Najbardziej luksusowe pociągi – Oferują najwyższą jakość

Najbardziej luksusowe pociągiNajbardziej luksusowe pociągiNajbardziej luksusowe pociągiNajbardziej luksusowe pociągiNajbardziej luksusowe pociągiNajbardziej luksusowe pociągiNajbardziej luksusowe pociągiNajbardziej luksusowe pociągi

Najbardziej luksusowe pociągi – Oferują najwyższą jakość

Najbardziej luksusowe pociągi:

  • Maharajas’ Express

    Maharajas' Express TrainMaharajas' Express TrainMaharajas' Express Train – Wyruszył po raz pierwszy na tory w 2010 r. Od tej pory należy do najbardziej luksusowych pociągów na świecie. Podróż tym ekspresem obejmuje nie tylko doświadczenie wyjątkowej podróży. Ale również wizyty w wielu indyjskich zabytkach.

  • Shiki – Shima

    Shiki - ShimaShiki - ShimaShiki - Shima – Pociąg ma obecnie etykietę ultraluksusowego. Składa się z 10 wagonów, a pasażerowie mogą podróżować od dwóch do czterech dni. Projekt tego wyjątkowo luksusowego pociągu stworzył architekt przemysłowy Ken Okayama.

  • Venice Simplon Orient Express

    Venice Simplon Orient ExpressVenice Simplon Orient ExpressNa stacji Istambuł – Należy do najbardziej znanych pociągów na świecie. Stał się również bohaterem kryminału Agathy Christie. O jego aktualny wygląd zadbał przedsiębiorca James Sherwood. Który od 1977 r. zaczął zbierać wagony z pierwotnego Orient Expressu.

  • The Ghan

    The Ghan - Platinium-ClassThe Ghan - LocomotiveRestaurant - 1-Class - (01-02-2009) – Jeździ na trasie z Adelaide do Darwinu już od 1929 roku. W tym czasie była to jeszcze kolej wąskotorowa, a prace budowlane wstrzymano na kilka dziesięcioleci. Po wybudowaniu nowej linii kolejowej w 1980 roku, można było powrócić do tego projektu.

  • Belmond Andean Explorer

    Belmond Andean ExplorerBelmond Andean ExplorerBelmond Andean Explorer - (Peru) – Jeśli masz w planie odwiedzenie Machu Picchu, albo zobaczenie jeziora Titicaca. To nie ma lepszej możliwości niż wybrać pociąg Belmond. Jedzie on wzdłuż andyjskich szczytów między historyczną siedzibą Inków.

  • Rocky Mountaineer

    Rocky Mountaineer - (18-06-2006)SilverLeaf-service - (26-09-2016)GoldLeaf-dwu poziomowy - Dwa panoramiczne wagony (22-09-2019) – Wyruszył po raz pierwszy na trasę pomiędzy Calgary i Vancouver w czerwcu 1988 r. Obecnie pociąg jedzie z trzeciego co do wielkości miasta Kanady, Vancouver, do różnych miejsc. Które wybierają pasażerowie. Mogą wybrać trasę od 2 do 14 dni.

  • Golden Eagle

    Golden EagleGolden EagleTrans-Siberian Express – Trasa „Złotego Orła” prowadzi przez Rosję, tzw. Magistralę Transsyberyjską, która biegnie z Moskwy do Władywostoku. Podczas podróży pasażerowie widzą po drodze wiele zabytków i mogą podziwiać piękny rosyjski krajobraz.

  • Blue Train

    Blue Train - Przejazd przez Karru (09-04-2009)Blue Train - (01-05-2001)Logo of Blue - (20-08-2008) – Ten afrykański pociąg wyruszył po raz pierwszy w 1923 r. Jednak z powodu problemów z budową linii kolejowej, jego działalność była przerywana. Oficjalną nazwę otrzymał w 1937 roku, kiedy wagony zostały pomalowane na niebiesko.


Jazdę pociągiem często odbieramy jako przedłużającą się podróż wśród ludzi i brudu. Istnieją jednak takie wagony, które wyglądają lepiej niż hotele pięciogwiazdkowe. Chociaż jazda pociągiem może trwać dłużej, to jest to niewiarygodne doznanie. Wyrusz w luksusową podróż po torach.

