Fort Jefferson – Floryda, USA – W opuszczonej twierdzy-rezerwat

Fort Jefferson - Floryda, USAFort Jefferson - Floryda, USAFort Jefferson - Floryda, USAFort Jefferson - Floryda, USAFort Jefferson - Floryda, USAFlorida Keys - (02-05-2014)Garden and Bush Keys - FlorydaGarden and Bush Keys - FlorydaFlorida Keys - (02-05-2014)Florida Keys - (02-05-2014)

Fort Jefferson – Floryda, USA – W opuszczonej twierdzy-rezerwat

Fort Jefferson – Na Florida Keys miał być twierdzą na wieczne czasy, lecz życie zweryfikowało te zuchwałe plany. Dawał schronienie żołnierzom zaledwie przez kilka lat. To jeden z najambitniejszych projektów budowlanych w historii USA: na wyspie koralowej Garden Key pracowały tysiące robotników. Którzy przez blisko 30 lat zużyli 16 mln cegieł, na wzniesienie największego fortu na wybrzeżu Ameryki. Powstał na planie sześciokąta, jego mury mierzyły 14 m wysokości, a przestrzeni w nim starczało na: 450 armat, 1500 żołnierzy.

Problem polegał na tym, iż twierdza nazwana na cześć prezydenta Thomasa Jeffersona. Przez większość czasu była zwyczajnie niepotrzebna. Dlatego rząd zaczął jej używać jako miejsca odosobnienia dla więźniów politycznych w wojnie secesyjnej. Tak było do 1867 roku.
Gdy w forcie wybuchła epidemia żółtej febry. Wśród jej pierwszych ofiar znalazł się lekarz więzienny. Za powstrzymanie szalejącej choroby zabrał się więc, doktor Samuel Mudd – odbywający karę dożywocia za udział w spisku na życie Abrahama Lincolna. Udało mu się: uratował setki więźniów i strażników. Mudd został ułaskawiony, a zakład karny wkrótce zamknięto.

Dziś w opuszczonej twierdzy znajduje się rezerwat ptaków. Jest to też jedno z ulubionych miejsc do nurkowania na archipelagu Florida Keys.

Centralia – Pensylwania, USA – Miasto pod którym wieczny ogień

Centralia - Pensylwania, USACentralia - Pensylwania, USACentralia - Pensylwania, USAPensylwania - (01-01-2005)Columbia County, Pensylwania, USAPanorama miasta (06-07-2010)

Centralia – Pensylwania, USA – Miasto pod którym wieczny ogień

Centralia – Mimo, że pod nią szaleje pożar, garstka mieszkańców do dziś wzbrania się przed jej opuszczeniem. Ukrywają się przed władzami, co przydaje miastu tajemniczej aury. Do lat 60. XX wieku Centralia była miasteczkiem jakich wiele na wschodzie Pensylwanii. Żyło tam i pracowało ok. 1500 osób. Większość z nich była zatrudniona w kopalniach – dopóki w 1962 roku iskra z pobliskiego składowiska śmieci, nie przeskoczyła do sztolni, podpalając węgiel.

W kolejnych latach

Płomienie stopniowo rozprzestrzeniały się pod całym miastem. Budynki nagle zajmowały się ogniem, którego języki przenikały przez ziemię. Ogarniając przydomowe ogródki, a drzewa z dnia na dzień zmieniały się w popiół. Podziemia Centralii stały się istnym piekłem. Rząd ogłosił ewakuację – oceniono, iż płomienie mają dość paliwa, by płonąć przez 250 lat. Ugaszenie tego pożaru kosztowałoby ponad 660 mln $. Dlatego politycy zdecydowali na znacznie tańszy wariant: przesiedlenie mieszkańców.

Annapurna – Himalaje, Nepal – Góra groźna dla wspinaczy

Annapurna - Himalaje, NepalAnnapurna - Himalaje, NepalAnnapurna - Himalaje, NepalAnnapurna - Himalaje, NepalAnnapurna - Himalaje, NepalAnnapurna - Himalaje, NepalSzczyty Nepalu - Na tle migoczącego niebaAaron Benson - Nepal-(27-01-2017)Płd ściana - (17-01-2005)Podstawa szczytu - (17-01-2017)

