TRAPPIST-1f – Kamienista egzoplaneta wielkości Ziemi

TRAPPIST-1f - Artystyczna wizja egzoplanetyTRAPPIST-1f - Porównanie danych kamienistych planet układu TRAPPIST-1, z planetami układu słonecznegoTRAPPIST-1f - Układ planetarny wokół czerwonego karła TRAPPIST-1

TRAPPIST-1f – Kamienista egzoplaneta wielkości Ziemi

TRAPPIST-1f – Kamienista egzoplaneta, systemu planetarnego wokół czerwonego karła TRAPPIST-1.

ESI: 0,68
Wielkość: 1,1 Ziemi
Masa: 0,9 Ziemi
Temperatura równoważna: -65°C

Wokół gwiazdy oddalonej od nas o 40 lat świetlnych krąży siedem kamienistych planet. Szósta z kolei ma bardzo podobne rozmiary do Ziemi, jednak jej gęstość jest zasadniczo mniejsza. Składem jest bliska lodowym lub wodnym światom księżyca Jowisza – Europy czy też księżyca Saturna – Enceladusa. Pierwsze pomiary wyznaczyły, iż niemałą część masy planety stanowi lód, a pod powierzchnią być może i woda w stanie ciekłym. Atmosfera tutaj nie jest najgęstsza, zatem temperatura równoważna prawdopodobnie nie różni się od tej właściwej.

Galileusz – Filozof, fizyk, astronom

Galileusz

Galileusz – Filozof, fizyk, astronom

Galileusz – 15.02.1642 r. urodził się włoski filozof, fizyk i astronom Galileusz. Twórca podstawy nowożytnej fizyki. Potwierdził heliocentryczną teorię Kopernika. 07.01.1610 r. odkrył cztery największe księżyce Jowisza: Io, Europę, Ganimedesa i Kallisto. Stwierdził, że księżyce te obiegają planetę, ponieważ czasami znikały z pola widzenia. Odkrycie to sprawiło, że został mianowany profesorem honorowym na Uniwersytecie w Pizie. Jako pierwszy zauważył, że na Księżycu są góry i kratery, a dzięki obserwacjom oszacował wysokość gór. Prowadził też obserwacje Drogi Mlecznej. Stwierdził, że składa się z wielkiej ilości gwiazd. W 1611 roku obserwował też planetę Neptun, ale nie wzbudziła jego zainteresowania.

Sonda kosmiczna Galileo na Jowiszu – Wielokrotnie przedłużana

Sonda kosmiczna Galileo na Jowiszu

Sonda kosmiczna Galileo na Jowiszu

Sonda kosmiczna Galileo na Jowiszu – W październiku 1989 r. Prom kosmiczny Atlantis zabrał w kosmos sondę Galileo. Nie skierowała się z orbity wprost na Jowisza, ale najpierw poleciała w kierunku Wenus, która służyła do wspomagania grawitacji. W tej samej kolejności dwukrotnie użyła Ziemi i ostatecznie ruszyła w kierunku gazowego giganta. Po drodze pierwsza sonda zbliżyła się do asteroidy, konkretnie do Gaspry, na odległość 1600 km.

Sonda Galileo do Jowisza, została usłyszana po 7 latach i towarzyszyła mu przez następne 8. Stała się jego sztucznym satelitą. Między innymi wysłany do atmosfery Jowisza przyrząd pomiarowy, który w piekielnych warunkach wytrwał prawie godzinę. Kilka razy leciała w pobliżu galileuszowych księżyców: Io, Ganimedes, Europa i Kallisto. Odkryto, że pod powierzchnią trzech ostatnich są oceany, ze słoną wodą.

Z powodu na dobre działanie systemów, misję sondy wielokrotnie przedłużano (ostatni raz – pod koniec kwietnia 2001 r.). Wykonała w sumie 34 okrążenia wokół Jowisza. W tym czasie: 7 razy odwiedziła Io, 8 razy Kallisto, tyle samo razy Ganimedesa, 11 razy Europę.

Io najbardziej aktywny wulkanicznie

Io najbardziej aktywny wulkanicznie - Io - Księżyc Jowisza

Io najbardziej aktywny wulkanicznie

Io najbardziej aktywny wulkanicznie – panują na nim warunki jak w piekle. To najaktywniejszy wulkanicznie obiekt w całym Układzie Słonecznym. Wyrzuca tony siarki, więc jego słaba atmosfera składa się głównie z dwutlenki siarki. Na kolorowej powierzchni Io wybucha ok. 400 wulkanów. Io odgrywa ważną rolę w kształtowaniu magnetosfery Jowisza.

Ziemia większa od Marsa – Czerwona Planeta bardzo mała

Ziemia większa od Marsa – Porównanie rozmiarów Marsa i Ziemi

Ziemia większa od Marsa – Czerwona Planeta bardzo mała

Ziemia większa od Marsa – Czerwona Planeta bardzo mała – W porównaniu z Ziemią – ma zaledwie jedną dziesiątą jej masy, 15% objętości i połowę wielkości. Jest to zagadką, bowiem wedle tradycyjnej teorii powstawania planet dystrybucja materiału w dysku protoplanetarnym (dysku wokół gwiazdy, z którego tworzą się planety) powinna być równa. Oznaczałoby to, że Mars powinien być taki jak Wenus i Ziemia. Dlaczego nie jest?
W rejonie naszego układu, w którym powstawał, musiało być stosunkowo mało materiału. Możliwe, że stało się tak w wyniku migracji Jowisza i Saturna. Astronomowie podejrzewają o to, że na początku swej historii powędrowały w pobliże Słońca. Potem powróciły na swoje orbity, zagarniając po drodze pył z orbity formującego się Marsa.
Nowa teoria nie zakłada ingerencji gazowych olbrzymów. Naukowcy twierdzą, że Mars zaczął się formować w pobliżu obecnej orbity Ziemi, ale potem siły grawitacyjne odepchnęły go dalej. Gdzie występowała niższa gęstość dysku protoplanetarnego.

Spadająca planeta – Fenomen planety pozasłonecznej

Spadająca planeta - WASP-12b(NASA)

Spadająca planeta – Fenomen planety pozasłonecznej

Spadająca planeta – Fenomen planety pozasłonecznej – Zjawisko planety pozasłonecznej spadającej na swoją macierzystą gwiazdę, zaobserwował dr Gracjan Maciejewski z Centrum Astronomii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika wraz z kierowanym przez siebie międzynarodowym zespołem badawczym. Chodzi o planetę WASP-12b, odkrytą w 2008 r. Planeta zaliczana jest do gazowych olbrzymów – planet podobnych do Jowisza czy Saturna. Znajduje się jednak zaskakująco blisko swojej macierzystej gwiazdy, bo w odległości 3,4 mln km (17 razy bliżej niż Merkury od Słońca).
Powoduje to, że na planecie panuje wysoka temperatura, rzędu 2000°C. Obliczenia wskazują, że planeta ostatecznie spadnie na gwiazdę za około milion lat. Jest to bardzo krótki czas w porównaniu z szacowanym na około 2 miliardy lat wiekiem badanego układu planetarnego. Za zacieśnianie orbity odpowiedzialne są pływy, jakie planeta wzbudza na swojej macierzystej gwieździe.