Blue Train – Najbardziej luksusowe pociągi

Blue Train - Przejazd przez Karru (09-04-2009)Blue Train - (01-05-2001)Sypialnia - (08-08-2008)Logo of Blue - (20-08-2008)

Blue Train – Najbardziej luksusowe pociągi

  • Miejsce: Afryka Południowa
  • Trasa: Pretoria – Kapsztad
  • Liczba miejsc: 84
  • Cena: 4000 zł za osobę

Blue Train – Ten afrykański pociąg wyruszył po raz pierwszy w 1923 r. Jednak z powodu problemów z budową linii kolejowej, jego działalność była przerywana. Oficjalną nazwę otrzymał w 1937 roku, kiedy wagony zostały pomalowane na niebiesko. Ogólna przebudowa pociągu została ukończona dopiero w 1997 roku, po czym powrócił na tory. Według ekspertów klejnotem pociągu jest przede wszystkim salon i wagon restauracyjny. Który uważany jest za prawdziwy cud projektancki. Trasę o długości ponad 1500 km. Pociąg przemierza w ciągu 31 godzin.

Wnętrze:

Na pokładzie pasażerowie mają zapewniony 24-godzinny serwis, mogą zamówić na przykład kawior i szampana. Luksus widać również w wagonie restauracyjnym. Przy posiłku goście używają sztućców firmy Sheffield, a w tle gra muzyka , zwykle klasyczna lub jazz. Każdy apartament ma swoją własną łazienkę, w której krany w marmurowych wannach i umywalkach, są pozłacane. Tak jak w łazience, również w sypialni, zainstalowane jest ogrzewanie podłogowe.

Ciekawostka:

Pasażerowie mogą podziwiać widoki, które ma przed sobą maszynista. W wagonie o nazwie Club na dużym ekranie, wyświetlana jest relacja na żywo.

Golec piaskowy – Heterocephalus glaber – Jest praktycznie ślepy

Golec piaskowy - Heterocephalus glaber - Podczas jedzeniaGolec piaskowy - Heterocephalus glaberHeterocephalus glaber - Louisville-ZooHeterocephalus glaber - Muzeum Historii Naturalnej - Genua, Włochy

Golec piaskowy – Heterocephalus glaber – Jest praktycznie ślepy

Golec piaskowy – Heterocephalus glaber – Jest praktycznie ślepy i nie odczuwa bólu. Ten gryzoń żyje w Afryce Wschodniej. Drąży podziemne korytarze w poszukiwaniu bulw i korzeni. Używa do tego siekaczy, które znajdują się przed wargami, dzięki czemu ziemia nie dostaje się do pyska.
Golce prawie całe życie spędzają pod ziemią, nie wychodząc na powierzchnię. Są niezwykłe z wielu powodów. Nie dość, że to jedyne ssaki zmiennocieplne, to jeszcze odporne na raka, starzenie się, niedotlenienie i ból.
Ich niemal całkowicie pozbawiona włosów, gruba i pofałdowana skóra. Jest niewrażliwa na otarcia lub zadrapania. Ponieważ Golce piaskowe nie mają kluczowego dla przewodzenia bólu neuroprzekaźnika (substancji P).

Golce są najdłużej żyjącymi gryzoniami (dożywają 30 lat)

, a ryzyko śmierci nie rośnie u nich wraz z wiekiem. Zwierzęta te mają bowiem bardzo aktywne mechanizmy naprawy DNA.
Dobrze znoszą też skrajne niedotlenienie, do którego często dochodzi w wąskich i dusznych podziemnych tunelach. Gdy brakuje powietrza, golce obniżają aktywność życiową. Zmieniają proces dostarczania energii (rozkładają fruktozę zamiast glukozy). Unikają w ten sposób uszkodzenia mózgu.
Równie ciekawa jest ich struktura społeczna. Która przypomina roje pszczół czy kolonie mrówek. Stada tych gryzoni liczą od kilkudziesięciu do 300 osobników. Przy czym rozmnaża się tylko królowa i płodny samiec. Reszta jest bezpłodna i sumiennie pracuje na rzecz stada.

