Śpiewający pies NGSD – Canis lupus hallstromi

Śpiewający pies - NGSD - 01-01-2010

Śpiewający pies - Matka ze szczeniętami

Śpiewający pies z Nowej Gwinei

Śpiewający pies - NGSD

Śpiewający pies - Spoglądający w górę

Śpiewający pies - Szczenięta w wieku 3 miesięcy
 
 

Śpiewający pies - NGSD

Śpiewający pies - Szczenięta w wieku 28 dni

NGSD - Tazi i Dinki

Tomsrusty - NGSD- w wieku 3 lat

Jonah - New Guinea Singing Dog

Mapa przedstawiająca możliwe filogeograficzne pochodzenie dingo

Śpiewający pies NGSD – Canis lupus hallstromi

Śpiewający pies z Nowej Gwinei NGSD – Canis lupus hallstromi – To jedna z najbardziej tajemniczych ras dzikich psów. Które przez kilka ostatnich dziesięcioleci były uznawane za wymarłe. Na świecie w ogrodach zoologicznych i rezerwatach pozostało tylko 200 – 300 osobników. Psy te odkryto w 1957 r. i wtedy uznano je za osobny gatunek. Dziś uważa się, że jest to osobna rasa, która rozwijała się przez ostatnie 6 tys. lat. Nie obserwowano ich od lat 70. XX w., choć tubylcy donosili, że słyszeli ich charakterystyczny śpiew.
W 2016 r. ekspedycja naukowców odnalazła 15 psów tej rasy żyjących dziko w górach zachodniej części Nowej Gwinei. Udało się zrobić im zdjęcia i pobrać próbki odchodów, ale nie pozwoliło to na pełną analizę genomu. Ponowna wyprawa w 2018 r. dała lepszy wynik – od 3 osobników udało się pobrać próbki krwi. Szczegółowa analiza DNA pozwoliła na uzyskanie precyzyjnych rezultatów, które potwierdzają, iż jest to rasa najbliżej spokrewniona z australijskim dingo. Ale zdecydowanie różna od ras ze wschodniej Azji, takich jak chow-chow, akita czy shiba inu. Dzięki badaniom stwierdzono też, że genom uległ częściowej degradacji, prawdopodobnie przez chów wsobny, ale też przez krzyżówki z lokalnymi psami. Uczeni liczą na to, że dokładna analiza genomu może pomóc odkryć tajemnicę wyjątkowego śpiewu tych zwierząt.

Golec piaskowy – Heterocephalus glaber – Jest praktycznie ślepy

Golec piaskowy - Heterocephalus glaber - Podczas jedzeniaGolec piaskowy - Heterocephalus glaberHeterocephalus glaber - Louisville-ZooHeterocephalus glaber - Muzeum Historii Naturalnej - Genua, Włochy

Golec piaskowy – Heterocephalus glaber – Jest praktycznie ślepy

Golec piaskowy – Heterocephalus glaber – Jest praktycznie ślepy i nie odczuwa bólu. Ten gryzoń żyje w Afryce Wschodniej. Drąży podziemne korytarze w poszukiwaniu bulw i korzeni. Używa do tego siekaczy, które znajdują się przed wargami, dzięki czemu ziemia nie dostaje się do pyska.
Golce prawie całe życie spędzają pod ziemią, nie wychodząc na powierzchnię. Są niezwykłe z wielu powodów. Nie dość, że to jedyne ssaki zmiennocieplne, to jeszcze odporne na raka, starzenie się, niedotlenienie i ból.
Ich niemal całkowicie pozbawiona włosów, gruba i pofałdowana skóra. Jest niewrażliwa na otarcia lub zadrapania. Ponieważ Golce piaskowe nie mają kluczowego dla przewodzenia bólu neuroprzekaźnika (substancji P).

Golce są najdłużej żyjącymi gryzoniami (dożywają 30 lat)

, a ryzyko śmierci nie rośnie u nich wraz z wiekiem. Zwierzęta te mają bowiem bardzo aktywne mechanizmy naprawy DNA.
Dobrze znoszą też skrajne niedotlenienie, do którego często dochodzi w wąskich i dusznych podziemnych tunelach. Gdy brakuje powietrza, golce obniżają aktywność życiową. Zmieniają proces dostarczania energii (rozkładają fruktozę zamiast glukozy). Unikają w ten sposób uszkodzenia mózgu.
Równie ciekawa jest ich struktura społeczna. Która przypomina roje pszczół czy kolonie mrówek. Stada tych gryzoni liczą od kilkudziesięciu do 300 osobników. Przy czym rozmnaża się tylko królowa i płodny samiec. Reszta jest bezpłodna i sumiennie pracuje na rzecz stada.