Annapurna – Himalaje, Nepal – Góra groźna dla wspinaczy

„Annapurna odbiera życie” – zapisał w dzienniku Mingma Sherpa, zdobywca Korony Himalajów i Karakorum. „Aby wejść na tę górę, potrzeba wytrwałości – i szczęścia”. Przed startem kierownik wyprawy raz jeszcze spojrzał głęboko w oczy, każdemu członkowi swojego zespołu. Wszyscy dobrze wiedzieli, że jest dziewięć wyższych szczytów niż wznosząca się 8091 metrów nad poziom morza Annapurna. Ale żaden z nich nie zabił tylu śmiałków – statystycznie co czwarty himalaista nigdy z niej nie wraca. Do dziś życie straciło tam już ponad 60 osób, a ciała wielu z nich leżą zamarznięte gdzieś w rozpadlinach skalnych czy pod śniegiem. Wydobycie ich jest zbyt ryzykowne.
Dla porównania: na znacznie bardziej uczęszczanym Mount Evereście śmiertelność wynosi zaledwie 4%. Nie bez powodu więc himalaiści nazywają Annapurnę górą śmierci. Na liczącej 2,6 km stromej ścianie południowej grożą – prócz choroby wysokościowej, utraty orientacji i zamarznięcia – lawiny. Również dla 13 – osobowej ekspedycji, którą dowodził Mingma Sherpa. Ten ośmiotysięcznik okazał się pechowy: wprawdzie wszyscy dotarli na szczyt, lecz dwóch jej członków zginęło w drodze powrotnej. W ciemnościach nocy spadli w przepaść…

Annapurna jest groźna nie tylko podczas wspinaczki.

W październiku 2014 roku podczas burz śnieżnych i lawin w jej rejonie zginęły co najmniej 43 osoby. W tym wielu himalaistów. Był to najtragiczniejszy wypadek w historii Nepalu.

St Kilda – Hirta – Atlantyk, Szkocja – Wyspa wygnała mieszkańców

St Kilda - Hirta - Atlantyk, SzkocjaSt Kilda - Hirta - Atlantyk, SzkocjaSt Kilda - Hirta - Atlantyk, SzkocjaSt Kilda - Hirta - Atlantyk, SzkocjaMapa archipelagu (15-08-2007)Polowanie na Fulmary - (01-01-1898)Wiadomość w butelce - (01-01-1898)Polowanie na ptaki morskie - (01-01-1898)

St Kilda – Hirta – Atlantyk, Szkocja – Wyspa wygnała mieszkańców

St Kilda – Hirta – Aby dotrzeć do miejsca nazywanego „krańcem świata”. Trzeba odbić od zachodnich wybrzeży Szkocji i pokonać ponad 60 km przez zimny Atlantyk. Tam, wśród smaganych wiatrem i falami, wystaje z morza kilka niewielkich wysepek, a są one tak nieprzyjazne i oddalone od stałego lądu, że nie dziwi fakt ich bezludności. Zaskakuje więc, iż Hirta, wchodząca w skład archipelagu St Kilda, była zamieszkana już w epoce brązu.

Życie autochtonów niemal przez cały czas, koncentrowało się wokół robienia zapasów na zimę. Zbierania: Torfu, który stanowił dla nich źródło ciepła. Owczej wełny na przędze i morskich ptaków jako żywności. O łowieniu ryb nie było mowy – zresztą wody wokół są na tyle zdradliwe.

Pogoda w tych rejonach jest tak surowa i nieprzewidywalna, że aż do ubiegłego stulecia przez osiem miesięcy w roku. Hirta była kompletnie odcięta od świata. Jeszcze w XIX wieku jej mieszkańcy, których liczba wahała się między 100, a 200, gdy chcieli nawiązać kontakt ze światem. Wrzucali do morza, przy korzystnych wiatrach, wiadomości w butelkach. Z nadzieją, iż ktoś w Szkocji którąś wyłowi.

Społeczność żyła w wielkiej izolacji

Do tego stopnia, że osłabiona została jej pula genetyczna: przyniesione z zewnątrz, całkiem niewinne choroby. Które zniszczyły ją niemal całkowicie. Ostatnich 36 ocalałych obywateli, poddało się w latach 30. XX wieku. Po decyzji Brytyjskiego Parlamentu, opuściło złowrogie miejsce. Był to koniec osadnictwa, trwającego ponad dwa tysiące lat…

Hashima – Kiusiu, Japonia – Wyspa jest piekłem

Hashima - Kiusiu, JaponiaHashima - Kiusiu, JaponiaHashima - Kiusiu, JaponiaHashima - Kiusiu, JaponiaHashima - Kiusiu, JaponiaGunkanjima, JaponiaGunkanjima - NagasakiGunkanjima - NagasakiGunkanjima - NagasakiGunkanjima - Nagasaki

Hashima – Kiusiu, Japonia – Wyspa jest piekłem

Hashima – Pięć kilometrów od wybrzeża Japonii w regionie Kiusiu wyłania się z wody wyspa, która przypomina raczej potężny statek. Nic więc dziwnego, iż Hashima jest nazywana przez okolicznych mieszkańców Pancernikiem. Albo Wyspą Duchów – z racji tego, że w okrutny sposób zginęły na niej setki osób. Od schyłku XIX wieku znajdowały się tam kopalnie koncernu Mitsubishi. W których eksploatowano podwodne pokłady węgla.

