Naród bez poczucia humoru – Potwierdzone badaniami

Naród bez poczucia humoru – Książę Joachim z Prus w mundurze

Naród bez poczucia humoru – Potwierdzone badaniami

Naród bez poczucia humoru – Ogólnie za naród bez poczucia humoru uważa się Niemców. Potwierdziły to międzynarodowe badania z 2011 r. Ponad 30 tys. ludzi z 15 krajów świata miało wymienić narody z najmniejszym poczuciem humoru. Na drugim miejscu wylądowali Rosjanie i Turcja. Brytyjczycy którzy słyną ze sztywności, rezerwy i wyważonego humoru, znaleźli się na miejscu czwartym, a piąte zajęli amerykanie.

Neurony lustrzane – Odpowiedzialne za empatię

Neurony lustrzane – Rafał Ohme

Neurony lustrzane – Odpowiedzialne za empatię

– Za nasze niezwykłe umiejętności odpowiadają neurony lustrzane, komórki nerwowe rozsiane w różnych rejonach mózgu. To one pozwalają odczuć emocje i intencje innych osób. Odpowiadają za empatię.

– mówi prof. Rafał Ohme, psycholog i specjalista od neuronauki konsumenckiej.
Neurony lustrzane – Giacomo Rizzolatti

 

 

 

 

 

 

 

– Bez neuronów lustrzanych nie byłaby możliwa większość ludzkich relacji. Nie moglibyśmy zrozumieć siebie nawzajem.

– dodaje prof. Giacomo Rizzolatti z uniwersytetu we włoskiej Parmie. Wpadł on na trop neuronów lustrzanych przez przypadek, gdy pod koniec lat 80. prowadził badania nad działaniem kory ruchowej w mózgu. Chciał on się dowiedzieć, jak zachowuje się mózg małp z rodziny makaków, gdy wykonują proste czynności.

Pozwalają zrozumieć pozycję innej osoby

Pozwalają zrozumieć pozycję innej osoby - Neuron

Pozwalają zrozumieć pozycję innej osoby

Pozwalają zrozumieć pozycję innej osoby – W pierwszej połowie 2015 r. okazało się, że neurony lustrzane pozwalają nam tak wczuć się w sytuację drugiego człowieka, że mogą doprowadzić nawet do zmiany temperatury niektórych części ciała. Naukowcy z University of Sussex w Wielkiej Brytanii, grupie 36 osób pokazywali trzyminutowe filmy, na których aktorzy wkładali ręce do wody gorącej, ciepłej i lodowatej, a badacze mierzyli oglądającym rytm serca i temperaturę ciała. Gdy uczestnicy eksperymentu widzieli, jak osoba z filmu drży z zimna, zanurzając dłonie w zimnej wodzie, sami czuli dreszcze. Było to jednak nie tylko wrażenie subiektywne. Zmianę tę wykryły także termometry. Temperatura dłoni niektórych badanych spadła nawet o 0,2°C.

Komórki stały się aktywne – Eksperyment Prof. Rizzolattiego

Komórki stały się aktywne – Giacomo Rizzolatti

Komórki stały się aktywne – Eksperyment Prof. Rizzolattiego

Komórki stały się aktywne – Podczas jednego z eksperymentów prof. Rizzolatti dostrzegł coś zdumiewającego. Komórki mózgu stawały się aktywne nie tylko wtedy, gdy małpa sama wykonywała ruch. Ale także wówczas, gdy widziała, jak po ulubiony przez nią orzeszek sięgał eksperymentator. Uczeni z zespołu prof. Giacomo Rizzolattiego powtarzali doświadczenie z makakami kilka razy i nie mieli wątpliwości: dla neuronów było obojętne, kto bierze w dłoń jedzenie, małpa czy człowiek, i za każdym razem reagowały tak samo. Uznali więc, że w mózgu znajdują się komórki, w których zakodowane są wzory niektórych czynności, tak jak w innych zapisane są wspomnienia. Nazwali je neuronami lustrzanymi.

