Krakatau – Indonezja

Proces powstania wyspy Anak KrakatauKrakatau - Erupcja Krakatau, Indonezja - 2008Zdjęcie satelitarne wulkanu Krakatau, Indonezja - 18.05.1992Mapa KrakatauSatelitarny obraz erupcji wulkanu Krakatau, Indonezja - 17.11.2010

 
 

Krakatau – Indonezja

 

  • Lokalizacja: Indonezja
  • Szczyt: m.n.p.m.

 
Krakatau leży między Jawą, a Sumatrą i należy do najbardziej niebezpiecznych wulkanów na świecie. Możemy się o tym przekonać także w ostatnich dniach, kiedy to góra się przebudziła. Jej największy wybuch miał miejsce w roku 1883. Gdy krater Perboewatan wyrzucił wysoką na 6 km chmurę popiołu, widoczną z odległości 160 km. Do kolejnej erupcji doszło parę miesięcy później. Tym razem pył wulkaniczny wzniósł się na 27 km. W końcowej fazie erupcje spowodowały powstanie czterech fal tsunami wysokich na 30 metrów. Odgłosy towarzyszące katastrofie były słyszalne nawet kilka tysięcy kilometrów dalej. Na skutek wybuchu i tsunami zginęło ponad 36 000 ludzi. Wydarzenia te miały wpływ na całą planetę, w wyniku eksplozji średnia roczna temperatura zmniejszyła się o ok. 1,2°C. W tym roku wulkan znowu się obudził. Po wybuchu jego duża część się zawaliła i spowodowała zabójczą falę przypływu, która zabiła ponad 400 ludzi.

Chaitén – Chile

Zdjęcie satelitarne miasta i wulkanu Chaitén - NASAChaitén - Obraz z powietrza miasta Chaitén - Chile, 02.2009Chaitén - NASADroga do miasta ChaiténKolumna popiołu podczas erupcji Chaitén, 02.05.2008Popioły po erupcji wulkanu Chaitén, Chile - 28.05.2008Pióropusz popiołu podczas erupcji Chaitén, Chile - 03.05.2008Chaitén - Erupcja 27-05-2008

 
 

Chaitén – Chile

 

  • Lokalizacja: Chile
  • Szczyt: 1122 m.n.p.m.

 
Wulkan Chaitén przez długi czas był zaliczany do wygasłych. Przez ostatnie tysiąclecia nie zauważono żadnej jego aktywności. Kaldera o średnicy 3 km położona w południowej części Chile. Obudziła się nagle w 2008 roku, dokładnie po 9400 latach. Kiedy dzień przed wybuchem doszło do serii mniejszych trzęsień ziemi. Chmura popiołu i pyłu wulkanicznego unosiła się na wysokości 18 km. Po wybuchu miasto opuścili prawie wszyscy jego mieszkańcy. Glebę pokryła 15-cm warstwa popiołu, która zanieczyściła nawet zapasy wody, co stanowiło zagrożenie już nie tylko dla ludzi, lecz także dla ok. 25 tysięcy sztuk bydła.

Popocatépetl – Meksyk

Aktywny wulkan leżący ok.70 km na południowy wschód od miasta Meksyk - 23.01.2001 - NASAPopocatépetl - Widok z miasta MeksykPopocatépetl - MeksykPopocatépetl - Piramida CholulaPopocatépetl - Obraz z miasta MeksykPopocatépetlZdjęcie satelitarne wulkanu Popocatépetl - NASA, 19-04-2012Popocatépetl - Widok z miejscowości San-Matías

 
 
 

Popocatépetl – Meksyk

 

  • Lokalizacja: Meksyk
  • Szczyt: 5452 m.n.p.m.

 
Wulkan leży ok. 72 km na południowy-zachód od stolicy Meksyku, to drugi największy wierzchołek kraju. Popocatépetl jest połączony przełęczą z wysokim na 3000 metrów n.p.m. Paso de Cortés oraz drugim wulkanem – Iztaccihuatlem. Wierzchołek góry jest pokryty śniegiem i lodem przez cały rok. Często nad szczytem pojawiają się widoczne chmury, które powstają na skutek trwających wulkanicznych procesów. Największa aktywność wulkaniczna miała miejsce w roku 1994, kiedy popiół i gazy pokryły obszar ciągnący się na 25 km.