Podczas II Wojny Światowej:

Chińscy i koreańscy robotnicy przymusowi, trafili na tę japońską wyspę. Wskutek nieludzkich warunków bytowania oraz pracy ponad siły. Zmarło tu prawie 1300 jeńców. Później robotnicy przybywali już dobrowolnie, a sama wyspa rozrosła się. Osiągając długość 480 metrów i szerokość 160 metrów. W szczytowym okresie pozwoliło to żyć tam ponad pięciu tysiącom ludzi. Wraz z zaprzestaniem wydobycia w 1974 roku, mieszkańcy w pośpiechu opuścili wyspę.

Mimo pomysłów przekształcenia wyspy Hashima w atrakcję turystyczną. Ciężkie warunki pogodowe oraz wysokie koszty przebudowy powodują, iż straszą tam tylko ponure ruiny – i ukryte w nich tajemnice…

Jakovlev Jak-25 – Top 10 nocnych myśliwców

Jakovlev Jak-25 - Museum-Monino - Moskwa-RosjaJakovlev Jak-25 - Interceptor - Museum-Monino - Moskwa-RosjaJakovlev Jak-25 - Museum-Monino - Moskwa-Rosja - (27-08-2017)Jakovlev Jak-25 - Central-Air-Force - Museum-Monino - Moskwa-RosjaMuseum-Monino - Moskwa-Rosja - (13-08-2004)Yakovlev - (01-01-1978)Technical-Museum - Archangielsk - Moskwa-Rosja - (14-08-2012)Monino - Moskwa-Rosja - (17-08-2016)

Jakovlev Jak-25 – Top 10 nocnych myśliwców

  • Miejsce: Rosja
  • Pierwszy lot: 1952
  • Zbudowano: 483 + 155 szt.

Jakovlev Jak-25 – Pierwszy w ZSRR stworzony z myślą o operowaniu nad obszarami Syberii i Dalekiego Wschodu. Dwusilnikowy myśliwiec dalekiego zasięgu, przystosowany do każdych warunków atmosferycznych. Oraz do lotów dziennych i nocnych. Prototyp był gotowy do testów fabrycznych w październiku 1947 r., a od 1954 r. pierwsze jednostki stały w ciągłej gotowości blisko północnej granicy ZSRR.

Sud Aviation Vautour II – Top 10 nocnych myśliwców

Sud Aviation Vautour IISud Aviation Vautour IISud Aviation Vautour IISud Aviation Vautour IIIIN - Savigny-les-Beaunes - (22.09.2007)IIN - (02-06-1991)Savigny-les-Beaune - Cote dOr Bourgogne-Francja - (14-10-2014)SNCASO SO4050 - (12-06-2014)

Sud Aviation Vautour II – Top 10 nocnych myśliwców

  • Miejsce: Francja
  • Pierwszy lot: 1952
  • Zbudowano: 149 szt.

Sud Aviation Vautour II – Pierwszy lot próbny francuskiej maszyny, odbył się 16 października 1952 roku. Ale do czynnej służby został włączony dopiero w 1958 roku. Prototyp udoskonalano i finalnie powstawał w trzech wersjach: IIA, IIB, IIN. Tylko ostatni model został zaprojektowany jako nocny myśliwiec. W podstawowym wyposażeniu znalazły się: Radar DRAC-25AI lub DRAC-32AI – umieszczony w kokpicie. Cztery działka 30 mm DEFA 552. Pocisk Matra 104A – przymocowany od spodu kadłuba. Cztery pociski przeciwlotnicze Matra R-511 – umieszczone pod skrzydłami.

Top 10 nocnych myśliwców – I i II WŚ oraz epoka powojenna

Top 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwcówTop 10 nocnych myśliwców

Top 10 nocnych myśliwców – I i II WŚ oraz epoka powojenna

Top 10 nocnych myśliwców:


  • I Wojna Światowa:


  • Royal Aircraft Factory B.E.2c

    Top 10 nocnych myśliwców - Royal Aircraft Factory B.E.2cRoyal Aircraft Factory B.E.2cRoyal Aircraft Factory B.E.2c – Nocne loty odbywały się już podczas I wojny światowej. Nie były to maszyny skonstruowane specjalnie do tych celów. Ale przerobione zwykle myśliwce. Przykładem był jednosilnikowy, dwumiejscowy, dwupłatowiec – Royal Aircraft Factory B.E.2c.

