - (28-04-2009)

Northrop F-89 Scorpion – Top 10 nocnych myśliwców

  • Miejsce: USA
  • Pierwszy lot: 1948
  • Zbudowano: 1050 szt.

Northrop F-89 Scorpion – Próbując zastąpić „Czarną Wdowę” Northrop P-61. Trochę lepszym nocnym myśliwcem, amerykańscy konstruktorzy opracowali F-89 Scorpion. Był to wolnonośny średniopłat, mogący działać bez względu na warunki pogodowe. Posiadał: 2 miejsca, 2 silniki Allison J35, konstrukcję całkowicie metalową. Był to pierwszy samolot zbrojony w broń nuklearną – przeznaczoną do walk powietrznych.

Royal Aircraft Factory – Top 10 nocnych myśliwców

Royal Aircraft Factory B.E.2cRoyal Aircraft Factory B.E.2cRoyal Aircraft Factory B.E.2cRoyal Aircraft Factory B.E.2cRoyal Aircraft Factory B.E.2cBE2c_19-June-2016BE2c - Birmingham-UK (19-06-2016)BE2c (Duxford-Airfield-Cambridgeshire-UK)B.E.2c - Imperial War MuseumBE2C - (15-July-2018)

Royal Aircraft Factory B.E.2c – Top 10 nocnych myśliwców

  • Miejsce: Wielka Brytania
  • Pierwszy lot: 1912
  • Zbudowano: około 3500 szt.

Royal Aircraft Factory B.E.2c – Nocne loty odbywały się już podczas I wojny światowej. Nie były to maszyny skonstruowane specjalnie do tych celów. Ale przerobione zwykle myśliwce. Takim przykładem był jednosilnikowy, dwumiejscowy, dwupłatowiec – Royal Aircraft Factory B.E.2c. Udoskonalona wersja pierwowzoru zaprojektowanego przez Royal Baloon Factory, dla Royal Flying Corps.

Focke-Wulf Ta 154 – Top 10 nocnych myśliwców

Focke-Wulf Ta 154 - Model - Muzeum LotnictwaFocke-Wulf Ta 154 - ModelFocke-Wulf Ta 154 - (01-listopad-2015)Szkic poziomy - (15-03-2012)ProfilWidok 3D - (20-08-2012)

Focke-Wulf Ta 154 – Top 10 nocnych myśliwców

  • Miejsce: Niemcy
  • Pierwszy lot: 1943
  • Zbudowano: około 8 szt.

Focke-Wulf Ta 154 – Nazistowskie Niemcy, po raz trzeci. Tym razem z maszyną zainspirowaną wrogim samolotem wielozadaniowym: de Havilland Mosquito. Oryginał miał dość starą drewnianą konstrukcję. Ale na tyle się naprzykrzał Niemcom, że postanowili zbudować coś podobnego. W ten sposób powstał Focke-Wulf Ta 154. Który posiadał częściowo drewniany szkielet. Podczas próbnych lotów, wygrał z silniejszymi konkurentami: Junkersem Ju 388 i Heinkelem He 219 UHU. Tu należy dodać, że jako jedyny nie był uzbrojony. Broń otrzymała dopiero trzecia wersja samolotu: 2 pistolety 30 mm, 2 20 mm działka, dobrej jakości radar FuG 212 Lichtenstein C-1. W 1944 roku program został zakończony.

Gary Gabelich – Przekroczył autem 1000 km/h w 1970 roku

Gary Gabelich - Blue FlameBlue Flame - 2Blue Flame - 3Gary Gabelich - The Blue Flame - Goodwood 2007Gary Gabelich - The Blue Flame - 1Auto und Technik Museum Sinsheim - Blue Flame

 

Gary Gabelich – Przekroczył autem 1000 km/h w 1970 roku

Gary Gabelich – Przekroczył przy pomocy „Blue Flame” 1000 km/h 23.10.1970 roku. Średnia prędkość wyniosła 1001,011968 km/godz. Milę, na której dokonuje się pomiaru prędkości, pojazd musi pokonać dwa razy: tam i z powrotem.
Wielki błyszczący „The Blue Flame”, aby jeszcze bardziej oszczędzać paliwo. Był przy starcie popychany przez samochód serwisowy. To dodatkowo pomogło mu, rozpędzić się do 60 km/godz.
Podczas pierwszego przejazdu, Gabelich osiągnął w rezultacie, prędkość 993,722 km/godz. W przeciwną stronę jechał podobnie, ale odrobinę szybciej – dlatego prędkość wyniosła 1009,305 km/godz.

Do tamtej pory rekordy ustanawiały samochody z silnikami odrzutowymi.