Pico del Teide – Hiszpania, Teneryfa

Obszar Pico del Teide w mgle, wysoko w sosnowym lesie, Wyspy Kanaryjskie, Teneryfa - NOAAPico del Teide - NASAPico del Teide - Wulkan na Wyspach Kanaryjskich, HiszpaniaPico del Teide - Wejście na szczyt Pico del Teide - Panorama-01Wejście na szczyt Pico del Teide - Panorama-02Pico del Teide - Hiszpania, TeneryfaPico del Teide - Panorama
 
 
 
Pico del Teide - Widok z okna samolotuPico del Teide w chmurachWidok z samolotu na wulkan na Teneryfie, Wyspy Kanaryjskie

 
 

Pico del Teide – Hiszpania, Teneryfa

 

  • Lokalizacja: Hiszpania, Teneryfa
  • Szczyt: 3718 m.n.p.m.

 
Wulkan znajduje się na Teneryfie, która jest największą z siedmiu Wysp Kanaryjskich. Góra leży niedaleko północno-zachodniego wybrzeża Afryki i zajmuje większą część powierzchni wyspy. Obwód krateru wynosi nieprawdopodobnych 48 km. Teneryfa największej erupcji doświadczyła w roku 1709, kiedy strumień lawy zniszczył większą część portu Garachico i północne wybrzeże. Magma płynęła przez dolinę całe dziewięć dni. Po raz ostatni wulkan był aktywny w roku 1909. Kiedy północno-zachodnim zboczem góry płynęła rzeka lawy długa na 5 km.

Wzdłuż podnóża wulkanu rozpościera się bardzo urodzajna nizina, która cały rok jest wilgotna i zielona. Uprawiane są tam banany, migdałowce, drzewka pomarańczowe i warzywa. Południowe zbocza, przeciwnie – wilgoci i deszczu prawie nie znają. Góra może się pochwalić światowym rekordem – przy wschodzie słońca wulkan rzuca cień w kształcie piramidy, długi aż na 200 km. Co jest niewątpliwie najdłuższym cieniem na świecie.

W epoce kamienia ludzie uważali wulkan za siedzibę okrutnego boga Guayota. W czasie jednej ze swych wypraw do Nowego Świata Krzysztof Kolumb był świadkiem aktywności tej niebezpiecznej góry.

Trujące ptaki – Do tej pory nie odkryto żadnego jadowitego

Trujące ptaki - Fletowiec kapturowy (Pitohui dichrous)Trujące ptaki - Gęsiec gambijski (Plectropterus gambensis)Trujące ptaki - Przepiórka zwyczajna (Coturnix coturnix)

Trujące ptaki – Do tej pory nie odkryto żadnego jadowitego

Trujące ptaki – Jak dotąd nie odkryto żadnego jadowitego ptaka. Czyli takiego, którego organizm wytwarzałby trującą substancję przekazywaną następnie przez dziobnięcie lub zranienie pazurem. Jest za to kilka grup ptaków trujących, czyli zatruwających nas, kiedy je dotkniemy lub zjemy. Ich organizmy też najprawdopodobniej nie wytwarzają toksyn, ale potrafią je uzyskiwać ze spożytych trujących owadów lub roślin.

Większość z nich mieszka w Nowej Gwinei. Gdzie kilka gatunków fletowców (rodzaj Pitohui) z rodziny wilgowatych. Także przedstawiciele rodzin fletówek i modrogłówek, magazynuje w skórze silną neurotoksynę (batrachotoksynę).

Z kolei żyjący w Afryce Gęsiec gambijski z rodziny kaczkowatych. Gromadzi w swych tkankach inną truciznę, kantarydyn (uzyskuje ją ze zjadanych chrząszczy). Gęśce są jednak trujące dopiero po ich spożyciu, więc niewiele zyskują dzięki tej broni (poza zemstą zza grobu). Korzystają na tym natomiast inne osobniki tego gatunku – drapieżnik, który raz zetknął się z mięsem gęśca, będzie już go unikał.

Podobne zjawisko dotyczy europejskiej Przepiórki zwyczajnej, której mięso również jest trujące, choć tylko przez część roku. Prawdopodobnie przepiórki uzyskują swoją toksynę ze zjadanych roślin, a zatrucia nimi są znane od dawna i określane jako koturnizm (od łacińskiej nazwy przepiórki Coturnix coturnix).