  • Sopwith Camel „Comic” Nightfighter

    Top 10 nocnych myśliwców - Sopwith Camel Sopwith Camel Sopwith Camel – „Comic” Nightfighter – W I wojnie światowej uczestniczyła także zmodyfikowana wersja brytyjskiego samolotu wojskowego Sopwith Camel. Wyprodukowanego przez firmę Sopwith Aviation Company. Wyposażony w celownik typu Neame.


  • II Wojna Światowa:


  • Messerschmitt Bf 110 G-4

    Top 10 nocnych myśliwców - Messerschmitt Bf 110 G-4Messerschmitt Bf 110 G-4Messerschmitt Bf 110 G-4 – Był ciężkim dwusilnikowym, samolotem myśliwskim. Jedną z najlepszych maszyn do przeprowadzania nocnych nalotów. Ponieważ maszyna była słabo zwrotna, Niemcy postanowili używać jej jako myśliwca bombardującego i przechwytującego.

  • Heinkel He 219 UHU

    Top 10 nocnych myśliwców - Heinkel He 219 UHUHeinkel He 219 UHUHeinkel He 219 UHU – Latem 1943 r. niemieckie Luftwaffe I/NJG 1 z bazą w Venlo w Holandii, otrzymała prototyp nocnego myśliwca Heinkel He 219 UHU. Podczas testów okazał się niezawodny, a w walce szybko zdobył uznanie. Strącając 15 nieprzyjacielskich bombowców.

  • Focke-Wulf Ta 154

    Top 10 nocnych myśliwców - Focke-Wulf Ta 154Focke-Wulf Ta 154Focke-Wulf Ta 154 – Nazistowskie Niemcy, po raz trzeci. Tym razem z maszyną zainspirowaną wrogim samolotem wielozadaniowym: de Havilland Mosquito. Oryginał miał drewnianą konstrukcję. Aż tak się im naprzykrzał, że postanowili zbudować coś podobnego.

  • Northrop P-61 Black Widow

    Top 10 nocnych myśliwców - Northrop P-61 Black WidowNorthrop P-61 Black WidowNorthrop P-61 Black Widow – Samolot „Czarna Wdowa” od producenta Northrop Corporation, był jedynym myśliwcem II wojny światowej. Od początku zaprojektowanym wyłącznie do nocnego latania.


  • Epoka powojenna:


  • Northrop F-89 Scorpion

    Top 10 nocnych myśliwców - Northrop F-89 ScorpionNorthrop F-89 ScorpionNorthrop F-89 Scorpion – Próbując zastąpić „Czarną Wdowę” Northrop P-61. Trochę lepszym nocnym myśliwcem, amerykańscy konstruktorzy opracowali F-89 Scorpion. Był to wolnonośny średniopłat.

  • Gloster Javelin

    Top 10 nocnych myśliwców - Gloster JavelinGloster JavelinGloster Javelin – Pierwszym myśliwcem wyprodukowanym przez Gloster Aircraft Company, był Meteor – z napędem odrzutowym. Kolejną, pierwszą nocną maszyną pochodzącą z tej fabryki był Gloster Javelin.

  • Sud Aviation Vautour II

    Top 10 nocnych myśliwców - Sud Aviation Vautour IISud Aviation Vautour IISud Aviation Vautour II – Pierwszy lot próbny francuskiej maszyny, odbył się 16 października 1952 roku. Ale do czynnej służby został włączony dopiero w 1958 roku. Prototyp udoskonalano i finalnie powstawał w trzech wersjach: IIA, IIB, IIN.

  • Jakovlev Jak-25

    Top 10 nocnych myśliwców - Jakovlev Jak-25Jakovlev Jak-25Jakovlev Jak-25 – Pierwszy w ZSRR stworzony z myślą o operowaniu nad obszarami Syberii i Dalekiego Wschodu. Dwusilnikowy myśliwiec dalekiego zasięgu, przystosowany do każdych warunków atmosferycznych. Oraz do lotów dziennych i nocnych.


Podczas wojny pora dnia nie ma znaczenia. Walka trwa całą dobę, bez względu na warunki pogodowe czy godzinę. Dlatego konstruktorzy stworzyli nocne myśliwce. Które mogły przeprowadzić atak w momencie, gdy większość osób spokojnie odpoczywa.