Silnik rakietowy „Blue Flame” napędzany był kombinacją nadtlenku wodoru i ciekłego gazu ziemnego. Schłodzonymi do temperatury -161 stopni Celsjusza. Skutkiem tego, osiągnięto moc 58 000 KM.
W ten sposób, silnik pracował z maksymalnym ciągiem przez 20 sekund. „Blue Flame” był podobny do rakiety, tyle że z dodatkowymi zaczepami z przodu i z tyłu do mocowania kół.
Opony, specjalnie zaprojektowane przez Goodyeara, miały raczej gładką powierzchnię, aby ograniczyć wydzielanie się ciepła.
Pojazd miał 11,4 m długości i 2,3 m szerokości. Ważył 1814 kg, z paliwem – 2994 kg. Jednym z pewnością największych kłopotów, tuż przed startem. Było przepalanie przez silnik, lin spadochronu hamującego. Gdyby trzeba było zatrzymać samochód samymi hamulcami tarczowymi. Prawdopodobnie, potrzeba byłoby na to odcinka 19 km.

„The Blue Flame” został zaprojektowany i zbudowany przez Reaction Dynamics.

Z pomocą wykładowców i studentów Illinois Institute of Technology. Dr T. Paul Torda i dr Sarunas C. Uzgiris, profesorowie w IIT, pracowali nad aerodynamiką samochodu. Podczas gdy inni studenci IIT i wykładowcy, przede wszystkim zajmowali się:
– konstrukcją,
– silnikiem,
– układem kierowniczym,
– hamulcami.

Rekord pobito w Bonneville Salt Flats w Utah, w USA.

To miejsce znajduje się 160 km na zachód od miasta Salt Lake City. Dlatego, że 32 tysiące lat temu było tu ogromne i głębokie na 305 m jezioro. Po tym jak zniknęło, a solne podłoże stwardniało. Powstało jedno z najbardziej godnych uwagi miejsc na Ziemi, do rozwijania ogromnych prędkości.

Gary Gabelich (29.08.1940 r. – 26.01.1984 r.)

– W ciągu 43 lat życia, ten Chorwat z pochodzenia. Przede wszystkim, wygrywał wyścigi, i ustanawiał rekordy prędkości na:
– asfalcie,
Ziemi,
– wodzie (motorówki),
– torach solnych.

Zginął, rozbijając się na motocyklu na ulicach Long Beach, w styczniu 1984 r. Podczas pracy nad projektem i budową, pojazdu zdolnego do osiągnięcia prędkości ponaddźwiękowej (1225 km/godz.). Ten prototyp został nazwany „American Way”, ale z powodu śmierci Gabelicha, prace nad nim odwołano.

ALMA – Atacama Large Millimeter Array

ALMA - Widok z góryALMA - Atacama Large Millimeter ArrayALMA - Atacama Large Millimeter ArrayALMA - Atacama Large Millimeter ArrayALMA - Atacama Large Millimeter ArrayALMA - Wybuch gwiazdy w konstelacji OrionaALMA - Olbrzymia plama na SłońcuALMA - Atacama Large Millimeter Array

ALMA – Atacama Large Millimeter Array

ALMA – Atacama Large Millimeter Array – 5000 metrów n.p.m. na pustyni Atakama w Chile. Czyli w jednym z najbardziej suchych miejsc naszego globu. Również jednym z najmniej przyjaznych miejsc na naszej planecie. Zwłaszcza płaskowyż Chajnantor. Tutaj, w północnym Chile, temperatura może spaść z 20 stopni Celsjusza w dzień do -20 w nocy. Silny wiatr szaleje po nieurodzajnym, lśniącym na czerwono płaskowyżu, smagając ostre granie skał i nieliczne krzaki, którym udaje się tu przeżyć. Powietrze zawiera o połowę mniej tlenu niż na poziomie morza. Wilgotność powietrza jest niemal zerowa, co sprawia, iż atmosfera jest bardziej przezroczysta. To, co przenika z kosmosu, dociera na płaskowyż niemal nieprzefiltrowane. Dzięki temu pustynia Atakama jest mekką astronomów.

Powstał na niej największy radioteleskop świata. Za pomocą Atacama Large Millimeter Array, przyrządu o rewolucyjnej konstrukcji. Naukowcy mogą po raz pierwszy dotrzeć do ekstremalnie zimnych i ciemnych obszarów we wszechświecie. Dzięki tej sieci radioteleskopów specjaliści są nawet w stanie przedrzeć się przez nieprzeniknione dotychczas mgławice. W ten sposób odkryć gwiazdy, które powstały wkrótce po Wielkim Wybuchu.

Sześdziesiąt sześć anten ALMA montowano w bazie na wysokości 3000 metrów i samochodami ciężarowymi przetransportowano na płaskowyż. Tam zostały ustawione z milimetrową precyzją. Po ich uruchomieniu i połączeniu, powstał odbiornik o powierzchni ok. 16 km².