Rącznik pospolity – Ricinus communis

Rącznik pospolity - Ricinus communis - Południowy MeksykRącznik pospolity - Ricinus communis - Ogród botaniczny, Frankfurt, NiemcyRącznik pospolity - Ricinus communis - Wenezuela
 
 
 
 
 
Rącznik pospolity - Ricinus communis (1)Rącznik pospolity - Ricinus communis (2)

Rącznik pospolity – Ricinus communis

Rącznik pospolity (Ricinus communis) – Pochodzi prawdopodobnie z północy Afryki. To 10 – metrowa wysoka roślina, która cieszy się wielką popularnością w ogrodnictwie.

  • Śmiertelna dawka: 15 – 20 nasionek
  • Śmierć: do 1 tygodnia
  • Trucizna: rycyna
  • Następstwa: niewydolność nerek, wątroby i śledziony
  • Gdzie rośnie: we wszystkich tropikalnych i subtropikalnych obszarach świata
  • Występowanie w Polsce: sztucznie hodowany

Najniebezpieczniejsze są słupki jej nasion, ok. 6 tysięcy razy bardziej agresywną od cyjanku. Powoduje aglutynację czerwonych krwinek i uszkadza wątrobę, nerki i śledzionę. Pierwsze objawy są podobne do przeziębienia, następnie dochodzą bóle głowy, pieczenie w ustach, wymioty i krwotok wewnętrzny. Stopniowo atakuje cały układ krwionośny człowieka.

Historia rośliny:
Z nasion wyciska się olejek rycynowy, z którego wyrabia się mydła, maści, krople lub perfumy. Podobno Kleopatra aplikowała go sobie do oczu, aby mieć „szerszą perspektywę”. W 1978 trucizny użył bułgarski tajny wywiad do zamordowania pisarza i dziennikarza Georgiego Markova, który po kilku dniach walki o życie zmarł na niewydolność nerek w londyńskim szpitalu.

Modligroszek różańcowy – Abrus precatorius

Modligroszek różańcowy - Abrus precatorius - Liście i strąki, Północna część Wyspy Buton, IndonezjaModligroszek różańcowy - Abrus precatorius - Rośliny lecznicze KöhleraModligroszek różańcowy - Abrus precatorius - Saigon Zoo i Ogrody botaniczne, Ho Chi Min, WietnamModligroszek różańcowy - Abrus precatorius (Strąki)

Modligroszek różańcowy – Abrus precatorius

Modligroszek różańcowy (Abrus precatorius) – Pnąca roślina pochodzi z tropikalnej Azji, wykorzystuje się ją do wyrobu różańców i biżuterii.

  • Śmiertelna dawka: 3 µg trucizny
  • Śmierć: w czasie 3 – 4 dni
  • Trucizna: abryna
  • Następstwa: wymioty, krwista biegunka, halucynacje, niedowład nerek, wątroby i śledziony
  • Gdzie rośnie: Azja, Afryka, Ameryka
  • Występowanie w Polsce: nie

Roślina nie jest trująca w całości, liście i korzenie są jadalne. Najpodstępniejsze są nasiona, które zawierają abrynę. Do uśmiercenia człowieka wystarczy mała dawka substancji, a pierwsze objawy pojawią się już po kilku godzinach – problemy z oddychaniem, gorączka, wymioty lub silna potliwość. Na koniec dochodzi do całkowitego zniszczenia układu oddechowego. Azjaci piją wywar z korzenia i liści jako lek na kaszel i katar.

Szczwół plamisty – Conium maculatum

Szczwół plamisty - Conium maculatum (1)Szczwół plamisty - Conium maculatum (2)Szczwół plamisty - Conium maculatum - Niemcy, 1910

Szczwół plamisty – Conium maculatum

Szczwół plamisty (Conium maculatum) – Roślina spokrewniona z marchwią, pietruszką i kminkiem. Jej główną bronią jest gwałtowna trucizna koniina, która powoduje, że człowiek dusi się przy pełnej świadomości.

