Kapiąca smoła – Najdłuższy eksperyment laboratoryjny

Eksperyment Pitch drop - Uniwersytet Queensland - AustraliaUniwersytet Queensland - Eksperyment Pitch dropKapiąca smoła - Uniwersytet Queensland - Eksperyment Pitch dropKapiąca smoła - Uniwersytet Queensland - Eksperyment Pitch dropKapiąca smoła - Uniwersytet Queensland - Wykres miesięcy pomiędzy spadającymi kroplami (1938 - 2014)

Kapiąca smoła – Najdłuższy eksperyment laboratoryjny

Kapiąca smoła – Prof. Thomas Parnell z australijskiego Uniwersytetu Queensland chciał pokazać studentom, że niektóre substancje, chociaż wydają się ciałami stałymi. Tak naprawdę są cieczami o ogromnej lepkości. Nalał do szklanego, zasklepionego lejka gorącą smołę (a dokładniej tzw. pak węglowy, który powstaje wskutek destylacji smoły). Odczekał trzy lata i otworzył lejek.
Smoła zaczęła spływać w tak powolnym tempie, że dopiero po kilku latach na końcu lejka uformowała się kropelka. Po dekadzie oderwała się i spadła do naczynia. Od 1927 r. doszło do tego dziewięć razy.

Ostatnia kropla spadła w 2014 r., kolejna powinna spaść za jakieś dziewięć lat.

Obserwacje kropli smoły prowadzone w Australii w 2005 r. dostały Ig Nobla. Przedsięwzięcie zostało uznane za najdłużej trwający eksperyment laboratoryjny. Trafiło do „Księgi rekordów Guinnessa”. Można je nawet podglądać za pomocą kamery internetowej (transmisję obserwuje kilkaset osób dziennie).

Nowy rodzaj chmur – Asperitas (Undulatus asperatus)

Nowy rodzaj chmur - AsperitasNowy rodzaj chmur - AsperitasNowy rodzaj chmur - AsperitasNowy rodzaj chmur - Asperitas

Nowy rodzaj chmur – Asperitas (Undulatus asperatus)

Nowy rodzaj chmur – Asperitas (wcześniej znana jako Undulatus asperatus). Meteorolodzy rozróżniają 10 rodzajów chmur. Ale pewna zagadkowa formacja, odkryta dekadę temu. Uparcie wymykała się tej systematyce do tego stopnia, że specjalnie dla niej wprowadzono osobną odmianę – po raz pierwszy od 60 lat! Została wprowadzona do klasyfikacji przez założyciela Cloud Appreciation Society, Gavina Pretor-Pinney. Jest to pierwsza od 1951 r. (po cirrus intortus) dodana do Międzynarodowego Atlasu Chmur, Światowej Organizacji Meteorologicznej. Którego nowe wydanie ukazało się w 2017 r. Tym, co odróżnia tzw. Asperitasy (co w tłumaczeniu znaczy tyle co „wzburzone”) od innych chmur, jest ich nierówna i bardzo pofałdowana podstawa. Ta formacja niezwykle rzadko się pojawia w Polsce, za to w USA jest obserwowana regularnie. Zwłaszcza na obszarach Wielkich Równin, na wschód od Gór Skalistych.
Od czasu ich odkrycia, w Stanach Zjednoczonych, były obserwowane m.in. w Norwegii, Szkocji, Francji, Estonii oraz Polsce.

Śpiący wykonuje gwałtowne ruchy

Śpiący wykonuje gwałtowne ruchy - Pracownicy drzemiący na Suvarnabhumi Airport, Bangkok, Tajlandia

Śpiący wykonuje gwałtowne ruchy

Śpiący wykonuje gwałtowne ruchy – Naukowcy niedawno odkryli ważny sygnał ostrzegawczy: jeśli śpiący wykonuje gwałtowne ruchy, kopie, wierzga, „odgrywa sceny ze snu”. Może to wskazywać na schorzenie neurodegeneracyjne, takie jak choroba Parkinsona. Które rozwinie się dopiero za dwa lub trzy dziesięciolecia.

Pim van Lommel – Holenderski kardiolog

Pim van Lommel – Holenderski kardiolog

Pim van Lommel – Holenderski kardiolog

Pim van Lommel – Holenderski kardiolog należy do światowej czołówki naukowców zajmujących się badaniem świadomości oraz doświadczeń z pogranicza śmierci. Po przeprowadzeniu dziesiątek badań, eksperymentów oraz rozmów z pacjentami Lommel jest przekonany:

Istnieje świadomość, która niezależnie od mózgu bytuje poza naszym ciałem.

Syllogomania – Zaburzenia psychiczne patologicznego zbieractwa

Syllogomania - Kompulsywne gromadzenie - patologiczne zbieractwo

Syllogomania – Zaburzenia psychiczne patologicznego zbieractwa

Syllogomania – Zgodnie z klasyfikacją zaburzeń psychicznych Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego wyrzucanie starych rzeczy sprawia kłopot co piątej osobie, a problem patologicznego zbieractwa (syllogomanii) dotyczy od 2 do 6 procent populacji USA i Europy. Pierwsze objawy pojawiają się w wieku nastoletnim i nasilają z każdą kolejną dekadą życia. Choć przyczyny zaburzenia wciąż nie są znane, chory wymaga pomocy psychiatrycznej. Aż 75% patologicznych zbieraczy cierpi bowiem także na zaburzenia lękowe, a u ponad połowy diagnozuje się ciężką depresję.