Aztekowie uważali górę za świętą. Według ich mitologii wulkan przedstawia wojownika Popocatépetla, w którym zakochała się księżniczka Iztaccihuatl. Jej ojciec nie był jednak przychylny ich uczuciu i wysłał młodzieńca na wojnę. Księżniczkę okłamał, twierdząc, że Popocatépetl zginął w walce. Iztaccihuatl umarła ze smutku za ukochanym. Kiedy mężczyzna powrócił z wojny i dowiedział się o jej śmierci, jego serce nie wytrzymało i również zmarł z żalu. Bogowie przemienili kochanków w przykryte śniegiem góry. Miejscowi wierzą, że erupcje są obrazem dramatu Popocatépetla – W języku azteckim, to słowo oznacza „Dymiącą górę”.

Z powodu wulkanicznej aktywności, góra jest strzeżona przez wojsko, a wstęp na nią mają jedynie grupy naukowców.

Wezuwiusz – Włochy

Góra Wezuwiusz we Włoszech, zdjęcie wykonane w Nowy RokRAF-Spitfire's latające wokół wciąż dymiącego Wezuwiusza, po erupcji w marcu 1944Wezuwiusz - Erupcja wulkanu Wezuwiusz - J.C.DahlWulkan Wezuwiusz - ISS - NASAZatoka Neapolitańska i Wezuwiusz - Edward Okuń, 1937Wezuwiusz - AsterSejsmograf na WezuwiuszuWezuwiusz - Mapa plastyczna Wezuwiusza

 
 

Wezuwiusz – Włochy

 

  • Lokalizacja: Włochy
  • Szczyt: 1281 m.n.p.m.

 
Wezuwiusz to czynny stratowulkan leżący na Półwyspie Apenińskim we Włoszech. Jest jednym z najbardziej znanych wulkanów na świecie. Stożek tej góry wyrósł wewnątrz masywu Monte Somma, którego wiek szacuje się na kilka tysięcy lat. Wezuwiusz jest niebezpieczny nie tylko z tego powodu, że w jego pobliżu żyje prawie 3 miliony ludzi, ale również dlatego, że jego spokojny okres trwa już bardzo długo.

Wulkan okrył się niechlubną sławą dzięki erupcji, mającej miejsce w 79 roku n.e. Która doprowadziła do zniknięcia miast Pompeje, Herkulanum, Oplontis i Stabie. W czasie wybuchu do atmosfery dostała się ogromna ilość pyłów i gazów wulkanicznych, tworzących chmurę sięgającą prawdopodobnie aż 37 metrów wysokości. W czasie wybuchu z wulkanu wydobywała się ognista lawina piroklastyczna (mieszanina gazów wulkanicznych, popiołów i okruchów skalnych), która w jednej chwili pogrzebała 25 000 ludzi. Śmierć była nagła, ludzie umierali głównie z powodu szoku termicznego.

Po raz ostatni wulkan wybuchł w 1944 roku i zniszczył kolejkę liniową, która woziła turystów do krateru. Góra wypluwała lawę i gorący popiół przez 11 dni. W wyniku wybuchu śmierć poniosło 26 osób, a kolejnych 1200 zostało bez dachu nad głową.

Nowy rodzaj chmur – Asperitas (Undulatus asperatus)

Nowy rodzaj chmur - AsperitasNowy rodzaj chmur - AsperitasNowy rodzaj chmur - AsperitasNowy rodzaj chmur - Asperitas

Nowy rodzaj chmur – Asperitas (Undulatus asperatus)

