Płyty tektoniczne – Poruszają się bardzo powoli

Płyty tektoniczne

Płyty tektoniczne – Poruszają się bardzo powoli

Płyty tektoniczne – Ziemia wygląda na nieruchomą, jednak rozwój naszej planety wciąż nie jest ukończony i Ziemia wciąż pracuje. Głównym powodem są ruchy płyt tektonicznych. Płyty poruszają się bardzo powoli, kilka centymetrów rocznie. Jeśli poruszą się gwałtownie, pojawia się trzęsienie ziemi. W historii geologiczna twarz Ziemi zmieniała się kilkukrotnie. Z Pangei uformowało się kilka kontynentów znanych nam do dziś. Płyty mogą poruszać się w kilku kierunkach. Mogą sunąć wzdłuż siebie, a ich tarcie uwalnia wówczas ogromne ilości energii w postaci trzęsienia ziemi. Gdy płyty suną naprzeciw siebie, wtedy albo jedna płyta podsuwa się pod drugą, albo napierają na siebie, powodując wypiętrzenie – w ten sposób powstały Himalaje, najwyższe góry na świecie. Płyty mogą się również od siebie odsuwać, tak jak płyty w Wielkim Rowie Afrykańskim.

Turkusowy kolor wody – Zmienne cząstki wapienia

Turkusowy kolor wody - Jezioro Faaker See

Turkusowy kolor wody – Zmienne cząstki wapienia

Turkusowy kolor wody – Za piękną niebieskawozieloną barwę wód Faaker See w Karyntii odpowiadają unoszące się w wodzie mikroskopijne drobinki skał wapiennych. Przynosi je zasilający jezioro potok spływający ze zbocza góry Mittagskogel w Karawankach (górach na granicy Słowenii i Austrii).

Choć woda może wydawać się przezroczysta, w istocie ma kolor niebieski. Nie widać tego w szklance, ale gdy mamy do czynienia z większą jej ilością, np. w górskim jeziorze, już tak. Światło widzialne, białe, składa się ze wszystkich kolorów tęczy, które różnie zachowują się w wodzie. Woda najsilniej pochłania fale z czerwonego końca widzialnego spektrum, światło niebieskie zaś – o wiele słabiej, co nadaje wodzie niebieski kolor. Dobrze to widać tam, gdzie mamy dno silnie odbijające światło, np. przy tropikalnej plaży z jasnym piaskiem.

Zawieszone w wodzie cząsteczki skał o rozmiarach mierzonych w mikronach, jak te w Faaker See i innych jeziorach słynących z turkusowej wody, np. Lake Louise w Kanadzie, najmniej absorbują światło zielone. W rezultacie zielony i niebieski razem wzięty dają wodzie zabarwienie turkusowe.