  • Śmiertelna dawka: 0,15 g (zawartych w 20 g rośliny)
  • Śmierć: w czasie 2 – 3 dni
  • Trucizna: koniina
  • Następstwa: uduszenie poprzez paraliż mięśni
  • Gdzie rośnie: Europa, Azja, Afryka
  • Występowanie w Polsce: tak

Koniina łatwo przenika przez skórę oraz drogi oddechowe. Największe niebezpieczeństwo przedstawia jednak łatwa pomyłka z warzywem. Trucizna na początku działa pobudzająco, a następnie zaczyna blokować polecenia rdzenia kręgowego. W ten sposób dochodzi do paraliżu mięśni i uduszenia.

Historia rośliny:
W starożytnej Grecji i Rzymie często wykorzystywana podczas egzekucji. Cieszyła się wielką popularnością wśród trucicieli (podobno z jej pomocą przeprowadzono wyrok na Sokratesie). W Europie pojawił się w średniowieczu, a w ciągu XX wieku stopniowo zanikał. Na łąkach i wzdłuż dróg zaczął masowo rosnąć w latach 80.

Oleander – Nerium oleander

Oleander - Nerium oleander (1)Oleander - Nerium oleander (2)Oleander - Nerium oleander (3)

Oleander – Nerium oleander

Oleander (Nerium oleander) – Ten pięknie kwitnący krzak należy do najczęściej spotykanych roślin nie tylko w krajach basenu Morza Śródziemnego.

  • Śmiertelna dawka: 2 listki
  • Śmierć: w ciągu kilku godzin
  • Trucizna: oleander
  • Następstwa: arytmia serca
  • Gdzie rośnie: od Morza Śródziemnego, przez północ Afryki, Półwysep Arabski, aż po południową Azję
  • Występowanie w Polsce: sztucznie hodowany

Aby pożegnać się z życiem wystarczy przeżuć jeden listek. Toksyczny może być także miód uzyskany z kwiatów oleandru. Do pierwszych objawów zatrucia zalicza się wymioty, gorączkę i zawroty głowy. Substancja atakuje bezpośrednio serce i zwiększa napięcie mięśniowe.

Historia rośliny:
Razem ze szczwołem był najpopularniejszą średniowieczną trucizną. Wykorzystywało się ją jako środek do tępienia szczurów i myszy. W przeszłości wielu ludzi straciło życie, ponieważ opiekali mięso na oleandrowych gałązkach.

Pokrzyk wilcza jagoda – Atropa belladonna

Pokrzyk wilcza jagoda - Atropa belladonnaPokrzyk wilcza jagoda - Atropa belladonna (2)Pokrzyk wilcza jagoda - Atropa belladonna (3)Pokrzyk wilcza jagoda - Atropa belladonna (4)

Pokrzyk wilcza jagoda – Atropa belladonna

Pokrzyk wilcza jagoda (Atropa belladonna) – Roślina ta uważana jest za najniebezpieczniejszą w Europie Środkowej. Jej wszystkie części są bardzo toksyczne.

  • Śmiertelna dawka: 10 – 12 owoców
  • Śmierć: w ciągu kilku godzin
  • Trucizna: atropina, hioscyjamina
  • Następstwa: niewydolność układu nerwowego, osłabienie pracy serca, zatrzymanie oddychania
  • Gdzie rośnie: większość terenów Europy, niektóre miejsca w Afryce i w Azji
  • Występowanie w Polsce: tak

Duże niebezpieczeństwo tkwi w fakcie, że jej błyszczące owoce można łatwo pomylić z jadalnymi owocami leśnymi. Człowiek może zatruć się nie tylko wskutek bezpośredniej konsumpcji, lecz także poprzez kozie mleko lub mięso, jeśli zwierzę wcześniej je zjadło. Typowymi objawami zatrucia są rozszerzone źrenice, przyspieszony puls lub zaczerwienienie na twarzy. Mogą pojawić się także halucynacje i utrata przytomności.

Historia rośliny:
Pokrzyk był składnikiem szamańskich napojów i maści, ponieważ po naniesieniu na skórę powodował omamy – człowiekowi wydawało się, że potrafi latać.
W starożytnym Rzymie żony cesarza Augusta i Klaudiusza otruły ich za pomocą pokrzyka. Średniowieczne kobiety do oczu aplikowały krople z jego soku – miało to zagwarantować im piękne, wielkie oczy. W ten sposób ryzykowały nie tylko zapaleniem spojówek i pogorszeniem wzroku, lecz także śmiercią. Atropinę w badaniach oka lekarze wykorzystują do dzisiaj.