Cząsteczki z przestrzeni – Gaz pierwotny

Cząsteczki z przestrzeni – Wielki Wybuch

Cząsteczki z przestrzeni – Gaz pierwotny

Cząsteczki z przestrzeni – Gaz pierwotny – Została potwierdzona hipoteza o pochodzeniu cząsteczek z kosmosu. Naukowcom udało się odkryć tzw. gaz pierwotny, który powstał tuż po Wielkim Wybuchu, w jego skład wchodzi wodór i jego cięższy izotop deuter. Odkrycie to potwierdza iż podczas Wielkiego Wybuchu powstały tylko najlżejsze pierwiastki chemiczne, wodór i hel. Cięższe pierwiastki pojawiły się dopiero po 100 mln lat.

Mierzenie kształtu, wielkości asteroid

Mierzenie kształtu, wielkości asteroid - Obserwatorium de la Cote d'Azur

Mierzenie kształtu, wielkości asteroid

Mierzenie kształtu, wielkości asteroid – Francuscy naukowcy z Observatoire de la Cote d’Azur. Opracowali nowy sposób na mierzenie kształtu i rozmiarów asteroid. Użyli interferometru zbudowanego z 2 teleskopów VLT, o średnicach po 8,2 m. Do pomiaru planetoidy Barbara. Uzyskane wyniki wskazują, że asteroida składa się z dwóch części o średnicy 37 i 21 km oddalonych od siebie o 24 km.

Najchłodniejsze miejsce układu słonecznego

Najchłodniejsze miejsce układu słonecznego - Tycho Central PeakNajchłodniejsze miejsce układu słonecznego - Sonda Lunar Reconnaissance Orbiter

Najchłodniejsze miejsce układu słonecznego

Najchłodniejsze miejsce układu słonecznego – Amerykańska sonda kosmiczna Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO), blisko bieguna Księżyca, na południowo-zachodnim krańcu krateru Hermite odkryła najzimniejsze miejsce Układu Słonecznego. Temperatura wynosiła -249 °C, a zatem brakowało 24 °C do punktu absolutnego zera. Substancja schłodzona do -273,15 °C lub do zera absolutnego, nie ma energii cieplnej. Jest to miejsce, które nie ucieka przed bezpośrednim światłem słonecznym.

Sonda kosmiczna Galileo na Jowiszu – Wielokrotnie przedłużana

Sonda kosmiczna Galileo na Jowiszu

Sonda kosmiczna Galileo na Jowiszu

Sonda kosmiczna Galileo na Jowiszu – W październiku 1989 r. Prom kosmiczny Atlantis zabrał w kosmos sondę Galileo. Nie skierowała się z orbity wprost na Jowisza, ale najpierw poleciała w kierunku Wenus, która służyła do wspomagania grawitacji. W tej samej kolejności dwukrotnie użyła Ziemi i ostatecznie ruszyła w kierunku gazowego giganta. Po drodze pierwsza sonda zbliżyła się do asteroidy, konkretnie do Gaspry, na odległość 1600 km.

Sonda Galileo do Jowisza, została usłyszana po 7 latach i towarzyszyła mu przez następne 8. Stała się jego sztucznym satelitą. Między innymi wysłany do atmosfery Jowisza przyrząd pomiarowy, który w piekielnych warunkach wytrwał prawie godzinę. Kilka razy leciała w pobliżu galileuszowych księżyców: Io, Ganimedes, Europa i Kallisto. Odkryto, że pod powierzchnią trzech ostatnich są oceany, ze słoną wodą.

Z powodu na dobre działanie systemów, misję sondy wielokrotnie przedłużano (ostatni raz – pod koniec kwietnia 2001 r.). Wykonała w sumie 34 okrążenia wokół Jowisza. W tym czasie: 7 razy odwiedziła Io, 8 razy Kallisto, tyle samo razy Ganimedesa, 11 razy Europę.

Wiatr słoneczny – Słońce ma wpływ na procesy

Wiatr słoneczny

Wiatr słoneczny – Słońce ma wpływ na procesy

Wiatr słoneczny – Słońce ma wpływ na procesy zachodzące w Układzie Słonecznym na wiele różnych sposobów. Chociaż grawitacja jest utrzymywana dzięki jego systemowi czasu, emituje przestrzeń w szerokim zakresie typów molekularnych promieniowania, do których cecha „wiatr Słońca”. Naukowcy z Uniwersytetu w Leicester połączyli dane. Uzyskane podczas obserwacji aktywności słonecznej z danych uzyskanych podczas obserwacji marsjańskiej atmosfery, dostarczonych przez satelity. Z korony słonecznej znika ze środowiska aż do 2,5 razy więcej cząstek. Obserwacje przeprowadzono podczas spadku aktywności słonecznej w 11-letnim cyklu słonecznym.

Sonda kosmiczna Deep Impact – Sonda NASA

Sonda kosmiczna Deep Impact – Sonda NASA

Sonda kosmiczna Deep Impact – Sonda NASA

Sonda kosmiczna Deep Impact – Sonda NASA o nazwie Deep Impact podczas przelotu w odległości 700 km od komety Hartley 2. Została zaatakowana kawałkami lodu o wielkości piłki do gry w koszykówkę. Naukowcy nigdy wcześniej nie zaobserwowali takiego zjawiska. Przyczyną takiej sytuacji najprawdopodobniej był wpływ odparowywania stałego dwutlenku węgla.

Kometa Hartley 2

Kometa Hartley 2

Kometa Hartley 2

Kometa Hartley 2 – Chociaż należy wprawdzie do najmniejszych komet, jest źródłem wielu niezwykłych odkryć. Naukowcy stwierdzili, że uwalnia więcej gazów niż inne podobne do niej komety. Gdy zbliżyła się do Ziemi we wrześniu 2010 r. z jej jądra w ciągu 8 dni uwolniła się ogromna ilość dwucyjanu wytwarzanego przez toksyczne cyjanki. Kometa Hartley 2 jest znacznie mniejsza niż pozostałe, ale znacznie bardziej aktywna.

Utrata pozycji Plutona

Utrata pozycji Plutona

Utrata pozycji Plutona

Utrata pozycji Plutona – Na Zgromadzeniu Ogólnej Międzynarodowej Unii Astronomicznej w Pradze w 2006 r. zapadła decyzja, że Pluton nie jest planetą. Na głosowaniu uchwalono również definicję pojęcia planeta. Na mocy ustaleń ciało niebieskie będące pretendentem do tego miana musi krążyć po orbicie. Jego masa i grawitacja powinny być tak duże, by tworzyło kształt zbliżony do okrągłego. Ponadto nie powinno mieć innych, dużych ciał w swoim sąsiedztwie.