Łańcuch DNA – Drabiny z milionami szczebli

Łańcuch DNA – Drabiny z milionami szczebli

Łańcuch DNA – Drabiny z milionami szczebli

Łańcuch DNA – Drabiny z milionami szczebli – Nici DNA przypominają spiralnie skręcone drabinki z milionami szczebelków, każdy z nich jest nośnikiem instrukcji zapisanych za pomocą chemicznego kodu. Gdyby udało się rozplątać i rozciągnąć łańcuch DNA z jednej komórki ludzkiej, mierzyłby ok. 2 metrów, jego grubość wyniosłaby jednak ok. 0,000002 mm. Łańcuch DNA z organizmu jednego człowieka jest 16 razy dłuższy niż droga z Ziemi na Księżyc.

Rodzaje DNA – Różnica pomiędzy 2 typami DNA

Rodzaje DNA – Różnica pomiędzy 2 typami DNARodzaje DNA – Różnica pomiędzy 2 typami DNA

Rodzaje DNA – Różnica pomiędzy 2 typami DNA

Rodzaje DNA – Różnica pomiędzy 2 typami DNA:

  • Jądrowe DNA, jądro każdej komórki ludzkiego organizmu zawiera ok. 20-25 tys. genów. Po śmierci swojego gospodarza, natychmiast ulegają degradacji.
  • Mitochondrialne DNA (mtDNA), zawiera tylko 37 genów. Podczas badań, naukowcy używają mtDNA, które jest odziedziczone tylko po matce, zachowuje stosunkowo wysoką odporność na wpływ doboru płciowego, jednak, jest to częsta mutacja.

Mapa migracji – Człowiek ruszył z Afryki do Europy

Mapa migracji – Człowiek ruszył z Afryki do Europy

Mapa migracji – Człowiek ruszył z Afryki do Europy

Mapa migracji – Człowiek ruszył z Afryki do Europy – Dzięki porównywaniu DNA najstarszych przodków współczesnego człowieka. Z archeologicznie nowszymi próbkami powstaje zarys mapy migracji. Wynika z niej, że człowiek zaczął „przeprowadzać się” z Afryki do Europy po okresie kulminacyjnym ostatniej epoki lodowcowej (28 tys. lat temu), ale jeszcze przed młodszą epoką kamienia (10 tys. lat temu).

Zapis informacji w DNA

Zapis informacji w DNA

Zapis informacji w DNA

Zapis informacji w DNA – Najbardziej fascynującym nośnikiem informacji jest nieustannie DNA. W tej cząsteczce mogą być magazynowane dane w ogromnych ilościach. Z doskonałą dokładnością – na jednym milimetrze sześciennym zapisać można aż 5,5 petabitów informacji.

Genetyczna analiza Egipskich faraonów

Genetyczna analiza Egipskich faraonów - Nefretete Genetyczna analiza Egipskich faraonów - Echnaton Genetyczna analiza Egipskich faraonów - Tutanchamon

Genetyczna analiza Egipskich faraonów

Genetyczna analiza Egipskich faraonów – Badania egipskich genetyków, wykluczyły możliwość istnienia pokrewieństwa między Nefretete, a Tutanchamonem. Badania oparte na analizie DNA ujawniły, na jakie choroby dziedziczne cierpiał młody faraon. Ich zdaniem Tutanchamon był synem Echnatona, znanego również jako Amenhotep IV. Prawdopodobne też jest, że matką Tutanchamona była siostra Echnatona, którą król zgodnie z ówcześnie panującym zwyczajem poślubił.

Odkrywca DNA – Szwajcarski doktor

Odkrywca DNA – Friedrich Miescher

Odkrywca DNA – Szwajcarski doktor

Odkrywca DNA – Szwajcarski doktor – DNA, czyli kwas deoksyrybonukleinowy został odkryty w 1869 r. Dzięki szwajcarskiemu lekarzowi Johannowi Friedrichowi Miescherowi (1844 – 1895), któremu udało się go wyizolować z ludzkich białych krwinek.