Obserwacja mózgu rezonansem magnetycznym

Obserwacja mózgu rezonansem magnetycznym - Prof. Marco Iacoboni

Obserwacja mózgu rezonansem magnetycznym

Obserwacja mózgu rezonansem magnetycznym – Kilka lat po eksperymencie prof. Giacomo Rizzolattiego, Marco Iacoboni, neurobiolog z University of California w Los Angeles, wykazał, że neurony lustrzane są obecne także w mózgu człowieka. Za pomocą rezonansu magnetycznego obserwował aktywność mózgu studentów. Których poprosił, by wykonywali ruchy palcami, a potem patrzyli, jak robią to inni. Okazało się, że za każdym razem aktywne były dokładnie te same komórki nerwowe: rozsiane głównie w korze czołowej i ciemieniowej. Jego praca ukazała się w „Science”, jednym z najważniejszych czasopism naukowych.

Kinetoza – Powszechnie znana jako choroba lokomocyjna

Kinetoza – Hindley Street, Adelaide, Płd. Australia

Kinetoza – Powszechnie znana jako choroba lokomocyjna

Kinetoza – Powszechnie znana jako choroba lokomocyjna – Przejawia się bólem głowy, mdłościami przechodzącymi w wymioty, dezorientacją, poceniem i ogólnym złym samopoczuciem. Wynika z braku zgodności między bodźcami wzrokowymi i ośrodkiem równowagi, kiedy oczy rejestrują ruch, a nasz błędnik nie.

Kameleon zmienia ubarwienie

Kameleon zmienia ubarwienie - Kameleon

Kameleon zmienia ubarwienie

Kameleon zmienia ubarwienie – W zależności od temperatury, otoczenia oraz nastroju kameleony zmieniają barwę skóry. Naukowcy niedawno odkryli mechanizm tego zjawiska: w skórze jaszczurki znajdują się komórki zwane irydoforami, które zawierają drobne kryształki, odbijające światło. Kameleon może dostrajać te kryształki, zmieniając odległość między nimi. W ten sposób powstaje spektrum barw, o którym decyduje liczba nanokryształków oraz ich dystans względem siebie.

Kościelna wieża w wodzie

Kościelna wieża w wodzie - Jezioro Reschensee

Kościelna wieża w wodzie

Kościelna wieża w wodzie – Nad jeziorem Reschensee w południowym Tyrolu (Włochy) czeka niecodzienny widok: wystająca z wody kościelna wieża. Tylko tyle zostało z wioski Alt-Graun. W latach 50. ubiegłego wieku koncern energetyczny postanowił stworzyć tam zbiornik retencyjny na potrzeby elektrowni wodnej. Mieszkańców Alt-Graun wysiedlono, a dolinę wokół wsi – zalano. Dzisiaj prawie nic już po niej nie zostało – oprócz wystającej z wody zabytkowej wieży kościoła parafialnego św. Katarzyny.

Karaluch bez głowy – Potrafi przeżyć dziewięć dni

Karaluch bez głowy – Karaluch-2Karaluch bez głowy – Karaluch

Karaluch bez głowy – Potrafi przeżyć dziewięć dni

Karaluch bez głowy – Potrafi przeżyć dziewięć dni – Jeżeli karaluchowi utnie się głowę, to będzie żyć dalej. Niektóre jego podstawowe funkcje życiowe – inaczej niż u wyżej rozwiniętych pod względem neurologicznym zwierząt – nie są sterowane z umieszczonego w głowie mózgu. Zamiast niego w całym ciele posiada tzw. zwoje nerwowe, czyli coś w rodzaju minimózgów. Te w tułowiu sterują ruchem odnóży i skrzydeł, a te w odwłoku – trawieniem. Mimo to bez głowy nie pożyje zbyt długo. Nie mając otworu gębowego, przez który mógłby pobierać płyny i pokarm, karaluch umiera po około dziewięciu dniach z głodu lub pragnienia.