Olympus Mons – Najwyższy szczyt Układu Słonecznego

Mars - Mariner 9 (1971 - 1972)Marsjański wulkan - Fotografia z Sondy Viking 1 - Odległość 5000 mil - 14.02.1979Olympus Mons - Mars - MC-2 - Diacria RegionOlympus Mons - Fotografia z Sondy Viking 1

Olympus Mons – Najwyższy szczyt Układu Słonecznego

Olympus Mons – Wygasły wulkan na Czerwonej Planecie, wznosi się na wysokość prawie 22 km! Kwestia pomiarów jest jednak sporna. Więc w zależności od miejsca, w stosunku do którego mierzymy wierzchołek. Może urosnąć nawet do 26 km.

Jego średnica również robi wrażenie – u podstawy wynosi 624 km.

Sam krater wulkaniczny ma ok. 85 km długości, 60 km szerokości, oraz głębokość dochodzącą do 3 km. Przyszli marsjańscy wspinacze nie będą jednak szczególnie zachwyceni. Bo Olympus ma łagodne, zaledwie 5-stopniowe nachylenie.

Imponującymi rozmiarami mogą się także pochwalić:

Rheasilvia, ogromny krater uderzeniowy o średnicy 505 km. Zajmujący aż 90% powierzchni planetoidy Westa (22,5 km wysokości).
Szereg niemal równych szczytów na księżycu SaturnieJapetusie, (ok. 20 km). Oraz South Boösaule, najwyższe wzniesienie na księżycu Jowisza – Io (ok. 18 km).

Fobos – Jeden z dwóch księżyców Marsa

Fobos

Fobos – Jeden z dwóch księżyców Marsa

Fobos – Jeden z dwóch księżyców Marsa – Przypomina swoim kształtem ziemniaka pokrytego kraterami. Czerwona Planeta złapała lecącą asteroidę i zrobiła z niej swojego satelitę. Fobos wygląda tak, jakby przeszło przez niego stado robaków, ponieważ wewnątrz jest pełen dziur. Obiekt czeka smutny los: Mars wciąż przyciąga Fobos bliżej siebie i za ok. 50 mln lat siły pływowe Marsa rozerwą księżyc na strzępy. Dzięki temu Czerwona Planeta zyska ozdobę w postaci pierścienia.

Ziemia większa od Marsa – Czerwona Planeta bardzo mała

Ziemia większa od Marsa – Porównanie rozmiarów Marsa i Ziemi

Ziemia większa od Marsa – Czerwona Planeta bardzo mała

Ziemia większa od Marsa – Czerwona Planeta bardzo mała – W porównaniu z Ziemią – ma zaledwie jedną dziesiątą jej masy, 15% objętości i połowę wielkości. Jest to zagadką, bowiem wedle tradycyjnej teorii powstawania planet dystrybucja materiału w dysku protoplanetarnym (dysku wokół gwiazdy, z którego tworzą się planety) powinna być równa. Oznaczałoby to, że Mars powinien być taki jak Wenus i Ziemia. Dlaczego nie jest?
W rejonie naszego układu, w którym powstawał, musiało być stosunkowo mało materiału. Możliwe, że stało się tak w wyniku migracji Jowisza i Saturna. Astronomowie podejrzewają o to, że na początku swej historii powędrowały w pobliże Słońca. Potem powróciły na swoje orbity, zagarniając po drodze pył z orbity formującego się Marsa.
Nowa teoria nie zakłada ingerencji gazowych olbrzymów. Naukowcy twierdzą, że Mars zaczął się formować w pobliżu obecnej orbity Ziemi, ale potem siły grawitacyjne odepchnęły go dalej. Gdzie występowała niższa gęstość dysku protoplanetarnego.