Nowy rodzaj chmur – Asperitas (wcześniej znana jako Undulatus asperatus). Meteorolodzy rozróżniają 10 rodzajów chmur. Ale pewna zagadkowa formacja, odkryta dekadę temu. Uparcie wymykała się tej systematyce do tego stopnia, że specjalnie dla niej wprowadzono osobną odmianę – po raz pierwszy od 60 lat! Została wprowadzona do klasyfikacji przez założyciela Cloud Appreciation Society, Gavina Pretor-Pinney. Jest to pierwsza od 1951 r. (po cirrus intortus) dodana do Międzynarodowego Atlasu Chmur, Światowej Organizacji Meteorologicznej. Którego nowe wydanie ukazało się w 2017 r. Tym, co odróżnia tzw. Asperitasy (co w tłumaczeniu znaczy tyle co „wzburzone”) od innych chmur, jest ich nierówna i bardzo pofałdowana podstawa. Ta formacja niezwykle rzadko się pojawia w Polsce, za to w USA jest obserwowana regularnie. Zwłaszcza na obszarach Wielkich Równin, na wschód od Gór Skalistych.
Od czasu ich odkrycia, w Stanach Zjednoczonych, były obserwowane m.in. w Norwegii, Szkocji, Francji, Estonii oraz Polsce.

Słup świetlny – Filar słoneczny – Zjawisko optyczne w atmosferze

Słup świetlny - Filar słoneczny (1) - NOAASłup świetlny - Filar słoneczny i słońce poboczne (parhelion) - NOAASłup świetlny - Filar słoneczny formuje się podczas wschodu słońca - Arktyczna równina - NOAASłup świetlny - Filar słoneczny - (Biblioteka fotograficzna NOAA)Słup świetlny - Filar słoneczny - Efekt optyczny podczas marcowego wschodu słońca - NOAASłup świetlny - Filar słoneczny - Halo, parhelion, Słońce poboczne - Antarktyka, Stacja badawcza na biegunie południowym, 1981Słup świetlny - Oświetlony obiekt w czystym powietrzu - NOAASłup świetlny - Filar słoneczny, Słońce poboczne w grudniu - NOAA
 
 
 
Słup świetlny - Słońce poboczne i Turbo pociągSłup świetlny - Filar słoneczny (2) - NOAASłup świetlny - Filar słoneczny (3) - NOAASłup świetlny - Filar słoneczny (4) - NOAASłup świetlny - Filar słoneczny (5) - NOAASłup świetlny - Słońce poboczne - Kryształki lodu uformowane w stabilnym porannym powietrzuSłup świetlny - Filar słoneczny nad Jeziorem LucernaSłup świetlny - Zachód słońca w porcie Plouhinec Pors Poulhan w Bretanii
 
 
 
Słup świetlny - Filar słoneczny - Kiedy słońce wciąż za horyzontem - Fałszywy wschód słońcaSłup świetlny - Filar słoneczny - Susak, wyspa w Chorwacji, widok z wyspySłup świetlny - Filar słoneczny - Kiedy słońce wciąż za horyzontem - Fałszywy wschód słońca, Słońce poboczne

Słup świetlny – Filar słoneczny – Zjawisko optyczne w atmosferze

Słup świetlny – Filar słoneczny – To zjawisko optyczne, które powstaje przy bardzo mroźnej pogodzie, gdy w powietrzu unoszą się kryształki lodu w kształcie płytek. Widoczne są również w jasno oświetlonych częściach miast. Są one typowe dla chmur piętra wysokiego, ale przy dużym mrozie tworzą się przy ziemi. Odbijają wtedy światło z silnych źródeł, takich jak latarnie czy fajerwerki w sylwestra. W efekcie nad takim źródłem światła obserwator może zobaczyć wysokie słupy świetlne. Najczęściej można je zobaczyć tuż przed wschodem słońca, lub wkrótce po jego zachodzie. Inna nazwa całego zjawiska to filar słoneczny.

Meteorologiczna analiza tygodnia

Meteorologiczna analiza tygodnia - Meteorologiczne Obserwatorium Lindenberg

Meteorologiczna analiza tygodnia

Meteorologiczna analiza tygodnia – Po przeanalizowaniu danych meteorologicznych z lat 1991 – 2005 r. Niemieccy naukowcy odkryli, że najgorętszym dniem tygodnia jest środa, a najbardziej suchym – poniedziałek. Jednak w weekend zazwyczaj pada. W ciągu tygodnia smog zasłania słońce, a gazy spalinowe biorą udział w tworzeniu się chmur. W sobotę zjawisko to ma kluczowe znaczenie.